دانشمندان روشی برای یادگیری کشف کرده‌اند که از فشرده‌خوانی مؤثرتر است

مغز وقتی اطلاعات به ندرت تکرار شوند، آنها را با اطمینان بیشتری به خاطر می‌سپارد.

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، یک روش یادگیری را شناسایی کرده‌اند که ممکن است از حفظ کردن طوطی‌وار مؤثرتر باشد: عامل کلیدی تعداد تکرار‌ها نبود، بلکه فواصل انتظار بین آنها بود. نتایج این مطالعه در مجله Nature Neuroscience (NatNeuro) منتشر شد.

بیش از یک قرن، اعتقاد بر این بود که یادگیری بر اساس یک اصل تجمعی عمل می‌کند: هرچه سیگنال و پاداش بیشتر با هم همزمان شوند، ارتباط قوی‌تر می‌شود. با این حال، آزمایش‌ها روی موش‌ها نشان داده است که مغز تجربه را به طور متفاوتی ارزیابی می‌کند - زمان بین رویداد‌ها را در نظر می‌گیرد.

در یک مدل آزمایشگاهی، یک صدای کوتاه با دادن آب شیرین همراه بود. وقتی پاداش در فواصل پنج تا ده دقیقه داده می‌شد، موش‌ها تقریباً ده برابر کمتر از زمانی که فواصل ۳۰ تا ۶۰ ثانیه بود، به تکرار برای یادگیری ارتباط بین صدا و پاداش نیاز داشتند. زمان کلی یادگیری یکسان باقی ماند.

دانشمندان توضیح دادند: «تجزیه و تحلیل نوروفیزیولوژیکی نشان داد که دوپامین، یک انتقال‌دهنده عصبی در سیستم پاداش، نقش مهمی ایفا می‌کند. در ابتدا، افزایش آن زمانی رخ می‌داد که قند دریافت می‌شد، اما با پیشرفت یادگیری، پاسخ به خود نشانه تغییر می‌کرد. با پاداش‌های کمتر، این تغییر سریع‌تر رخ می‌داد: مغز هر پاداش را مهم‌تر و آموزنده‌تر درک می‌کرد.»

با این حال، این اثر محدودیتی داشت. اگر فاصله زمانی به حدود یک ساعت افزایش می‌یافت، یادگیری کند می‌شد - احتمالاً به این دلیل که مکث‌ها با محرک‌های دیگر پر می‌شدند و ارتباط را تضعیف می‌کردند.

نویسندگان معتقدند که نتایج، اثربخشی یادگیری توزیع‌شده را در مقایسه با حفظ طوطی‌وار تأیید می‌کند. تکرار‌های بیش از حد می‌تواند «ارزش» هر تجربه فردی را کاهش دهد، در حالی که فاصله‌گذاری معقول، تأثیر آن را بر حافظه و شکل‌گیری عادت افزایش می‌دهد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری