دانشمندان ارتباطی بین آسیب تروماتیک مغز و مرگ و میر ناشی از سرطان مغز پیدا کرده‌اند

آسیب تروماتیک مغزی خطر مرگ ناشی از سرطان مغز را افزایش می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، افرادی که دچار آسیب تروماتیک مغزی شده‌اند، ۱.۷۵ برابر بیشتر از جمعیت عمومی بر اثر سرطان مغز جان خود را از دست می‌دهند. این نتیجه توسط دانشمندانی حاصل شده است که داده‌های بیش از ۲۰،۰۰۰ بیمار را تجزیه و تحلیل کرده‌اند. این مطلب در مجله Medical Xpress گزارش شده است.

«دنیل دانشور»، نویسنده ارشد این مقاله و مدیر آزمایشگاه HealthSpan و رئیس بخش پزشکی فیزیکی در بیمارستان ماساچوست، تأکید کرد: «بسیاری از مردم آسیب مغزی تروماتیک را یک رویداد کاملاً حاد می‌دانند. اما داده‌های ما نشان می‌دهد که این آسیب می‌تواند عواقب عصبی بلندمدتی از جمله سرطان داشته باشد و درک این موضوع هم برای بیماران و هم برای پزشکان مهم است.»

این تجزیه و تحلیل شامل بیمارانی از ۲۰ مرکز توانبخشی در ایالات متحده، از جمله بیمارستان توانبخشی اسپالدینگ، از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۴ بود. مرگ و میر ناشی از سرطان مغز از گواهی‌های فوت شناسایی شد. برای مقایسه، از نرخ‌های مورد انتظار در یک زیرمجموعه جمعیتی قابل مقایسه از جمعیت عمومی، با تعدیل سن، جنسیت، نژاد و سال پیگیری، استفاده شد.

بالاترین خطر در میان قربانیان زخم‌های ناشی از گلوله به سر مشاهده شد: آنها با نرخی بیش از ۱۴ برابر بیشتر از میانگین، بر اثر سرطان مغز جان خود را از دست دادند. در میان بیماران مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک خفیف و پیچیده، این خطر تقریباً چهار برابر بیشتر از میانگین بود. افزایش خطر همچنین در میان افراد مبتلا به ترومای متوسط و شدید مشاهده شد، اما احتمالاً به دلیل اندازه کوچکتر این زیرنمونه، از نظر آماری معنی‌دار نبود.

نویسندگان الگوی مشاهده‌شده را به عواقب بلندمدت التهاب عصبی ایجادشده در زمان آسیب نسبت می‌دهند. آنها تخمین می‌زنند که نتایج، تجدیدنظر فوری در دستورالعمل‌های بالینی را ضروری نمی‌سازد، اما مبنایی برای توسعه برنامه‌های غربالگری سرطان برای بازماندگان، به‌ویژه کسانی که دچار زخم‌های ناشی از گلوله یا ترومای پیچیده جزئی شده‌اند، فراهم می‌کند.

پیش از این، در ۹ ژوئن، محققان ETH زوریخ کشف کردند که تجمع یک شکل غیرفعال از پروتئین GRK۲ ممکن است عامل کلیدی در ابتلا به بیماری آلزایمر باشد. این مطالعه نشان داد که GRK۲، پروتئینی که به طور معمول از عملکرد سلول‌های عصبی و قلب پشتیبانی می‌کند، هنگامی که به شکل غیرفعال تبدیل می‌شود، در مغز افراد مبتلا به زوال عقل شروع به تجمع می‌کند.

منبع: iz

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری