یک روان‌درمانگر توضیح داد که چه چیزی ممکن است نشان‌دهنده وجود اختلال دوقطبی باشد

اختلال دوقطبی غیرمعمول نیست، بنابراین درک این موضوع که این اختلال چیست و آیا فرد می‌تواند آن را تشخیص دهد یا خیر، مهم است. افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوسانات خلقی شدیدی را تجربه می‌کنند که می‌تواند باعث ترس‌های خاصی در مورد وضعیت آنها شود. برخی برای این مشکل به دنبال کمک حرفه‌ای هستند، در حالی که برخی دیگر این مسائل را پنهان می‌کنند که در نهایت فقط وضعیت را بدتر می‌کند.

به گزارش مجله خبری نگار،اختلال دوقطبی غیرمعمول نیست، بنابراین درک این موضوع که این اختلال چیست و آیا فرد می‌تواند آن را تشخیص دهد یا خیر، مهم است. افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوسانات خلقی شدیدی را تجربه می‌کنند که می‌تواند باعث ترس‌های خاصی در مورد وضعیت آنها شود. برخی برای این مشکل به دنبال کمک حرفه‌ای هستند، در حالی که برخی دیگر این مسائل را پنهان می‌کنند که در نهایت فقط وضعیت را بدتر می‌کند.

همانطور که روان‌درمانگر گریگوری گورشونین توضیح داد، به نقل از اسلوو‌ای دلو، همه افرادی که از این دستگاه رنج می‌برند به دو نوع تقسیم می‌شوند: روان‌پریش و نوروتیک. نوع اول قبلاً روان‌پریشی مانیک-دپرسیو نامیده می‌شد و با سیر شدید، پرخاشگری و تمایلات خودکشی مشخص می‌شود. نوع دوم عمدتاً افسردگی خفیف است که با این حال، می‌تواند تأثیر بسیار جدی بر زندگی فرد نیز داشته باشد.

علاوه بر این، همانطور که گورشونین اشاره کرد، نوع دوم کاملاً رایج است، زیرا اساساً بین افسردگی و حالت‌های دفاعی هیپومانیا در نوسان است. بنابراین، بسیاری از مردم به آن توجه زیادی نمی‌کنند، حتی اگر واقعاً از اختلال دوقطبی رنج ببرند. پنهان کردن عمدی وضعیت آنها در این مورد به سادگی بی‌معنی است، زیرا چنین افرادی اغلب تمام زندگی خود را در این حالت کاملاً عادی می‌گذرانند و به آنها یا دیگران آسیبی نمی‌رساند.

نگرش منفی عمدتاً به این دلیل است که همه افراد قادر به تشخیص بین این دو نوع اختلال نیستند و آنها را به یک اندازه خطرناک می‌دانند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری