دانشمندان کشف کرده‌اند که چگونه اسکیزوفرنی زبان نوشتاری را تغییر می‌دهد

افراد مبتلا به اسکیزوفرنی بیشتر احتمال دارد اشتباهات املایی مرتکب شوند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دریافته‌اند که بیماران اسکیزوفرنی مبتلا به توهم و هذیان، متن‌های طولانی‌تری با تکرار و تحریف طرح داستان می‌نویسند، در حالی که افراد مبتلا به بی‌تفاوتی و کاهش فعالیت گفتاری، متن‌های کوتاه‌تری می‌نویسند و احتمال بیشتری دارد که اشتباهات املایی مرتکب شوند. یافته‌های این مطالعه در مجله تحقیقات نوشتاری (JWR) منتشر شده است.

اسکیزوفرنی یک اختلال روانی شدید است که بر تفکر، احساسات و رفتار تأثیر می‌گذارد. علائم معمولاً به دو گروه تقسیم می‌شوند. علائم مثبت شامل توهم و هذیان - ظهور تجربیات غیرمعمول - است. علائم منفی با کاهش فعالیت، بی‌تفاوتی، از دست دادن انگیزه و اختلال در مهارت‌های گفتاری همراه است.

این مطالعه شامل ۴۱ بیمار بزرگسال مبتلا به اسکیزوفرنی بود. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا یک داستان کوتاه تقریباً ۵۳۰ کلمه‌ای را بخوانند و سپس بدون محدودیت زمانی خلاصه‌ای از آن بنویسند. سپس چهار محقق متون را از نظر چندین پارامتر تجزیه و تحلیل کردند: ساختار و انسجام روایی، واژگان، دستور زبان و تعداد خطا‌های املایی و نگارشی.

مشخص شد که سبک نوشتاری به طور قابل توجهی به نوع علائم وابسته است. افرادی که علائم مثبت غالب داشتند، تمایل داشتند متن‌های طولانی‌تری با ایده‌ها و کلمات بیشتر بنویسند. با این حال، چنین بازگویی‌هایی اغلب انسجام کمتری داشتند، حاوی تکرار بیشتری بودند و گاهی اوقات محتوای داستان را تحریف می‌کردند.

از سوی دیگر، شرکت‌کنندگانی که علائم منفی در آنها غالب بود، متن‌های کوتاه‌تر و مختصرتری نوشتند. آنها ایده‌ها و کلمات کمتری داشتند، اما اغلب عناصر اصلی طرح داستان را حفظ می‌کردند. با این حال، این گروه بیشتر احتمال داشت که در مهارت‌های نوشتاری اولیه مانند املا، نقطه‌گذاری و جداسازی کلمات مشکل داشته باشند.

در مجموع، اکثر شرکت‌کنندگان ترتیب زمانی وقایع را حفظ کردند و از افعال زمان گذشته به درستی استفاده کردند. با این حال، بسیاری از آنها در به خاطر سپردن جزئیات جزئی بهتر از خطوط اصلی داستان بودند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری