یک نخستی باستانی با ترکیبی از قدرت گوریل و چابکی انسان، دانشمندان را شگفت‌زده کرده است

نخستی باستانی P. boisei قدرت یک گوریل و چابکی یک انسان را داشت.

به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان فسیل دست و پای یک خویشاوند منقرض‌شده‌ی انسان به نام پارانتروپوس بویسی را در کنیا کشف کرده‌اند که قدمت آن تقریباً به ۱.۵ میلیون سال پیش برمی‌گردد. به گزارش مجله‌ی نیچر، تجزیه و تحلیل استخوان‌ها نشان داد که پارانتروپوس هم از قدرت یک گوریل و هم از توانایی راه رفتن عمودی مانند یک انسان برخوردار بوده است.

پارانتروپوس بویسی، که به دلیل فک قدرتمند و دندان‌های بزرگش به "فندق‌شکن" معروف بود، با نمایندگان اولیه‌ی سرده‌ی هومو همزیستی داشت. مدت‌ها تصور می‌شد که این گونه از انسان‌ها کم‌هوش‌تر و سازگارتر است و همین امر منجر به انقراض آن تقریباً ۸۰۰۰۰۰ سال پیش شد. با این حال، یافته‌های جدید از منطقه‌ی کوبی فورا در سواحل دریاچه‌ی تورکانا، بازنگری در این دیدگاه را ضروری کرده است.

تجزیه و تحلیل استخوان‌ها نشان داد که پارانتروپوس موجودی دوپا با اعتماد به نفس و پا‌های قوسی شکل قوی بوده که قادر به راه رفتن با انرژی کارآمد بوده است. پا‌های او از نظر ساختاری تقریباً مشابه پا‌های انسان بودند. در همین حال، انگشتان او شبیه انگشتان گوریل‌ها بود - قدرتمند، سازگار برای گرفتن محکم اشیا. احتمالاً از آنها برای جستجوی غذا یا حمل اشیاء ساده استفاده می‌کرده است.

محققان معتقدند که پارانتروپوس می‌توانسته در مناظر مختلط و باز شرق آفریقا زندگی کند، روی دو پا راه می‌رفته، اما در صورت لزوم به شاخه‌ها می‌چسبیده است. آناتومی آن ترکیبی از قدرت و پایداری بوده، در حالی که هومو هوش و مهارت‌های همکاری را توسعه داده است.

این کشف نشان می‌دهد که راه رفتن روی دو پا مختص انسان‌ها نبوده است - این ویژگی از ۱.۵ میلیون سال پیش در انسان‌تبار‌های مختلف وجود داشته است. پارانتروپوس بویسی، با وجود مغز کوچک‌تر و دندان‌های بزرگ‌ترش، نه یک «بن‌بست تکاملی»، بلکه گونه‌ای مستقل بود که بیش از یک میلیون سال با بقا در جایگاه اکولوژیکی خود سازگار شده بود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری