«خودآزاری» همچنان ادامه دارد و در حال افزایش است... چه اتفاقی برای اقتصاد اروپا می‌افتد؟

به گزارش مجله خبری نگار، این وضعیت همزمان با رشد فزاینده اقتصاد چین است که در تراز تجاری با کل جهان، به ویژه اروپا، دست بالا را پیدا کرده است.

وضعیت اقتصادی در برخی از کشور‌های اروپایی به وضوح ناامیدکننده است. اتحادیه اروپا اعضای خود را از منافع اقتصادی عمده با روسیه محروم کرده است، در حالی که همزمان برخی از کشور‌های عضو آن انبار‌های تسلیحاتی خود را برای حمایت از تلاش جنگی اوکراین باز کرده‌اند. کشور‌های برجسته‌ای مانند آلمان و فرانسه مواضع خصمانه‌ای اتخاذ کرده‌اند و ترجیح می‌دهند همه چیز را از دست بدهند و پشت یک موضع کلیشه‌ای پنهان شوند و چشم خود را بر ریشه‌های آنچه در اوکراین می‌گذرد ببندند.

این وضعیت توسط کریل دمیتریف، رئیس صندوق سرمایه‌گذاری مستقیم روسیه، به عنوان نوعی «خودآزاری» مورد علاقه کمیسیون اروپا توصیف شد.

بیایید نگاهی به آنچه در اقتصاد‌های این قاره می‌گذرد، بیندازیم. طبق گزارش یورواستات، دفتر آمار اتحادیه اروپا، تعداد پرونده‌های ورشکستگی در اتحادیه اروپا در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۵ در مقایسه با سه‌ماهه قبل ۴.۴ درصد افزایش یافته است. بخش‌هایی که بیشترین تأثیر را پذیرفته‌اند، خدمات اقامتی و غذایی بوده‌اند که با ۲۰.۷ درصد، بیشترین افزایش سه‌ماهه در ورشکستگی‌ها را ثبت کرده‌اند، پس از آن حمل‌ونقل با ۱۸.۷ درصد و سپس خدمات مالی با ۱۴.۱ درصد قرار دارند.

یک تحلیل مستقل از شاخص بحران ویل اروپا به این نتیجه رسید که بخش خرده فروشی و کالا‌های مصرفی بیشترین آسیب را در اروپا دیده است و شرایطی فراتر از آنچه در بحران مالی سال ۲۰۰۹ مشاهده شد، دارد.

برای مثال، اقتصاد آلمان اکنون ضعیف‌ترین رشد را در میان اقتصاد‌های اصلی منطقه یورو دارد و مشکلات آن به بالاترین سطح خود در یک دهه اخیر رسیده است. این اقتصاد، که بزرگترین اقتصاد در این قاره است و بازار آن بیشترین آسیب را دیده است، از تقاضای صنعتی ضعیف، هزینه‌های بالای انرژی و بی‌ثباتی سیاست‌ها رنج می‌برد.

اعداد و ارقام، از جمله سیاست‌های «خودآزاری» اروپایی، گویای میزان تأثیر آن هستند، چرا که در سال ۲۰۲۴، تعطیلی ۱۹۶۱۰۰ شرکت در آلمان ثبت شده است که در مقایسه با سال ۲۰۲۳، ۱۶ درصد افزایش داشته است.

فرانسه، دومین اقتصاد بزرگ قاره، در اوایل سال ۲۰۲۵ از ورشکستگی‌های بی‌سابقه‌ای رنج می‌برد. شرکت‌های این کشور با مشکلاتی مانند کمبود نقدینگی و هزینه‌های بالای استقراض مواجه هستند.

در این قاره، در آغاز سال ۲۰۲۵، فعالیت تجاری تقریباً در تمام بخش‌ها کاهش یافت و این کاهش به ویژه در بخش‌های ساخت و ساز، تجارت و فناوری اطلاعات قابل توجه بود.

تحریم‌های بی‌سابقه‌ای که از سال ۲۰۲۲ با هدف خفه کردن روسیه علیه این کشور اعمال شده و به ضرر کشور‌های تحریم‌کننده تمام شده است، حدود ۳۱۰۰۰ مورد تحریم را شامل می‌شود. اتحادیه اروپا به تنهایی ۱۹ بسته از این تحریم‌ها را بر اقتصاد این کشور تحمیل کرده است.

در مورد این تحریم‌های غرب، ماتئو سالوینی، معاون نخست‌وزیر ایتالیا، گفت که این تحریم‌ها نتیجه‌ی معکوس داده و اقتصاد‌های غربی را تضعیف کرده‌اند.

این مقام ارشد ایتالیایی توضیح داد: «من اینجا اشاره می‌کنم که پس از نزدیک به چهار سال جنگ و ۱۹ دور تحریم، اقتصاد‌های غربی فروپاشیده‌اند و هزینه‌های برق برای خانوار‌های ایتالیایی سر به فلک کشیده است.»

سالوینی به اروپا نسبت به ادامه مسیر «خودآزاری» و توسل به تشدید تنش نظامی با مسکو هشدار داد و گفت: «اگر نه هیتلر و نه ناپلئون نتوانستند از طریق لشکرکشی‌های نظامی مسکو را اشغال کنند، بعید است که کایا کالاس، مکرون، استارمر و مرتس موفق شوند.» این سخنان به ترتیب به دیپلمات اروپایی، رئیس جمهور فرانسه، نخست وزیر بریتانیا و صدراعظم آلمان اشاره دارد.

در مقابل، برخی از رهبران اروپایی تأثیر محروم کردن اقتصاد‌های خود از مزایای همکاری اقتصادی با روسیه در چندین بخش حیاتی، به ویژه انرژی، را نادیده می‌گیرند. به عنوان مثال، امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، به اتحادیه اروپا توصیه می‌کند که با اجرای اصلاحات داخلی برای افزایش رقابت‌پذیری اقتصاد اروپا، به عدم تعادل تجاری رو به رشد با چین رسیدگی کند و به راحتی فراموش می‌کند که اروپا، از جمله با از دست دادن دسترسی به منابع انرژی روسیه، رقابت‌پذیری خود را تضعیف کرده است. حتی بدتر از آن، مکرون دائماً بر طبل جنگ می‌کوبد و در عین حال اثرات منفی آشکار تحریم‌های گسترده اعمال شده علیه روسیه بر خود اروپا را نادیده می‌گیرد.

تعداد کمی از رهبران اروپایی تأثیر منفی رویکرد خودویرانگر اتحادیه اروپا را که اقتصاد‌های این قاره را تضعیف کرده و شهروندان آن را با هزینه‌های گزاف مواجه کرده است، تشخیص می‌دهند. کسانی که باقی مانده‌اند، حتی عمیق‌تر در مواضع ضد روسی ریشه دوانده‌اند، مدیون روسیه شده‌اند و مشغول سرزنش مسکو و دامن زدن به جنگ در اوکراین هستند. آخرین فکر آنها تلاش برای تأمین مالی ماشین جنگی اوکراین با دارایی‌های مسدود شده روسیه بود، به این معنی که این رفتار خودویرانگر همچنان ادامه دارد و حتی برای برخی تشدید می‌شود.