کشف جدید دانشمندان در آتش سوزی‌های طبیعی بر روی کیفیت هوا

به گزارش مجله خبری نگار، وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

ممکن است دود ناشی از آتش‌سوزی‌های طبیعی بسیار خطرناک‌تر از چیزی باشد که دانشمندان پیش‌تر می‌اندیشیدند. یافته‌های جدید نشان می‌دهد گاز‌های آلوده‌کننده‌ای که این آتش‌سوزی‌ها منتشر می‌کنند، از آنچه در گذشته برآورد می‌شد، بسیار بیشتر است.

این آلاینده‌های پنهان می‌توانند ذرات ریز مضری تشکیل دهند که کیفیت هوا را به‌ویژه در مناطقی که خود با آلودگی ناشی از فعالیت‌های انسانی مواجه هستند، وخیم‌تر می‌کنند.

آلودگی دست‌کم گرفته‌شده

با حرکت آتش در جنگل‌ها، مراتع و پوده‌زارها، ابری از گاز‌ها و ذرات به جَو فرستاده می‌شود. دانشمندان اکنون بر این باورند که میزان این آلودگی به شکل مداوم و گسترده دست‌کم گرفته شده است. مطالعه‌ای جدید در نشریه معتبر علوم و فناوری محیط‌زیست/ Environmental Science & Technology انجمن شیمی آمریکا نشان می‌دهد که آتش‌سوزی‌های طبیعی در سراسر جهان ممکن است تا ۲۱ درصد بیش‌تر از میزانی که قبلاً محاسبه شده بود، گاز‌های آلاینده منتشر کنند.

این تحلیل، مناطق بحرانی جهان را نیز شناسایی کرده است؛ مناطقی که در آنها دود آتش‌سوزی و آلودگی سنگین انسانی هم‌پوشانی دارند و مشکلات پیچیده‌ای برای سلامت هوا ایجاد می‌کنند.

اعداد شوک‌آور: افزایش ۲۱ درصدی

لویین هوانگ (Lyuyin Huang)، نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید: برآورد‌های جدید ما نشان می‌دهد انتشار ترکیبات آلی از آتش‌سوزی‌های طبیعی حدود ۲۱ درصد افزایش یافته است. این داده‌ها پایه‌ای اساسی برای مدل‌سازی دقیق‌تر کیفیت هوا، ارزیابی خطر سلامت و تحلیل سیاست‌های اقلیمی فراهم می‌کنند.

ترکیبات خطرناک نادیده گرفته‌شده

هر ساله آتش‌سوزی‌های طبیعی، ترکیبی از بخار آب، خاکستر و مواد شیمیایی کربنی را در جَو پراکنده می‌کنند. برخی مانند ترکیبات آلی فرار (VOCs) به‌راحتی به گاز تبدیل می‌شوند، اما دسته دیگری موسوم به ترکیبات آلی نیمه‌فرار (SVOCs) و با فراریت متوسط (IVOCs) فقط تحت حرارت شدید آتش به گاز تبدیل و در دود پراکنده می‌شوند.

این ترکیبات نیمه‌فرار، نقشی تعیین‌کننده در تشکیل ذرات ریز و فوق‌ریز (PM ۲.۵) دارند که در صورت تنفس، خطراتی جدی برای سلامت انسان ایجاد می‌کنند.

کانون‌های بحرانی آلودگی دوگانه

نتایج این پژوهش حاکی از آن است که آتش‌سوزی‌های طبیعی سالانه به‌طور متوسط ۱۴۳ میلیون تُن ترکیبات آلی در هوا منتشر می‌کنند. نکته نگران‌کننده این است که مقایسه این داده با آلودگی انسانی، چندین کانون بحرانی مشترک را آشکار کرده است:

آسیای استوایی

آفریقای نیمکره شمالی

جنوب شرق آسیا

در این مناطق، ترکیب آلودگی ناشی از آتش‌سوزی و فعالیت‌های صنعتی انسانی، چالش‌های بی‌سابقه‌ای برای کیفیت هوا ایجاد کرده است که نیازمند راهبرد‌های کنترل آلودگی یکپارچه و متفاوتی نسبت به دیگر نقاط جهان است.

این یافته‌ها نه‌تنها درک ما از تأثیر آتش‌سوزی‌ها بر اقلیم را متحول می‌کند، بلکه هشدار جدی برای بازنگری فوری در سیاست‌های کنترل کیفیت هوا در مناطق بحرانی جهان محسوب می‌شود.