دانشمندان ویتامین D را با بهبود حافظه و تفکر در بزرگسالان مسن مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، بزرگسالان مسن‌تر مبتلا به اختلال شناختی خفیف و مشکلات خواب که روزانه حداقل ۵۰۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین D مصرف می‌کردند، نمرات آزمون شناختی بالاتری نسبت به شرکت‌کنندگانی که این مکمل را مصرف نمی‌کردند، نشان دادند. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه ویتامین D با عملکرد مغز مرتبط است، چرا دوره تغییرات شناختی اولیه ممکن است از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد و نقش خواب در این فرآیند چیست.

ویتامین D با نتایج آزمایش بهتر مرتبط است

محققان دانشگاه اموری ۵۴ فرد مسن مبتلا به اختلالات خواب و اختلال شناختی خفیف را مورد مطالعه قرار دادند. شرکت‌کنندگان گزارش دادند که آیا و چقدر مکمل ویتامین D مصرف می‌کنند. سپس محققان این داده‌ها را با ارزیابی‌های شناختی مقایسه کردند. این مطالعه در Science Daily منتشر شد.

مشخص شد شرکت‌کنندگانی که حداقل ۵۰۰۰ واحد بین‌المللی (IU) ویتامین D در روز مصرف می‌کردند، در مقایسه با افرادی که ویتامین D مصرف نمی‌کردند، در ارزیابی شناختی مونترال (MoCA) بیش از ۱۳٪ امتیاز بالاتری کسب کردند. این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن سایر عواملی که می‌توانستند بر نتایج تأثیر بگذارند، همچنان پابرجا بود. با این حال، دوز‌های پایین‌تر روزانه ویتامین D با بهبود نمرات آزمون شناختی مرتبط نبود.

گزارش روزنامه ایزوستیا

از MoCA برای ارزیابی عملکرد‌های شناختی مختلف، از جمله مهارت‌های حافظه و تفکر، و شناسایی علائم احتمالی زوال شناختی استفاده می‌شود. محققان به‌طور جداگانه بررسی کردند که آیا نوع ویتامین D می‌تواند نقشی داشته باشد یا خیر. نتایج شرکت‌کنندگانی که ویتامین D۲ و D۳ مصرف می‌کردند، تفاوت معنی‌داری نداشت.

نویسندگان این نتایج را مقدماتی می‌دانند: این مطالعه ارتباط بین مصرف ویتامین D و عملکرد شناختی را نشان می‌دهد، اما به خودی خود ثابت نمی‌کند که مکمل‌ها عملکرد مغز را بهبود می‌بخشند.

اختلال شناختی خفیف چیست؟

اختلال شناختی خفیف وضعیتی است که در آن فرد از قبل تغییرات قابل توجهی در عملکرد شناختی خود نشان می‌دهد، اما این تغییرات هنوز به سطح زوال عقل پیشرفته نرسیده‌اند. به همین دلیل است که محققان این تغییرات را به عنوان مرحله میانی بین زوال شناختی طبیعی مرتبط با سن و زوال شناختی شدیدتر می‌دانند.

در یک مطالعه جدید، محققان دو ویژگی - اختلال شناختی خفیف و اختلالات خواب - را با هم ترکیب کردند. این انتخاب تصادفی نبود: هر دو ویژگی می‌توانند در مراحل اولیه زوال شناختی رخ دهند. نویسندگان پیشنهاد کردند که شناسایی عوامل بالقوه قابل اصلاح در این گروه از افراد بسیار مهم است.

ویکتوریا پاک، نویسنده‌ی اصلی این مطالعه:

در بزرگسالان مسن‌تر که هم اختلالات خواب و هم اختلال شناختی خفیف را تجربه می‌کنند، این ممکن است دوره‌ای بحرانی برای مداخله باشد، زمانی که تغییرات شناختی تازه شروع به ظهور کرده‌اند، اما فرصت‌هایی برای حفظ سلامت مغز ممکن است باقی مانده باشد.

چرا دانشمندان ویتامین D را به خواب مرتبط می‌دانند؟

محققان بر ارتباط احتمالی بین ویتامین D و کیفیت خواب و چرخه خواب و بیداری تأکید می‌کنند. پیش از این، کمبود ویتامین D با مشکلات خواب، از جمله بی‌خوابی و افزایش بیدار شدن‌های شبانه مرتبط دانسته شده بود. با این حال، اختلالات خواب خود در بین افراد مبتلا به آلزایمر رایج است.

ویتامین D یک ماده مغذی ضروری است که در عملکرد سیستم عصبی و عضلات نقش دارد. بدن می‌تواند ویتامین D۳ را از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید تولید کند و همچنین آن را از محصولات حیوانی دریافت کند؛ ویتامین D۲ معمولاً از منابع گیاهی و قارچی به دست می‌آید. در این مطالعه، محققان هر دو شکل را مقایسه کردند و هیچ تفاوت معنی‌داری در عملکرد شناختی مرتبط با آنها مشاهده نکردند.

طبق این مطالعه، تقریباً ۵۰٪ از افراد مبتلا به بیماری آلزایمر متوسط ​​تا شدید، اختلالات خواب را تجربه می‌کنند. دانشمندان یک رابطه دو طرفه احتمالی را مطرح می‌کنند: مشکلات خواب ممکن است با زوال شناختی همراه باشد و زوال سلامت شناختی ممکن است با اختلالات خواب مرتبط باشد. در این زمینه، ویتامین D به عنوان عاملی ظاهر می‌شود که محققان پیشنهاد مطالعه بیشتر در مورد آن را می‌دهند.

با این حال، مطالعه جدید از این ادعا که مکمل ویتامین D از بیماری آلزایمر جلوگیری می‌کند یا اختلال شناختی موجود را درمان می‌کند، پشتیبانی نمی‌کند. محققان صرفاً ارتباطی بین مصرف بیشتر مکمل و نتایج بهتر آزمون شناختی در گروه خاصی از بزرگسالان مسن مبتلا به MCI و مشکلات خواب پیدا کردند.

چرا نتایج نیاز به مطالعه بیشتر دارند؟

مراحل اولیه زوال شناختی مورد توجه ویژه دانشمندان است. اگر تغییرات در حافظه و تفکر از قبل قابل توجه باشد، اما زوال عقل کامل هنوز ایجاد نشده باشد، محققان این فرصت را دارند که عوامل بالقوه قابل اصلاح را شناسایی کنند. در این مورد، ویتامین D یک درمان اثبات شده در نظر گرفته نمی‌شود، بلکه یک عامل بالقوه برای مطالعه بیشتر است.

نویسندگان این مطالعه معتقدند که ترکیب اختلالات خواب و اختلال شناختی خفیف می‌تواند دوره‌ای بسیار مهم برای چنین تحقیقاتی باشد. آنها معتقدند که با توجه به شیوع روزافزون بیماری آلزایمر، جستجوی عوامل قابل دسترس و بالقوه قابل اصلاح در مراحل اولیه زوال شناختی، اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند.

با این حال، هنوز برای نتیجه‌گیری عملی در مورد نیاز به مکمل ویتامین D با دوز بالا صرفاً بر اساس این مطالعه خیلی زود است. این مطالعه کوچک بود و تنها شامل ۵۴ شرکت‌کننده بود و شرکت‌کنندگان میزان مصرف مکمل خود را گزارش کردند. بنابراین، این ارتباط هنوز باید در مطالعات بزرگتر تأیید شود.