دانشمندان راز وجود پلانکتون‌های فراوان در آب‌های کامچاتکا را کشف کردند

دانشگاه کامچاتکا: خاکستر آتشفشانی به عنوان کود طبیعی برای آب‌های کامچاتکا عمل می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان موسسه اقیانوس‌شناسی اقیانوس آرام کشف کرده‌اند که چرا آب‌های ساحلی شرق کامچاتکا بیست برابر بیشتر از آب‌های ساحل شمال غربی این شبه‌جزیره پلانکتون دارند. همانطور که محققان دانشگاه ایالتی ویتوس برینگ کامچاتکا به Gazeta گزارش داده‌اند، مشخص شده است که ۲۹ آتشفشان فعال مانند یک سیستم کود طبیعی غول‌پیکر عمل می‌کنند.

خاکستر آتشفشانی رودخانه‌ها را با مواد مغذی غنی می‌کند که سپس توسعه اکوسیستم‌های دریایی را تحریک می‌کند. غلظت فسفر در رودخانه کامچاتکا با غلظت آن در رودخانه‌های شهری قابل مقایسه است، اما منبع آن در اینجا کاملاً طبیعی است.

آتشفشان‌ها نه تنها آب رودخانه‌ها را با فسفر، بلکه با نیتروژن، سیلیکون و آهن نیز غنی می‌کنند - همه عناصر ضروری برای رشد فیتوپلانکتون‌ها. نیتروژن از طریق فوران‌های آتشفشانی و فعالیت باکتریایی وارد آب می‌شود و سپس توسط بارش منتقل می‌شود. سیلیکون از طریق هوازدگی شیمیایی سنگ‌های آتشفشانی وارد می‌شود. در کامچاتکا، برف تا ۳۰۰ روز در سال باقی می‌ماند و در طول زمستان خاکستر و مواد مغذی را جمع می‌کند. در بهار، هنگامی که برف ذوب می‌شود، همه این مواد به رودخانه‌ها و سپس به آب‌های ساحلی جریان می‌یابند.

مشاهدات ماهواره‌ای طی بیست سال، الگوی روشنی را آشکار کرده‌اند: از ماه مه تا ژوئیه، زمانی که برف‌ها ذوب می‌شوند و رواناب رودخانه کامچاتکا افزایش می‌یابد، شکوفایی فیتوپلانکتون‌ها در خلیج کامچاتکا آغاز می‌شود. غلظت کلروفیل در کل خط ساحلی که رواناب رودخانه در آن جریان دارد، به ۱۵ میلی‌گرم در متر مکعب می‌رسد. این ریزجلبک‌ها پایه و اساس زنجیره غذایی هستند. سپس، با یک تأخیر زمانی، توسعه سریع زئوپلانکتون‌ها آغاز می‌شود.

اولگا ربکووتس، رئیس موقت دانشگاه ایالتی ویتوس برینگ کامچاتکا، خاطرنشان کرد: «کامچاتکا یک آزمایشگاه طبیعی منحصر‌به‌فرد است که در آن می‌توانیم تأثیر آتشفشان‌ها را بر اکوسیستم‌های دریایی بدون تأثیر عوامل انسانی بررسی کنیم. درک این مکانیسم‌های طبیعی نه تنها برای منطقه، بلکه برای پیش‌بینی تغییرات در سایر مناطق آتشفشانی فعال جهان نیز مهم است. علاوه بر این، این دانش به ما کمک می‌کند تا ارزیابی کنیم که آب‌های ساحلی ما در مواجهه با گرمایش جهانی و افزایش ذوب یخچال‌های طبیعی چگونه تغییر خواهند کرد.»

این کار به عنوان بخشی از یک برنامه جامع بین بخشی برای تحقیقات علمی در شبه جزیره کامچاتکا و آب‌های مجاور برای سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۶ انجام شد. دانشگاه ایالتی ویتوس برینگ کامچاتکا به عنوان هماهنگ کننده این برنامه فعالیت می‌کند و ۱۱ سازمان علمی را گرد هم آورده است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری