روایت نصری، حقوقدان بین‌الملل از شکست‌های آمریکا در جنگ با ایران و چنگ زدن دوباره لابی‌های جنگ به همان طناب‌های پوسیده

به گزارش مجله خبری نگار، رضا نصری، حقوقدان بین‌الملل:

آنها می‌گفتند «نیابتی‌های» ایران از بین رفته‌اند و خود ایران نیز تا حدی تضعیف شده که جنگ با آن سریع و کم‌هزینه خواهد بود. اما چنین نشد. ایران در برابر دو قدرت هسته‌ای ایستادگی کرد و تنگه هرمز را بست؛ و اکنون، شش ماه گذشته، جنگ برای هیچ‌یک از طرف‌هایی که آن را آغاز کردند، نه سریع بوده و نه کم‌هزینه.

آنها می‌گفتند ساختار سیاسی ایران در حال فروپاشی است، از حمایت مردمی برخوردار نیست و با فرود آمدن بمب‌ها از هم خواهد پاشید. اما این اتفاق نیفتاد. ایران ضربه نخست را بدون دچار شدن به شکاف و فروپاشی درونی تحمل کرد و ایرانیان به‌جای گرد آمدن حول مهاجمان، حول پرچم کشورشان متحد شدند.

آنها می‌گفتند مردم ایران از مداخله خارجی استقبال خواهند کرد. اما در عوض، مردم زنجیره‌های انسانی در سراسر پل‌ها و اطراف نیروگاه‌های کشور تشکیل دادند؛ در حالی که پرچم ایران را در دست داشتند و بمب‌افکن‌ها را به چالش می‌کشیدند که به آنها حمله کنند.

آنها می‌گفتند «فشار حداکثری» اقتصاد ایران را فلج کرده و یک دور دیگر از تشدید فشار، کشور را غیرقابل اداره خواهد کرد. اما فروپاشی‌ای که پیش‌بینی کرده بودند هرگز رخ نداد. دولت به فعالیت خود ادامه داد، نظم و خدمات عمومی را حفظ کرد، محل‌های مورد اصابت حملات را پیش از طلوع آفتاب پاکسازی و بازسازی کرد و هرگز کنترل جبهه داخلی را از دست نداد. جامعه مدنی ایران، داوطلبان و میلیون‌ها ایرانی عادی، همگی در نمایش چشمگیر همبستگی ملی نقش داشتند.

تمام این ارزیابی‌ها از سوی همان لابی جنگ به تصمیم‌گیرندگان آمریکایی ارائه شد: اندیشکده‌های اسرائیلی، ستون‌نویسان نومحافظه‌کار و حامیانی که سه دهه است درباره ایران اشتباه کرده‌اند؛ همه بر این فرض نادرست عمل می‌کنند که فشار، تهران را وادار به عقب‌نشینی خواهد کرد.

اما فشار هرگز چنین اثری نداشته و هرگز هم نخواهد داشت. با این حال، آنها همچنان ترامپ را تشویق می‌کنند که بر سیاستی پافشاری کند که دقیقاً نتیجه‌ای برخلاف آنچه وعده داده بودند، به بار آورده است.