دانشمندان تأثیر شیرین‌کننده‌ها را بر باکتری‌های روده شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار،شیرین‌کننده‌های کم‌کالری رایج می‌توانند مستقیماً بر رشد انواع خاصی از باکتری‌های روده تأثیر بگذارند و اثرات آنها در صورت ترکیب با دارو‌ها و مکمل‌های غذایی می‌تواند تغییر کند.

دانشمندان برهمکنش ۳۹ شیرین‌کننده تجاری را با ۲۵ گونه از باکتری‌های روده بررسی کردند. نمونه شامل میکروارگانیسم‌هایی بود که مفید، خنثی یا بالقوه مضر در نظر گرفته می‌شدند. هر گونه به طور جداگانه کشت داده شد و پس از آن محققان ارزیابی کردند که آیا میزان تولید مثل و رشد باکتری‌ها توسط مواد مختلف تغییر می‌کند یا خیر.

حدود سه چهارم شیرین‌کننده‌های آزمایش‌شده حداقل بر یک نوع باکتری تأثیر گذاشتند. برخی از آنها رشد میکروارگانیسم‌های مرتبط با سلامت گوارش را کند یا کاملاً متوقف کردند.

کیران پاتیل، استاد سم‌شناسی در واحد سم‌شناسی شورای تحقیقات پزشکی دانشگاه کمبریج، توضیح داد: «بیشتر آنچه که ما در مورد اثرات بالقوه شیرین‌کننده‌ها بر سلامت می‌دانیم، از مطالعات حیوانی یا مشاهدات مبتنی بر جمعیت حاصل شده است. در حالی که این مطالعات به دخالت میکروبیوم اشاره دارند، تعیین اینکه آیا شیرین‌کننده‌ها مستقیماً با باکتری‌های روده تعامل دارند یا خیر، دشوار است.»

نویسندگان این مطالعه همچنین در نظر گرفتند که افراد به ندرت شیرین‌کننده‌ها را به تنهایی مصرف می‌کنند. این مواد می‌توانند همزمان با کافئین، طعم‌دهنده‌ها یا دارو‌ها وارد بدن شوند. بنابراین، دانشمندان ترکیبات آنها را علاوه بر این با Advantam، کافئین، وانیلین و داروی ضد افسردگی دولوکستین آزمایش کردند.

محققان بیش از ۱۰۰ مورد را شناسایی کردند که در آنها وجود یک ماده دوم، اثر شیرین‌کننده بر باکتری‌ها را تغییر داده بود. در ۳۴ مورد، این اثر تقویت شده بود، در حالی که در ۶۸ مورد دیگر، تضعیف شده بود. این نشان می‌دهد که اثر شیرین‌کننده ممکن است به ترکیب محصول یا دارو‌های همزمان بستگی داشته باشد.

مهم‌ترین اثر با ترکیبی از ایزوستویول، یکی از اجزای شیرین‌کننده‌ها، و دولوکستین مشاهده شد. این مواد با هم، رشد باکتری‌های Roseburia intestinalis و Parabacteroides merdae را مهار کردند. اولی با تنظیم گلوکز مرتبط است، در حالی که دومی به عنوان یکی از اعضای رایج میکروبیوتای سالم در نظر گرفته می‌شود.

سپس محققان یک جامعه میکروبی ساده‌شده از هر ۲۵ گونه مورد مطالعه ایجاد کردند. ترکیب ایزوستویول و دولوکستین، تنوع گونه‌ای را کاهش داد و نسبت‌های باکتریایی را بیش از سایر گونه‌های آزمایش‌شده تغییر داد. آزمایش‌ها در مدل‌های سلولی همچنین افزایش سمیت را برای برخی سلول‌ها نشان داد و آزادسازی مواد دخیل در پاسخ‌های التهابی و ایمنی را در برخی دیگر تغییر داد.

دکتر سونیا بلاش، نویسنده‌ی اصلی مقاله، خاطرنشان کرد: «شیرین‌کننده‌ها اغلب به عنوان موادی از نظر متابولیکی خنثی به تصویر کشیده می‌شوند، اما مطالعه‌ی ما این تصور را به چالش می‌کشد. آنها می‌توانند مستقیماً بر باکتری‌های روده تأثیر بگذارند، به‌ویژه هنگامی که با دارو‌ها و مکمل‌های غذایی ترکیب شوند.»

با این حال، نتایج هنوز نمی‌توانند مستقیماً در مورد انسان اعمال شوند. این مطالعه در شرایط آزمایشگاهی بر روی کشت‌های باکتریایی منفرد، یک جامعه میکروبی مصنوعی و مدل‌های سلولی انجام شد. در بدن انسان، مواد ممکن است جذب شوند، تجزیه شوند، تغییر کنند یا در غلظت مورد استفاده آزمایش‌کنندگان به باکتری‌ها نرسند.

علاوه بر این، پاسخ میکروبیوم ممکن است تحت تأثیر رژیم غذایی، ژنتیک، دارو‌ها و ترکیب اولیه میکروبیوم روده قرار گیرد. نویسندگان تأکید کردند که برای ارزیابی عواقب احتمالی، مطالعات انسانی مورد نیاز است.

در ۹ جولای، مجله Cell Reports Medicine از ارتباط بین ترکیب میکروبیوم روده و خطر دیابت خبر داد. بر اساس این مطالعه، باکتری‌های روده شاخصی برای ابتلا به دیابت نوع ۲ هستند. به گفته دانشمندان، گونه‌های باکتریایی زیر این خطر را افزایش می‌دهند: Desulfovibrio piger، Alistipes communis، Alistipes finegoldii، Akkermansia muciniphila، Ruminococcus gnavus و یکی از اعضای خانواده Lachnospiraceae (کد GGB۳۶۱۴_SGB۴۸۸۶). در همین حال، باکتری Coprococcus catus و دو عضو طبقه‌بندی نشده از خانواده‌های Erysipelotrichaceae و Clostridia خواص محافظتی نشان دادند.