دنی سیترینوویچ: ایران نه برای رسیدن به توافق التماس خواهد کرد و نه دارایی‌های راهبردی خود را تسلیم می‌کند در عوض، احتمالا شاهد ادامه افزایش قیمت جهانی نفت و افزایش نارضایتی در واشنگتن خواهیم بود

به گزارش مجله خبری نگار، دنی سیترینوویچ، رئیس پیشین بخش ایران در سازمان اطلاعات نظامی ارتش رژیم صهیونیستی (امان):

حدس و گمان یا تهدید، این بحران را حل نخواهد کرد. پس از نزدیک به شش ماه درگیری با ایران، به نظر می‌رسد دولت ترامپ هنوز ماهیت حکومتی را که با آن روبه‌رو است، به‌درستی درک نکرده است.

 سیاست آمریکا باید از یک فرض اساسی آغاز شود: بعید است ایران صرفا به‌دلیل افزایش فشار نظامی تسلیم شود. پرسش اصلی این است که واشنگتن دقیقا انتظار دارد به چه هدفی برسد؟ آیا تصور می‌کند تهران برنامه موشکی خود را کنار خواهد گذاشت؟ از حق غنی‌سازی اورانیوم صرف‌نظر خواهد کرد؟ یا جایگاه راهبردی خود در تنگه هرمز را واگذار می‌کند؟

شواهد بسیار اندکی وجود دارد که نشان دهد حکومت ایران حاضر است در موضوعاتی که آنها را از اصول بنیادین انقلاب اسلامی می‌داند، امتیاز بدهد. برعکس، به نظر می‌رسد تهران معتقد است که در نهایت این اراده سیاسی آمریکاست که زودتر از بین خواهد رفت، نه اراده ایران.

اگر این همان فرضی باشد که راهبرد فعلی آمریکا بر پایه آن بنا شده، ناامیدی تقریبا اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. ایران نه برای رسیدن به توافق التماس خواهد کرد و نه دارایی‌های راهبردی خود را تسلیم می‌کند. در عوض، احتمالا شاهد ادامه افزایش قیمت جهانی نفت و افزایش نارضایتی در واشنگتن خواهیم بود؛ چون انتظارات با واقعیت برخورد می‌کنند.

تلافی‌جویی، استراتژی نیست. همچنین، یک کارزار بمباران بدون هدف سیاسی روشن و مشخص، بعید است به نتیجه مطلوب برسد. اگر هدف این است که ایران در موقعیتی بسیار ضعیف‌تر به میز مذاکره بازگردد، این هدف هر روز دست‌نیافتنی‌تر به نظر می‌رسد.

سیاستگذاران باید با واقع‌بینی به هزینه‌های این مسیر نگاه کنند. راهبردی که بر وادار کردن ایران به تسلیم استوار باشد، ممکن است هزینه‌های اقتصادی و راهبردی سنگینی را بر آمریکا و متحدانش تحمیل کند، بدون آنکه به اهداف سیاسی موردنظر دست یابد.

ایران کشوری شکست‌ناپذیر نیست. این کشور آسیب‌پذیری‌های قابل‌توجهی در حوزه‌های نظامی، اقتصادی و اجتماعی دارد که می‌توان از آنها بهره‌برداری کرد. اما یک واقعیت غیرقابل‌انکار باقی می‌ماند:

مقابله با ایران به زمان، تعهد سیاسی پایدار، آمادگی برای تحمل تلفات، پذیرش هزینه‌های اقتصادی سنگین و اختصاص منابع عظیم نظامی نیاز دارد.

تا زمانی که دولت آمریکا حاضر نباشد این هزینه‌ها را بپردازد، ادامه کارزار کنون اگر در میدان نبرد به موفقیت‌های تاکتیکی برسد، بعید است ایران را به نقطه شکست راهبردی برساند. بلکه برعکس، یک جنگ فرسایشی که بدون منابع و اراده سیاسی لازم ادامه یابد، ممکن است این باور را در تهران تقویت کند که می‌تواند صرفا با صبر کردن، از واشنگتن پیشی بگیرد.