آدمولا لوکمن، خریدی که اتلتیکو مادرید به آن نیاز داشت

او در زمستان از راه رسید تا خط حمله اتلتیکو مادرید را به حرکت درآورد و هیچ وقتی را برای به آتش کشیدن خط دفاعی تیم‌های اروپایی تلف نکرده است.

به گزارش مجله خبری نگار، او در زمستان از راه رسید تا خط حمله اتلتیکو مادرید را به حرکت درآورد و هیچ وقتی را برای به آتش کشیدن خط دفاعی تیم‌های اروپایی تلف نکرده است. آدمولا لوکمن نه تنها با شهرت یک خرید ستاره، بلکه با جرقه‌ای که برای روشن کردن تیمی که گاهی فاقد پویایی بود، لازم بود، به متروپولیتانو آمده است. پس از اولین بازی اروپایی او در بروژ، ما بررسی می‌کنیم که چرا این بازیکن نیجریه‌ای قطعه گمشده‌ای است که پازل سیمئونه را تکمیل می‌کند.

ورود آدمولا لوکمن به متروپولیتانو صرفاً یک انتقال برای پر کردن ترکیب تیم نبود؛ بلکه نشانه‌ای از یک هدف بود. در تیمی از اتلتیکو که گاهی اوقات از سبک بازی افقی و اتکای بیش از حد به درخشش حساب‌شده گریزمان رنج می‌برد، این بازیکن نیجریه‌ای آن هرج و مرج کنترل‌شده و تغییر سرعت را به ارمغان می‌آورد که از زمان جدایی بازیکنان برق‌آسایی مانند یانیک کاراسکو به شدت جای خالی آن احساس می‌شد.

چیزی که لوکمن را به یک خرید سرنوشت‌ساز برای سیمئونه تبدیل می‌کند، تطبیق‌پذیری تاکتیکی اوست. او فقط یک وینگر نیست که فقط در کنار زمین بازی کند؛ توانایی او در خواندن فضای داخلی و ظاهر شدن به عنوان "مهاجم دوم" - همانطور که با گلش مقابل کلوب بروژ نشان داد - اتلتیکو را بسیار غیرقابل پیش‌بینی‌تر می‌کند. گل او که با ضربه سر گریزمان به ثمر رسید، ثابت می‌کند که او از قبل آن ارتباط تله‌پاتی را با بازیکنان ارشد در رختکن دارد.

رسیدن و بوسیدن قدیس

علاوه بر این، لوکمن مظهر فلسفه «تلاش غیرقابل مذاکره است» است. برخلاف دیگر استعداد‌های انفرادی که در این باشگاه حضور داشته‌اند، آدمولا تعهد دفاعی قابل توجهی از خود نشان داده است، برای کمک به پرسینگ به عقب برمی‌گردد و وقتی تیم عقب‌نشینی می‌کند، خطوط دفاعی را می‌بندد. او در اصل یک بازیکن «ویژه» واقعی است: او از استعداد یک دریبل‌زن آفریقایی و نظم تاکتیکی مورد نیاز مکتب فکری سیمئونه برخوردار است.

اگر اتلتیکو بتواند لوکمن را در این فرم (۳ گل و ۲ پاس گل در ۵ بازی رسمی تاکنون) حفظ کند، قطعه گمشده پازل را پیدا کرده است. سبک بازی مستقیم او، مدافعان حریف را مجبور به عقب‌نشینی می‌کند، فشار را از روی جولیان آلوارز برمی‌دارد و به گریزمان فضای بیشتری برای تفکر می‌دهد. عملکرد او در بازی دیروز در بلژیک (۳-۳) نشان داد که پنجره نقل و انتقالات زمستانی بالاخره آن سطح از پیشرفت را که تیم برای رویای چیزی بزرگ به آن نیاز داشت، به ارمغان آورده است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری