یک متخصص علوم اعصاب، این افسانه را که افسردگی ناشی از کمبود سروتونین است، رد کرد

آلیپوف، متخصص مغز و اعصاب: افسردگی ارتباطی با تولید سروتونین در مغز ندارد

به گزارش مجله خبری نگار، افسردگی به طور سنتی با کمبود انتقال‌دهنده‌های عصبی، به ویژه سروتونین، مرتبط دانسته می‌شود. اما در واقعیت، وضعیت بسیار پیچیده‌تر است: نقش هورمون شادی در ایجاد این بیماری بسیار کم است و بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی سطح سروتونین طبیعی دارند. ولادیمیر علیپوف، متخصص نوروبیولوژی و پزشک مرکز آموزشی بختروا، به Gazeta گفت.

«این نظریه مونوآمین افسردگی است که یکی از نظریه‌های مورد حمایت گسترده پزشکان (و عموم مردم) در مورد علل افسردگی درون‌زا محسوب می‌شود. بر اساس این نظریه، افسردگی به دلیل عدم تعادل در آمین‌های بیوژنیک - دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین - ایجاد می‌شود. در ابتدا، دانشمندان در واقع معتقد بودند که افسردگی با سروتونین مرتبط است. آنها معتقد بودند که تغییراتی در مغز رخ می‌دهد که باعث کاهش سطح این هورمون می‌شود. این ایده منجر به توسعه دارو‌های ضد افسردگی مدرن شد.» این را آلیپوف توضیح داد.

به گفته‌ی او، دانشمندان دریافته‌اند که اگر سیستم سروتونین نقشی در تمام این موارد داشته باشد، نقشی بسیار ناچیز است.

این متخصص علوم اعصاب خاطرنشان کرد: «متاآنالیز‌های بزرگ و بررسی‌های جامع، از جمله مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۲ توسط دانشمندان دانشگاه کالج لندن، هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای مبنی بر ارتباط افسردگی با کاهش سطح یا فعالیت سروتونین پیدا نکرده‌اند. آنها همچنین هیچ تفاوتی در سطح سروتونین و متابولیت‌های آن در خون یا مایع مغزی نخاعی بین افراد مبتلا به افسردگی و افراد سالم پیدا نکردند. بنابراین، نظریه سروتونین در مورد افسردگی از اهمیت افتاده است. اکثر بیماران مبتلا به افسردگی دارای سیستم سروتونین سالمی هستند. بدن کمبود سروتونین ندارد، بنابراین مکمل تریپتوفان (یک اسید آمینه دخیل در سنتز آن) بی‌معنی است. علیرغم بسیاری از کمپین‌های تبلیغاتی که خلاف این را ادعا می‌کنند. علاوه بر این، برخی از افراد مبتلا به افسردگی در واقع دارای مازاد سروتونین هستند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری