دانشمندان ارتباطی بین تغذیه در جوانی و سرعت پیری کشف کرده‌اند

رژیم غذایی در جوانی «حافظه فیزیولوژیکی» پیری را شکل می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، تغییرات کوتاه‌مدت در تغذیه و فعالیت مسیر متابولیک در اوایل زندگی می‌تواند اثرات بلندمدتی بر سرعت پیری داشته باشد. این نتیجه‌ای است که محققان دانشگاه کالج لندن به آن رسیده‌اند، آنها مفهوم «حافظه فیزیولوژیکی» را مطرح کردند - حالتی پایدار که در آن تأثیرات اولیه، اثری ماندگار بر فیزیولوژی می‌گذارند. این موضوع در مجله PLoS Biology گزارش شد.

نویسندگان مقاله اظهار داشتند: «زیست‌شناسی پیری به عنوان یک رشته علمی هنوز به طور کافی به پتانسیل مطالعه پیری از منظر مسیر زندگی نپرداخته است.»

دانشمندان داده‌های حاصل از آزمایش‌های طولانی‌مدت روی موجودات مدل - نماتد C. elegans، مگس میوه Drosophila و موش‌ها - را خلاصه کرده‌اند و دریافته‌اند که حتی سرکوب کوتاه‌مدت مسیر سیگنالینگ انسولین/IGF-۱ در اوایل بزرگسالی به طور قابل توجهی طول عمر را افزایش می‌دهد.

اثرات مشابهی با محدودیت گذرای پروتئین، قرار گرفتن در معرض راپامایسین و فعال‌سازی گذرای فاکتور رونویسی FoxO، یک تنظیم‌کننده کلیدی طول عمر، مشاهده شد. نویسندگان، اپی‌ژنوم را به عنوان مکانیسم کلیدی برای تشکیل چنین حافظه‌ای شناسایی می‌کنند: متیلاسیون DNA و تغییرات هیستون می‌توانند فعالیت هزاران ژن را به طور دائم تغییر دهند و این تغییرات از طریق تقسیم سلولی ادامه می‌یابند.

بافت چربی "ذخیره" اصلی حافظه فیزیولوژیکی نامیده شده است - در این بافت است که تغییرات رونویسی پایدار ثبت می‌شود، که حتی پس از عادی‌سازی وزن در افرادی که چاقی را تجربه کرده‌اند، همچنان ادامه دارد.

نویسندگان همچنین خاطرنشان کردند که هنوز مشخص نیست که این حافظه در چه مراحلی از زندگی به راحتی شکل می‌گیرد و در چه مواقعی بیشتر مستعد اصلاح است. آنها می‌گویند پاسخ به این سؤالات می‌تواند راه‌های جدیدی را برای مداخلات پیشگیرانه در برابر پیری بدون سال‌ها درمان دارویی باز کند.

در ۱۶ می، ساینس دیلی از کشف نانوذراتی در روده‌ها خبر داد که بر پیری تأثیر می‌گذارند. به گفته محققان، آنها همچنین ممکن است باعث التهاب و بیماری‌های مزمن مرتبط با پیری شوند.

منبع: iz

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری