دانشمندان ارتباطی بین ترکیب میکروفلور روده و خطر ابتلا به دیابت شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، بر اساس مطالعه‌ای که در مجله Cell Reports Medicine (CRM) منتشر شده است، ترکیب و پتانسیل عملکردی میکروبیوم روده با خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است.

محققان گروهی متشکل از ۴۶۸۵ داوطلب بزرگسال با میانگین سنی ۷۳.۹ سال را به مدت پنج سال تحت نظر داشتند. در شروع مطالعه، هیچ یک از شرکت‌کنندگان دیابت نداشتند و هیچ داروی ضد دیابت مصرف نمی‌کردند. در طول مطالعه، ۳۸۳ نفر به دیابت مبتلا شدند. دانشمندان ۹ گونه باکتریایی را شناسایی کردند که غلظت آنها در روده با احتمال ابتلا به این بیماری مرتبط بود.

شش گونه میکروبی خطر ابتلا به دیابت را افزایش می‌دهند: Desulfovibrio piger، Alistipes communis، Alistipes finegoldii، Akkermansia muciniphila، Ruminococcus gnavus و عضوی از خانواده Lachnospiraceae که با نام GGB۳۶۱۴_SGB۴۸۸۶ شناخته می‌شود. سه گونه باکتریایی دیگر - Coprococcus catus و دو عضو طبقه‌بندی نشده از خانواده‌های Erysipelotrichaceae و Clostridia - برعکس، خواص محافظتی نشان دادند.

نویسندگان این مطالعه توجه ویژه‌ای به باکتری Akkermansia muciniphila داشتند. اگرچه قبلاً تصور می‌شد که این باکتری برای سلامت متابولیک مفید است، اما این مطالعه ارتباطی بین آن و افزایش خطر ابتلا به دیابت در بزرگسالان مسن با مصرف کم فیبر نشان داد.

نویسندگان این مطالعه اظهار داشتند: «این نتایج آینده‌نگر، بینشی در مورد علت‌شناسی دیابت نوع ۲ ارائه می‌دهد و ممکن است توسعه‌ی پیش‌بینی خطر و استراتژی‌های پیشگیری را بر اساس تجزیه و تحلیل میکروبیوم تسهیل کند.»

محققان همچنین کشف کردند که مسیر‌های متابولیکی خاصی در روده بر خطر ابتلا به بیماری تأثیر می‌گذارند. به طور خاص، تجزیه اسید آمینه آسپاراژین خطر را افزایش می‌دهد، در حالی که تجزیه مانوز (یک مونوساکارید) و مسیر پنتوز فسفات غیر اسیدی (یک مسیر پشتیبان برای پردازش قند در سلول‌ها) محافظت را افزایش می‌دهند. به گفته دانشمندان، فیبر غذایی می‌تواند تعاملات بین میکروبیوم و میزبان را به طور مثبت تغییر دهد و اثرات تهاجمی برخی باکتری‌ها را بر مخاط روده کاهش دهد.

در تاریخ ۲ ژوئن، مجله Science Daily در گزارشی به ارتباط بین میکروبیوم روده و خطر ابتلا به اوتیسم و ​​ADHD در کودکان پرداخت. طبق این مطالعه، ساختار اپی‌ژنتیکی کودک در بدو تولد می‌تواند بر خطر ابتلا به اختلالات رشدی تأثیر بگذارد، اما وجود برخی باکتری‌های «خوب» در روده می‌تواند در این خطر مداخله کرده و آن را تعدیل کند.

مشخص شد کودکانی که استعداد اپی‌ژنتیکی ابتلا به اوتیسم دارند، اگر در اوایل زندگی در معرض باکتری Lachnospira pectinoschiza قرار بگیرند، احتمال کمتری دارد که علائم این اختلال را نشان دهند. همین اصل برای ADHD نیز یافت شد: اگر باکتری Lachnospira pectinoschiza تا پایان سال اول زندگی وجود داشته باشد، خطر کاهش می‌یابد.