سلول‌های لمور می‌توانند به درمان بیماری‌های عضلانی در انسان کمک کنند

سلول‌های بنیادی لمور می‌توانند به درمان آتروفی عضلانی در انسان کمک کنند.

به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان دانشگاه آرهوس کشف کرده‌اند که خواص سلول‌های بنیادی لمور موشی بسیار نزدیک‌تر به سلول‌های بنیادی انسان است تا موش‌های آزمایشگاهی. این نخستی‌سانان برای آزمایش دارو‌هایی که با هدف درمان بیماری‌های عضلانی طراحی شده‌اند، ایده‌آل هستند. نتایج این مطالعه در مجله Nature Communications (NatCom) منتشر شده است.

سلول‌های بنیادی مزانشیمی در بازسازی بافت نقش دارند و فرآیند‌های التهابی را تعدیل می‌کنند. در انسان و حیوانات، آنها می‌توانند به سلول‌های چربی، استخوان و غضروف تبدیل شوند. سلول‌های بنیادی معمولاً در موش‌ها مورد مطالعه قرار می‌گیرند، اما داده‌های جدید نشان می‌دهد که در لمورها، این سلول‌ها کندتر تقسیم می‌شوند و بیشتر شبیه سلول‌های انسانی رفتار می‌کنند.

دانشمندان دو مکانیسم را شناسایی کرده‌اند که این شباهت را توضیح می‌دهد. اول، سلول‌های لمور و انسان اسپرمیدین کمتری تولید می‌کنند، ماده‌ای که برای تقسیم سلولی ضروری است. دوم، عضلات لمور، مانند عضلات انسان، حاوی اجزای چربی هستند، در حالی که موش‌ها این ترکیبات را ندارند. این به دلیل تولید فعال پروتئینی به نام فاکتور مکمل D است که بر تجمع چربی تأثیر می‌گذارد. سلول‌های چربی اضافی در عضلات با پیری زودرس و تعدادی از آسیب‌شناسی‌ها مرتبط هستند.

به گفته محققان، لمور‌ها نه تنها قادر به مدل‌سازی دقیق‌تر عملکرد عضلات انسان هستند، بلکه به درک مکانیسم‌های بیماری‌هایی که موش‌ها از آنها رنج نمی‌برند نیز کمک می‌کنند. این امر به ویژه با توجه به اینکه اکثر درمان‌های بالقوه که با موفقیت در موش‌ها آزمایش شده‌اند، در عمل بالینی بی‌اثر بوده‌اند، اهمیت دارد.

دانشمندان معتقدند که استفاده از میمون‌های لمور، علم پزشکی را به راه‌حل‌های واقعی برای درمان دیستروفی عضلانی، آتروفی مرتبط با سن و سایر بیماری‌های جدی نزدیک‌تر می‌کند. گام بعدی، آزمایش روش‌های تزریق سلول‌های بنیادی به عضلات لمور و تعیین دوز‌های مؤثر خواهد بود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری