نشانگر‌های ژنتیکی برای خطر بالای ابتلا به بیماری آلزایمر شناسایی شدند

ارتباطی بین سطح پروتئین تاو و خطر ابتلا به آلزایمر یافت شد

به گزارش مجله خبری نگار،افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد سطوح بالاتر پروتئین تاو در خون خود هستند، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر یا پیش‌ساز آن، اختلال خفیف شناختی فراموشی، قرار دارند. این نتیجه‌ای است که دانشمندان دانشگاه ملی و کاپودیستری آتن به آن رسیده‌اند. این مطالعه در مجله نورولوژی منتشر شده است.

بیماری آلزایمر با تجمع دو پروتئین غیرطبیعی در مغز همراه است: بتا آمیلوئید که پلاک‌هایی بین نورون‌ها تشکیل می‌دهد و تائو که در داخل سلول‌ها گره می‌خورد. به طور معمول، تائو ساختار نورون‌ها را تثبیت می‌کند، اما در بیماری آلزایمر، تغییر می‌کند، به هم می‌چسبد و عملکرد مغز را مختل می‌کند.

محققان برای اولین بار نشان داده‌اند که استعداد ژنتیکی برای افزایش سطح پروتئین تاو در خون، خطر اختلال شناختی را افزایش می‌دهد. برای انجام این کار، آنها یک نمره یکپارچه پلی‌ژنیک را محاسبه کردند که تأثیر چندین متغیر ژنتیکی مرتبط با تولید تاو را ترکیب می‌کند.

دانشمندان داده‌های ۶۱۸ شرکت‌کننده مسن در مطالعه HELIAD یونان را که در ابتدای مطالعه فاقد زوال عقل بودند، تجزیه و تحلیل کردند. طی سه سال، ۷۳ نفر از آنها علائم بیماری آلزایمر یا اختلال شناختی خفیف فراموشی را نشان دادند و احتمال بیشتری داشت که نمرات خطر پلی‌ژنیک بالایی داشته باشند. هر افزایش انحراف معیار در نمره با ۲۹٪ افزایش خطر ابتلا به این بیماری مطابقت داشت.

این ارتباط به ویژه در بین زنان (۴۵٪ افزایش خطر) و در بین شرکت‌کنندگان جوان‌تر (زیر ۷۳ سال) قوی بود، که خطر ابتلا به این بیماری برای آنها تقریباً ۸۷٪ افزایش یافته بود. نویسندگان اظهار می‌کنند که این ممکن است به دلیل الگو‌های بیان خاص ژن‌های مرتبط با X خاص باشد که در تجمع تاو نقش دارند.

این نتایج با استفاده از داده‌های بانک زیستی بریتانیا، که شامل بیش از ۱۴۲۰۰۰ فرد بالای ۶۰ سال بود، تأیید شد. در اینجا، اثر ضعیف‌تر بود - حدود ۵٪ افزایش خطر برای هر افزایش استاندارد در شاخص ژنتیکی -، اما از نظر آماری معنی‌دار باقی ماند.

دانشمندان تأکید کردند که سبک زندگی، رژیم غذایی، استرس و عوامل تصادفی نیز بر پیشرفت بیماری تأثیر می‌گذارند. با این وجود، چنین ابزار‌های ژنتیکی می‌توانند به شناسایی افراد در معرض خطر، مدت‌ها قبل از بروز علائم، کمک کنند و آنها را به سمت غربالگری‌های پیشگیرانه یا آزمایش‌های بالینی دارو‌های جدید هدایت کنند.

گام بعدی محققان، ترکیب نمرات پلی‌ژنیک مرتبط با تاو، آمیلوئید و تغییرات ساختاری مغز برای ایجاد یک مدل جامع از خطر ژنتیکی برای بیماری آلزایمر است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری