مطالعه‌ای ارتباط بین اضطراب و افسردگی و بیزاری از صدا‌های بلند را نشان می‌دهد

مطالعه اخیر نشان داده است که فونوفوبیا، بیزاری برخی افراد از صدا‌های روزمره، ممکن است با عوامل ژنتیکی مرتبط با اضطراب، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) مرتبط باشد.

به گزارش مجله خبری نگار، این یافته‌ها نشان می‌دهد که فونوفوبیا، بیزاری برخی افراد از صدا‌هایی مانند جویدن یا نفس کشیدن، شایع‌تر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد.

تیم تحقیقاتی دانشگاه آمستردام، به رهبری روانپزشک دیرک اسمیت، داده‌های ژنتیکی گروهی از افراد را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که افراد مبتلا به فونوفوبیا دارای ژن‌های مرتبط با اختلالات سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی و همچنین وزوز گوش (زنگ زدن مداوم در گوش که می‌تواند باعث پریشانی روانی قابل توجهی شود) هستند.

اسمیت به وب‌سایت SciPost توضیح داد که همپوشانی ژنتیکی بین فونوفوبیا و PTSD وجود دارد، که نشان دهنده یک سیستم عصبی مشترک است که ممکن است این دو بیماری را به هم مرتبط کند.

وی افزود که این کشف می‌تواند راه را برای استفاده از برخی تکنیک‌های درمانی PTSD برای کاهش فونوفوبیا هموار کند.

با وجود این یافته‌ها، محققان تأکید می‌کنند که شباهت ژنتیکی لزوماً به معنای مکانیسم‌های مشترک بین فونوفوبیا و سایر اختلالات سلامت روان نیست.

این تحقیق همچنین نشان داد که افراد مبتلا به فونوفوبیا اغلب بیشتر مستعد اضطراب و تحریک‌پذیری هستند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری