بحث در مورد ارتباط بین هورمون درمانی برای یائسگی و خطر زوال عقل حل و فصل شد

به گزارش مجله خبری نگار، اگرچه متخصصان بر نیاز به تحقیقات بیشتر تأکید کردند، اما یافته‌ها از دستورالعمل‌های بالینی فعلی که هورمون درمانی را بر اساس مزایا و سایر خطرات آن تجویز می‌کنند، و نه برای اهداف پیشگیری از زوال عقل، پشتیبانی می‌کنند.

هورمون درمانی که به عنوان درمان جایگزینی هورمون نیز شناخته می‌شود، با هدف جبران کاهش طبیعی هورمون‌ها در دوران یائسگی انجام می‌شود و به کاهش علائمی مانند گرگرفتگی، نوسانات خلقی، اختلالات خواب و تعریق شبانه کمک می‌کند.

این درمان به اشکال مختلفی از جمله قرص، ژل، اسپری و کرم موجود است و ممکن است حاوی هورمون‌های استروژن، پروژسترون یا تستوسترون باشد.

یک تیم تحقیقاتی از بریتانیا، ایرلند، سوئیس، استرالیا و چین، بررسی جامعی از ده مطالعه شامل بیش از یک میلیون زن انجام دادند تا بررسی کنند که آیا استفاده از هورمون درمانی بر خطر ابتلا به اختلال شناختی خفیف یا زوال عقل در زنان قبل و بعد از یائسگی تأثیر می‌گذارد یا خیر.

این مطالعه شامل بیمارانی با اختلال شناختی خفیف و زنانی با یائسگی زودرس یا نارسایی زودرس تخمدان (که در آن تخمدان‌ها قبل از چهل سالگی عملکرد خود را متوقف می‌کنند) بود.

این تحلیل که در مجله The Lancet Healthy Longevity منتشر شده است، نتیجه گیری کرد که هیچ "ارتباط معناداری" بین هورمون درمانی و خطر اختلال شناختی یا زوال عقل وجود ندارد و عواملی مانند زمان، مدت یا نوع درمان اثرات قابل توجهی را نشان نمی‌دهند.

محققان تأکید کردند که تجویز‌ها باید بر اساس سایر مزایا و خطرات درک شده باشد، نه بر اساس پیشگیری از زوال عقل، و خواستار مطالعات با کیفیت بالا برای تجزیه و تحلیل دقیق‌تر این رابطه، به ویژه برای زنانی که یائسگی زودرس یا اختلال شناختی خفیف دارند، شدند.

ملیسا ملویل، محقق ارشد این مطالعه، گفت: «زوال عقل به طور نامتناسبی زنان را در سطح جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد، و این امر درک عوامل مؤثر و یافتن راه‌هایی برای کاهش خطر را بسیار مهم می‌کند.» او افزود: «تأثیر هورمون درمانی بر حافظه، شناخت و خطر زوال عقل همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل در سلامت زنان است و تحقیقات و نگرانی‌های متناقض، زنان و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی را سردرگم کرده است.»

پروفسور ایمی اسپکتور، به نوبه خود، با اشاره به اینکه سازمان بهداشت جهانی در حال حاضر راهنمایی خاصی در مورد هورمون درمانی و پیامد‌های شناختی ارائه نمی‌دهد، ابراز امیدواری کرد که این بررسی به تدوین دستورالعمل‌های جدید مورد انتظار در سال ۲۰۲۶ کمک کند.

اسپکتور خاطرنشان کرد که «به نظر نمی‌رسد هورمون درمانی تأثیر منفی یا مثبتی بر خطر ابتلا به زوال عقل داشته باشد، اما برای درک کامل اثرات آن به تحقیقات طولانی مدت بیشتری نیاز داریم.»

لوئیز نیوسون، متخصص یائسگی، دیدگاه متفاوتی ارائه داد و استدلال کرد که «نمی‌توان به طور قطعی گفت که هورمون درمانی بر خطر زوال عقل تأثیر نمی‌گذارد» و خاطرنشان کرد که هورمون‌ها نقش حیاتی در عملکرد مغز دارند.

نیوسون توضیح داد که هورمون درمانی مدرن از هورمون‌هایی استفاده می‌کند که از نظر شیمیایی با هورمون‌های طبیعی یکسان هستند و مزایایی دارند که بر خطرات آنها می‌چربد، از جمله بهبود علائمی مانند مشکلات حافظه و جلوگیری از پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی.

منبع: ایندیپندنت