دانشمندان نقش غبار کیهانی را در شکل‌گیری زمین اولیه کشف کرده‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار،غبار میان‌ستاره‌ای ممکن است چیزی بیش از «آشغال فضایی» باشد، بلکه حامل کلیدی اسید‌های آمینه - بلوک‌های سازنده حیات - باشد. تحقیقات دانشمندان در Diamond Light Source نشان می‌دهد که ذرات غبار کیهانی می‌توانستند از شرایط سخت فضا جان سالم به در برده و گلیسین و آلانین را به زمین اولیه منتقل کرده و از ظهور فرآیند‌های بیولوژیکی پشتیبانی کنند. این موضوع در مجله Science X گزارش شده است.

دانشمندان بررسی کردند که چگونه اسید‌های آمینه، از جمله گلیسین و آلانین، می‌توانند در فضا زنده بمانند و به ذرات غبار کیهانی متصل شوند. این تیم ذرات سیلیکات منیزیم آمورف، جزء اصلی غبار کیهانی، را سنتز کرده و آنها را با اسید‌های آمینه پوشش دادند. محققان با استفاده از طیف‌سنجی مادون قرمز و پراش اشعه ایکس سینکروترون، نحوه رفتار مولکول‌ها را هنگام گرم شدن ارزیابی کردند و شرایط موجود در منظومه شمسی را شبیه‌سازی کردند.

نتایج نشان داد که گلیسین و آلانین با موفقیت به سیلیکات‌ها متصل شده و ساختار‌های بلوری تشکیل می‌دهند و در مورد آلانین، حتی در دما‌های بالاتر از نقطه ذوب خود پایدار می‌مانند. رفتار تصاویر آینه‌ای آلانین (فرم‌های L و D) متفاوت بود: L-آلانین واکنش‌پذیری بیشتری نشان داد، در حالی که گلیسین در دما‌های نسبتاً پایین از سطح سیلیکات جدا شد.

محققان همچنین نشان دادند که تفاوت‌های ظریف در سطوح ذرات غبار، بر اینکه کدام اسید‌های آمینه حفظ شده‌اند، تأثیر گذاشته است، که ممکن است نشان‌دهنده‌ی یک «مکانیسم انتخاب اخترشناسی» باشد - یک فیلتر طبیعی که تعیین می‌کند کدام مولکول‌ها به سیاره برسند.

غبار کیهانی غنی از مواد آلی احتمالاً بین ۴.۴ تا ۳.۴ میلیارد سال پیش نقش کلیدی در تأمین اسید‌های آمینه به زمین داشته و مکمل مقادیر اندک ماده آلی سنتز شده در خود سیاره بوده است. ریزشهاب‌سنگ‌های قطب جنوب و نمونه‌های دنباله‌دار، وجود مواد آلی، از جمله اسید‌های آمینه، را در اجرام فضایی تأیید می‌کنند.

بنابراین، غبار میان‌ستاره‌ای نه تنها مولکول‌ها را منتقل می‌کند، بلکه به طور بالقوه انتخاب می‌کند که کدام ترکیبات آلی زنده بمانند و به سیارات برسند. این مطالعه، نجوم، شیمی و زمین‌شناسی را با هم ترکیب می‌کند و افق‌های جدیدی را برای درک ریشه‌های حیات روی زمین و احتمال ظهور آن در جا‌های دیگر کیهان می‌گشاید.

در ۱۵ سپتامبر، مجله نجوم گزارش داد که ناسا مقاله‌ای در مورد کشف یک سنگ غیرمعمول به نام آبشار چیاوا، در دهانه جزرو در مریخ توسط کاوشگر پرسویرنس، که در سال ۲۰۲۴ کشف شده بود، منتشر کرد. گفته می‌شود که این سنگ حاوی مولکول‌های آلی و مواد معدنی است که معمولاً با فعالیت میکروبی روی زمین مرتبط هستند. شان دافی، مدیر موقت ناسا، تأکید کرد که این کشف می‌تواند واضح‌ترین نشانه حیات کشف شده در سیاره سرخ باشد.

منبع: iz