بیشتر دانشمندان وجود تمدن‌های هوشمند فراتر از زمین را تصدیق کرده‌اند

اکثر اخترشناسان به وجود حیات فرازمینی اعتقاد دارند

به گزارش مجله خبری نگار، اولین نظرسنجی سیستماتیک از اخترزیست‌شناسان در مورد دیدگاه‌هایشان در مورد حیات فرازمینی، سطح غیرمنتظره‌ای از خوش‌بینی را ثبت کرد: ۸۶.۶٪ از متخصصان موافق بودند که احتمالاً اشکال ساده حیات در کیهان وجود دارد، در حالی که ۵۸.۲٪ احتمال وجود تمدن‌های هوشمند را پذیرفتند. نتایج در مجله Acta Astronautica منتشر شد.

این بررسی در سال‌های ۲۰۲۵-۲۰۲۶ در بحبوحه دو رویداد مهم انجام شد. در آوریل ۲۰۲۵، محققان از وجود آثار احتمالی دی‌متیل سولفید و دی‌متیل دی‌سولفید در جو سیاره فراخورشیدی K۲-۱۸b خبر دادند - در زمین، این مولکول‌ها منحصراً به صورت بیولوژیکی تولید می‌شوند. در سپتامبر همان سال، ناسا از کشف "لکه‌های پلنگی" - حلقه‌های معدنی مشخصه فعالیت میکروبی - در صخره مریخی آبشار چیاوا خبر داد. هر دو یافته همچنان موضوع بحث هستند و به عنوان اثبات قطعی حیات در نظر گرفته نمی‌شوند.

میزان اطمینان دانشمندان بسته به تخصصشان به طور قابل توجهی متفاوت است. اخترشیمیدانان و سیاره‌شناسان، که با داده‌های رصدی خاص کار می‌کنند، تا حدودی نسبت به اخترزیست‌شناسان نظری، شکاک‌تر هستند. اکثر پاسخ‌دهندگان بین وجود حیات و اثبات آن تمایز قائل می‌شوند: حدود ۶۰٪ از پاسخ‌دهندگان موافقند که «حیات احتمالاً وجود دارد، اما یافتن آن بسیار دشوار خواهد بود».

بخش جداگانه‌ای از این نظرسنجی بر پدیده UAP/UFO متمرکز بود: ۹۷٪ از دانشمندان معتقدند هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای مبنی بر بازدید فضاپیما‌های بیگانه از زمین وجود ندارد. در همین حال، ۴۳٪ معتقدند که بودجه برای جستجوی سیستماتیک حیات فرازمینی باید به میزان قابل توجهی افزایش یابد.

نویسندگان تأکید می‌کنند که هدف از این مطالعه رأی دادن به نفع یا علیه موجودات فضایی نیست، بلکه ایجاد یک مبنای اجماع کارشناسی است. بررسی‌های مکرر با جمع‌آوری داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب و رصدخانه ورا روبین به ما این امکان را می‌دهد که پویایی اعتماد علمی را در پاسخ به اکتشافات خاص پیگیری کنیم.

نویسندگان همچنین همبستگی معناداری بین خوش‌بینی در مورد حیات فرازمینی و سن دانشمند یافتند: محققان جوانی که در دوران کشف سیارات فراخورشیدی به سن بلوغ رسیده‌اند، به طور متوسط، به طور قابل توجهی خوش‌بین‌تر از همکاران مسن‌تر خود هستند. این نشان می‌دهد که فضای روایی در علم، حتی در غیاب داده‌های تجربی جدید، بر انتظارات شخصی تأثیر می‌گذارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری