دانشمندان راهی برای رهایی بیماران دیابتی از تزریق روزانه انسولین پیدا کرده‌اند

نماینده مجلس: قرص‌های انسولین ممکن است به زودی جایگزین تزریق روزانه شوند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه کوماموتو روش جدیدی برای رساندن انسولین از طریق روده‌ها ابداع کرده‌اند که می‌تواند مصرف آن را به صورت قرص امکان‌پذیر کند. این مطالعه در مجله Molecular Pharmaceutics (MP) منتشر شده است.

ایده انسولین خوراکی بیش از ۱۰۰ سال است که مورد بحث قرار گرفته است، اما همچنان دست نیافتنی باقی مانده است. مشکل اصلی این است که آنزیم‌های گوارشی انسولین را قبل از رسیدن به جریان خون تجزیه می‌کنند و روده‌ها قادر به جذب مؤثر آن نیستند. در نتیجه، بیماران دیابتی مجبور به تزریق روزانه آن هستند.

تیمی به رهبری دانشیار شینگو ایتو، استفاده از یک پپتید حلقوی ویژه به نام DNP را پیشنهاد کردند که قادر است از دیواره روده کوچک عبور کرده و مولکول‌های انسولین را با خود حمل کند.

محققان دو رویکرد را توسعه دادند. در رویکرد اول، پپتید اصلاح‌شده با انسولین تثبیت‌شده با روی مخلوط شد. در آزمایش‌ها روی مدل‌های دیابت موش، این فرمولاسیون، هنگامی که به صورت خوراکی تجویز شد، به سرعت سطح قند خون را به حالت عادی کاهش داد و با مصرف روزانه آن را حفظ کرد.

در نوع دوم، دانشمندان پپتید و انسولین را به صورت شیمیایی به یک مولکول واحد "متصل" کردند. این روش همان اثربخشی را نشان داد و تأیید کرد که پپتید در واقع به هورمون کمک می‌کند تا از سد روده عبور کند.

یکی از چالش‌های کلیدی انسولین خوراکی، نیاز به دوز‌های بسیار بالا بود - ده‌ها برابر بیشتر از دوز‌های مورد نیاز تزریقی. یک رویکرد جدید این نیاز را به میزان قابل توجهی کاهش داده است. فراهمی زیستی در مقایسه با تزریق زیر جلدی تقریباً به ۳۳ تا ۴۱ درصد رسیده است که برای چنین سیستم‌هایی بالا محسوب می‌شود.

پروفسور شینگو ایتو، دانشیار، خاطرنشان کرد: «تزریق انسولین همچنان یک بار روزانه برای بسیاری از بیماران است. پلتفرم مبتنی بر پپتید ما امکان تحویل خوراکی را فراهم می‌کند و می‌تواند برای سایر دارو‌های بیولوژیکی نیز مورد استفاده قرار گیرد.»

نویسندگان تأکید می‌کنند که این فناوری هنوز در مراحل اولیه خود است. آزمایش‌های بیشتر روی حیوانات بزرگتر و مدل‌هایی که شباهت بیشتری به روده انسان دارند، برنامه‌ریزی شده است. اگر نتایج تأیید شود، این می‌تواند گامی در جهت ایجاد جایگزینی مناسب برای تزریقات و بهبود کیفیت زندگی بیماران دیابتی باشد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری