دانشمندان کشف کرده‌اند که آیا کودکانی که دروغ می‌گویند، در بزرگسالی مجرم می‌شوند یا خیر

دروغ‌های دوران کودکی خطر رفتار مجرمانه را در بزرگسالی افزایش نمی‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان کشف کرده‌اند که نه خودِ دروغگویی در دوران کودکی، بلکه ترکیب آن با پرخاشگری و تکانشگری، ممکن است با افزایش خطر رفتار مجرمانه در بزرگسالی مرتبط باشد. یافته‌های این مطالعه در مجله‌ی Development and Psychopathology (DevPsy) منتشر شده است.

این مطالعه توسط محققانی از دانشگاه مک‌گیل، دانشگاه مونترال و کالج عدالت کیفری جان جی انجام شد. آنها داده‌های رفتاری بیش از ۳۰۰۰ کودک را که از نوزادی تا اوایل بزرگسالی تحت نظر بودند، تجزیه و تحلیل کردند.

نویسندگان بررسی کردند که چگونه تمایلات دروغگویی بین سنین شش تا ۱۹ سالگی تغییر می‌کند. بر اساس ارزیابی‌های والدین و معلمان، محققان چندین الگوی رفتاری را شناسایی کردند: کودکانی که به ندرت، گهگاه، یا اغلب دروغ می‌گفتند، یا با افزایش سن، دروغگویی‌شان به طور فزاینده‌ای افزایش یافت.

مشخص شد که فراوانی دروغگویی در طول زمان در کودکان همه گروه‌ها کاهش یافته است. علاوه بر این، «دروغ‌های کوچک» کلاسیک با هیچ پیامد جدی در آینده همراه نبودند.

با این حال، کودکانی که مرتباً دروغ می‌گفتند یا تمایلشان به دروغگویی با افزایش سن افزایش می‌یافت، به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داشت که در اوایل کودکی پرخاشگری و تکانشگری نشان دهند. بعدها، این گروه بیشتر احتمال داشت که نشانه‌هایی از اختلال شخصیت ضداجتماعی را نشان دهند - یافته‌ای که با افزایش خطر بزهکاری و محکومیت‌های کیفری در نوجوانی و بزرگسالی مرتبط است.

به گفته‌ی ویکتوریا تالوار، نویسنده‌ی اصلی این مطالعه، دروغ گفتن به خودی خود نباید به عنوان یک علامت هشدار دهنده در نظر گرفته شود. توجه به الگو‌های رفتاری مداوم و ویژگی‌های شخصیتی همراه آن بسیار مهم‌تر است.

محققان تأکید می‌کنند که این نتایج به تشخیص مراحل طبیعی رشد کودک از موقعیت‌هایی که ممکن است نیاز به حمایت روانی اولیه داشته باشند، کمک خواهد کرد. به گفته نویسندگان، تمایل مداوم و فزاینده به دروغگویی، همراه با پرخاشگری و تکانشگری، به جای تنبیه، نیاز به مداخله به موقع متخصصان دارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری