دانشمندان رویدادی را که به امپراتوری روم غربی پایان داد، شناسایی کرده‌اند

زمین شناسی: یک زمستان آتشفشانی طولانی، ضربه نهایی به امپراتوری روم بود.

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان کانادا، بریتانیا و چین به این نتیجه رسیده‌اند که یک عصر یخبندان کوچک در قرن ششم میلادی عاملی بوده که فروپاشی امپراتوری روم غربی را که از قبل ضعیف شده بود، تسریع کرده است. این یافته با شواهدی از تغییرات آب و هوایی فاجعه‌بار یافت شده در ایسلند پشتیبانی می‌شود. این مطالعه در مجله علمی زمین‌شناسی منتشر شده است.

به گفته کارشناسان، بین سال‌های ۵۳۶ تا ۵۴۷، سه فوران بزرگ، جو را با خاکستر پر کرد و نور خورشید را برای چندین قرن مسدود کرد. دما چندین درجه کاهش یافت و منجر به از بین رفتن محصولات کشاورزی و قحطی در سراسر اروپا شد. پروکوپیوس قیصریه، مورخ بیزانسی، این زمان را دوره‌ای از «وحشت بزرگ» توصیف کرد، زمانی که خورشید «درخشش خود را از دست داد».

شواهد کلیدی این فاجعه در ساحل غربی ایسلند کشف شد. محققان سنگ‌های گرانیتی را یافتند که توسط کوه‌های یخ از گرینلند، در فاصله ۲۸۵ کیلومتری، حمل می‌شدند.

کریستوفر اسپنسر، نویسنده‌ی اصلی مقاله از دانشگاه کوئینز کانادا، توضیح داد: «این نشان‌دهنده‌ی رانش شدید و غیرمعمول یخ در این دوره است.»

اگرچه امپراتوری روم غربی رسماً در سال ۴۷۶ میلادی از بین رفت، اما بحران آب و هوا مانع از احیای احتمالی آن شد.

این مطالعه آسیب‌پذیری جوامع پیچیده در برابر تغییرات اقلیمی را برجسته می‌کند. همانطور که نویسندگان خاطرنشان می‌کنند، درک مکانیسم‌های فجایع گذشته به پیش‌بینی پیامد‌های گرمایش جهانی برای تمدن مدرن کمک می‌کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری