دانشمندان خطر افزایش وزن را با خواب کم مرتبط می‌دانند

کمبود خواب منجر به افزایش سریع وزن می‌شود

به گزارش مجله خبری نگار، کاهش خواب روزانه تقریباً ۸۰ دقیقه در طول شش هفته منجر به افزایش وزن و کاهش فعالیت بدنی می‌شود.

این آزمایش شامل ۹۵ داوطلب بزرگسال بود که معمولاً بین هفت تا هشت ساعت می‌خوابند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد که در طول شش هفته، ۱.۵ ساعت از زمان خواب خود را کاهش دهند. در طول این دوره، افراد به طور متوسط ۱ پوند (حدود ۰.۴۵ کیلوگرم) وزن اضافه کردند. دانشمندان همچنین افزایش رفتار بی‌تحرک را ثبت کردند: عدم فعالیت به طور متوسط ۱۷ دقیقه در روز و تقریباً ۳۰ دقیقه برای مردان و زنان در دوره پس از خواب افزایش یافت.

مطالعه ما نشان می‌دهد که خواب کافی می‌تواند به کاهش خطر افزایش وزن و ایجاد بیماری‌های مرتبط مانند بیماری‌های قلبی و دیابت کمک کند. با افزایش سن، افراد معمولاً وزن اضافه می‌کنند و چاقی به یک عامل خطر اصلی برای بیماری‌های قلبی عروقی تبدیل می‌شود. با این حال، تمرکز بر تغذیه سالم‌تر و افزایش فعالیت بدنی برای جبران، رویکردی ساده‌انگارانه است که حفظ آن در درازمدت دشوار است.

به گفته نویسندگان این مطالعه، اکثر مطالعات قبلی بر کمبود شدید خواب تا چهار ساعت در شب متمرکز بودند. آزمایش فعلی، کمبود خواب خفیف مزمن را شبیه‌سازی کرد که ۳۰ ٪ از جمعیت بزرگسال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به گفته فریس زوریکات، یکی از نویسندگان این مطالعه، اگر این داده‌ها به یک سال کامل تعمیم داده شوند، کاهش خواب کمتر از ۱.۵ ساعت در شب می‌تواند منجر به افزایش وزن قابل توجه بالینی شود.

پیش از این، تیم سنت-اونژ دریافته بود که زنانی که دارای عوامل خطر قلبی عروقی و کمبود خواب مشابه هستند، مقاومت به انسولین بیشتری را تجربه می‌کنند که یک عامل خطر برای ابتلا به دیابت نوع ۲ است. بیمارانی که مستعد بیماری قلبی هستند نیز افزایش تعداد سلول‌های التهابی در بافت قلب را نشان دادند.

در دوم جولای، یولیا کاموا، روانشناس رفتار غذایی، دلایل ناتوانی در کاهش وزن را مورد بحث قرار داد. به گفته او، اولین دلیل این است که غذا به تنها وسیله موجود برای تنظیم احساسات تبدیل می‌شود. او تأکید کرد که در غیاب ابزار‌های دیگر برای مقابله با اضطراب، تحریک، کسالت یا تنهایی، مردم اغلب به یخچال روی می‌آورند. کاموا به دلایل دیگر اشاره کرد که شامل کمبود خواب مزمن و پیامد‌های هورمونی آن، بازداری‌های ناخودآگاه در مورد بدن خود و کمال‌گرایی است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری