یک روانشناس توضیح داد که چگونه می‌توان در یک لحظه غم‌انگیز از عزیزان خود به درستی حمایت کرد

روانشناس رومانیو: درخواست برای جمع کردن خود در مواقع دشوار به فرد کمکی نمی‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، روانشناس اولگا رومانیو به NEWS گفت که تماس‌ها برای جمع و جور کردن خودشان و نصیحت‌های ناخواسته اغلب کمکی نمی‌کنند، بلکه فقط در دوران سختی به فرد آسیب می‌رسانند. به گفته او، ارزشمندترین چیزی که می‌توانید در چنین زمانی به یک عزیز بدهید، حس حضور قابل اعتماد و تمایل به اشتراک گذاشتن تجربیاتش بدون قضاوت است.

وقتی یکی از عزیزان با یک اتفاق دشوار رو‌به‌رو می‌شود، بسیاری از مردم احساس گم‌گشتگی می‌کنند. آنها می‌ترسند که به طور تصادفی به آن شخص آسیب بیشتری برسانند، کلمات اشتباهی بگویند یا رفتار نامناسبی داشته باشند. این گاهی اوقات می‌تواند باعث شود که آنها بخواهند کاملاً از او فاصله بگیرند. اما اغلب اوقات، چیزی که مردم به آن نیاز دارند، گفتار بی‌نقص یا پاسخ‌های آماده نیست. ارزشمندترین چیزی که می‌توانید به آنها بدهید این حس است که کسی آنجاست که روی برنمی‌گرداند یا ناپدید نمی‌شود. در مواقع دشوار، نصیحت به ندرت کمک می‌کند، به خصوص اگر از شما خواسته نشده باشد. بسیار مهم‌تر است که احساس کنید می‌توانید تجربیات خود را با کسی به اشتراک بگذارید که قضاوت یا عجله نمی‌کند. رومانیو توضیح داد که گفتن اینکه اوضاع می‌توانست بدتر باشد، مقایسه موقعیت با تجربیات دیگران یا ترغیب آنها به اینکه سریع خودشان را جمع و جور کنند، اغلب به عنوان بی‌ارزش تلقی می‌شود.

او اضافه کرد که مفیدترین کار این است که با صبر و حوصله گوش دهید، بدون اینکه حرف کسی را قطع کنید یا راه حل‌های آماده ارائه دهید. به گفته این روانشناس، حتی کلماتی که با نیت خیر بیان می‌شوند نیز می‌توانند دردناک باشند.

گاهی اوقات بهترین حمایت برای یک عزیز در دوران سخت، گوش دادن آرام، بدون قطع کردن حرفش یا تلاش برای یافتن راه حلی فوری است. همه مشکلات نیاز به یک راه حل فوری ندارند. گاهی اوقات فرد ابتدا باید احساسات خود را پردازش کند و به خود اطمینان دهد که تنها نیست. حتی کلمات خیرخواهانه نیز می‌توانند آسیب‌زا باشند. در جایی که فرد در حال حاضر فقط درد می‌بیند، اصرار به یافتن نکات مثبت نداشته باشید. توصیه‌ها نیز باید محتاطانه باشند. رومانیو در پایان گفت: حمایت را می‌توان در چیز‌های ساده یافت.

اکاترینا سرگیوا، روانشناس، پیش از این اظهار داشت که استرس مزمن می‌تواند منجر به انزوای اجتماعی شود. به گفته او، یک سیستم عصبی بیش از حد خسته، مانع از تعاملات اجتماعی و ملاقات با عزیزان می‌شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری