یک داروی جدید در درمان یک اختلال عصبی ناتوان‌کننده به نتایج قابل توجهی دست یافته است.

به گزارش مجله خبری نگار/افراد مبتلا به نارکولپسی از دوره‌های ناگهانی خواب‌آلودگی رنج می‌برند که می‌تواند در طول روز به خواب عمیق تبدیل شود، حتی هنگام صحبت کردن یا انجام فعالیت‌های روزانه.

این دوره‌ها ممکن است با کاتاپلکسی، از دست دادن ناگهانی و موقت کنترل عضلات که می‌تواند باعث زمین خوردن فرد شود، همراه باشند. کاتاپلکسی اغلب در پاسخ به احساسات قوی مانند خنده، تعجب، هیجان یا خشم رخ می‌دهد. افراد مبتلا ممکن است فلج خواب را نیز تجربه کنند که در طی آن، توانایی حرکت یا صحبت کردن را برای مدت کوتاهی در حین انتقال بین خواب و بیداری از دست می‌دهند.

اوپورکستون با فعال کردن گیرنده‌های اورکسین-۲ در مغز، تولید این انتقال‌دهنده عصبی را توسط سلول‌های هیپوتالاموس تحریک می‌کند. اورکسین نه تنها در تنظیم خواب و بیداری نقش دارد، بلکه در توجه، انگیزه و سیستم پاداش مغز نیز دخیل است.

نوع اول نارکولپسی، که شایع‌ترین نوع است و حدود ۷۵٪ موارد را تشکیل می‌دهد، با از دست دادن سلول‌های مسئول تولید اورکسین مرتبط است. اعتقاد بر این است که این امر در نتیجه نقص سیستم ایمنی بدن رخ می‌دهد که به اشتباه به این سلول‌ها حمله می‌کند و منجر به کاهش سطح اورکسین و اختلال در توانایی مغز در تنظیم خواب و بیداری می‌شود.

در کارآزمایی‌های بالینی که شامل بیش از ۲۷۰ بیمار مبتلا به نارکولپسی بود، شرکت‌کنندگان به مدت سه ماه، دو بار در روز داروی افپروکسن مصرف کردند. نتایج منتشر شده توسط تاکدا، سازنده دارو، بهبود قابل توجهی در هوشیاری روزانه، همراه با کاهش متوسط ​​تقریباً ۸۰ درصدی در دوره‌های کاتاپلکسی را نشان داد.

بیشتر عوارض جانبی ثبت شده در طول آزمایش‌ها خفیف بودند، از جمله بی‌خوابی شبانه و افزایش ادرار.

گای لچزنر، استاد مغز و اعصاب و متخصص مغز و اعصاب مشاور در بیمارستان گایز و سنت توماس در لندن، گفت که توسعه دارویی که مسیر اورکسین را هدف قرار دهد، سال‌هاست که هدف اصلی در درمان نارکولپسی بوده است.

او در اظهاراتی به مجله «سلامت خوب» افزود که این دارو اولین دارو از نوع خود است که به بازار عرضه می‌شود و نتایج آزمایش‌های بالینی «بسیار دلگرم‌کننده» است و آن را گزینه‌ای امیدوارکننده برای مبتلایان به این اختلال عصبی ناتوان‌کننده می‌داند.

سازمان غذا و داروی آمریکا ماه گذشته استفاده از داروی ufporexone را برای درمان نارکولپسی تأیید کرد. در بریتانیا، مؤسسه ملی تعالی سلامت و مراقبت (NICE) در حال حاضر در حال ارزیابی امکان‌سنجی ارائه این دارو در خدمات بهداشت ملی (NHS) است و تخمین‌ها حاکی از هزینه‌ای حدود ۱۲۰،۰۰۰ پوند برای هر بیمار در سال است. انتظار می‌رود تصمیم نهایی تا آوریل ۲۰۲۷ گرفته شود.

درمان‌های فعلی بر مدیریت علائم بیماری تمرکز دارند، از جمله مودافینیل که به افزایش هوشیاری در طول روز کمک می‌کند و سدیم اکسیبات که خواب عمیق شبانه را برای کاهش خواب‌آلودگی در طول روز تقویت می‌کند. این دارو‌ها می‌توانند با عوارض جانبی مختلفی همراه باشند که نیاز به گزینه‌های درمانی جدید را برجسته می‌کند.

اهمیت توسعه درمان‌های مؤثرتر با مطالعاتی که نشان می‌دهند نارکولپسی ممکن است با افزایش خطر مرگ زودرس مرتبط باشد، بیشتر مورد تأکید قرار می‌گیرد. محققان بین‌المللی هزاران فرد مبتلا به این اختلال را به مدت ۲۵ سال تحت نظر قرار دادند و دریافتند که احتمال مرگ آنها در سنین پایین‌تر تا ۳۰٪ بیشتر از افراد بدون این بیماری است. این یافته‌ها که در ماه مه در مجله پزشکی خواب بالینی منتشر شد، نشان داد که افزایش خطر با سایر بیماری‌هایی که ممکن است با اختلالات مزمن خواب همراه باشند، از جمله بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲ و برخی بیماری‌های روانی مرتبط است.