علت اصلی درد مزمن و نحوه درمان آن

بسیاری از مردم روزانه با درد مزمنی دست و پنجه نرم می‌کنند که زندگی آنها را محدود کرده و آنها را به وابستگی مداوم به دارو وادار می‌کند.

به گزارش مجله خبری نگار، علیرغم سال‌ها تحقیق و مطالعه، علل درد مزمن، چه در کمر، شانه‌ها، زانو‌ها یا پاها، همچنان موضوع بحث‌های علمی بدون نتایج قطعی باقی مانده است. با این حال، یک مطالعه اخیر از دانشگاه کلرادو بولدر ممکن است دریچه جدیدی برای درک این پدیده گشوده باشد.

در مطالعه‌ی خود، محققان به دنبال درک چگونگی تبدیل درد موقت به یک بیماری مزمن طولانی‌مدت بودند. آنها بر روی یک مسیر عصبی در مغز تمرکز کردند که قشر جزیره‌ای گرانولوزال دم‌دار (CGIC) و قشر حسی-تنی اولیه، دو ناحیه‌ای که مسئول پردازش حس درد و لمس هستند، را به هم متصل می‌کند.

محققان از موش‌ها به عنوان مدل‌های آزمایشی استفاده کردند و به عصب سیاتیک، طولانی‌ترین عصب بدن، آسیب‌هایی وارد کردند که منجر به علائمی مشابه درد مزمن در انسان شد، جایی که لمس دردناک می‌شود.

آزمایش‌ها نشان داده‌اند که مسیر CGIC، علیرغم نقش محدودش در درد حاد، نقش کلیدی در تداوم درد مزمن ایفا می‌کند، زیرا سیگنال‌هایی را به مغز و نخاع می‌فرستد که مانع از بین رفتن احساس درد می‌شوند.

در مقابل، مختل کردن فعالیت این مسیر با استفاده از تکنیک‌های ویرایش ژن منجر به کاهش قابل توجه سطح درد در موش‌ها شد و احساس درد هنگام لمس متوقف شد.

لیندا واتکینز، محقق ارشد این مطالعه، معتقد است که این یافته‌ها گامی مهم در جهت درک مکانیسم‌های درد مزمن هستند و توضیح می‌دهند که مختل کردن این مدار عصبی از مزمن شدن درد جلوگیری می‌کند یا در صورت وجود، منجر به ناپدید شدن آن می‌شود.

جیسون بال، نویسنده اصلی این مطالعه، گفت که این مسیر باعث می‌شود سیگنال‌های لمس به عنوان درد تفسیر شوند، که توضیح می‌دهد چرا بیماران حتی از ساده‌ترین لمس‌ها نیز رنج می‌برند.

پس از مهار این مسیر، محققان کاهش قابل توجهی در فعالیت نواحی درد، حتی در موارد طولانی مدت، مشاهده کردند که معادل سال‌ها رنج برای یک انسان است.

این تیم تأکید کرد که این نتایج، اگرچه مبتنی بر آزمایش‌های حیوانی هستند، اما راه را برای توسعه دارو‌ها و درمان‌هایی که به جای تکیه بر مسکن‌های سنتی، نواحی خاصی از مغز را هدف قرار می‌دهند، هموار می‌کنند.

پاول در پایان این مطالعه خاطرنشان کرد که دسترسی به ابزار‌های مدرن برای تأثیرگذاری بر گروه‌های خاصی از سلول‌های عصبی، جستجوی راه‌حل‌های مؤثر برای درد مزمن را تسریع می‌کند و به میلیون‌ها بیمار امید تازه‌ای برای زندگی کم‌رنج‌تر می‌دهد.

این مطالعه در مجله علوم اعصاب منتشر شده است.

منبع: دیلی میل

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری