روسیه روش جدیدی برای یافتن نقاط ماهیگیری در دریا ابداع کرده است

به گزارش مجله خبری نگار، شعبه خاور دور آکادمی علوم روسیه به Gazeta گفت که برخلاف روش‌های فعلی، این روش در هر آب و هوایی کار می‌کند.

به طور سنتی، ماهیگیران برای یافتن جبهه‌های اقیانوس - مرز‌های بین توده‌های مختلف آب که ماهی‌ها در آن جمع می‌شوند - به نقشه‌های ماهواره‌ای دمای آب متکی بوده‌اند. اما این نقشه‌ها در هوای ابری کار نمی‌کنند و در تشخیص مرز‌های دمایی در ماه‌های گرم‌تر ضعیف هستند. روش جدید از جبهه‌های لاگرانژی - مرز‌های ریاضی نامرئی که نشان می‌دهند جریان‌های اقیانوسی در کجا "تله‌های" طبیعی برای پلانکتون‌ها و ماهی‌ها ایجاد می‌کنند - استفاده می‌کند. الگوریتم‌های رایانه‌ای حرکت میلیون‌ها ذره آب مجازی را ردیابی کرده و مناطقی را که آنها در آن جمع می‌شوند، صرف نظر از آب و هوا یا زمان سال، شناسایی می‌کنند.

سرگئی پرانتز، نویسنده این مقاله و رئیس دپارتمان فیزیک اقیانوس و جو در موسسه اقیانوس‌شناسی اقیانوس آرام شعبه خاور دور آکادمی علوم روسیه، توضیح داد: «جبهه‌های لاگرانژی مرز‌هایی با گرادیان‌های قوی از شاخص‌های ویژه حرکت آب دریا هستند که بر اساس مسیر ذرات محاسبه می‌شوند. این جبهه‌ها را می‌توان در هر شرایط آب و هوایی و در مناطقی با تضاد دمایی کم، به صورت بلادرنگ تعیین کرد.»

این رویکرد جدید به ماهیگیری پایدار کمک می‌کند. شناسایی دقیق تراکم ماهی‌ها، زمان جست‌و‌جو و مصرف سوخت را کاهش می‌دهد و ردپای اکولوژیکی شیلات را کاهش می‌دهد. تمرکز تلاش‌ها در پربازده‌ترین مناطق، امکان حفظ منابع ماهی در مناطق دیگر را فراهم می‌کند. اجرای عملی این روش نیازی به تجهیزات جدید در کشتی‌های ماهیگیری ندارد. نقشه‌های جبهه لاگرانژی در مراکز محاسبات ساحلی بر اساس داده‌های ماهواره‌ای در سطح دریا محاسبه شده و از طریق کانال‌های ارتباطی منظم به ماهیگیران منتقل می‌شوند. این امر باعث می‌شود این فناوری برای شرکت‌هایی با هر اندازه‌ای قابل دسترسی باشد.

این روش با موفقیت در شمال غربی اقیانوس آرام، در منطقه همگرایی جریان‌های کوروشیو و اویاشیو، یکی از غنی‌ترین مناطق ماهیگیری روی کره زمین، آزمایش شده است. آب‌هایی با منشأ مختلف در اینجا به هم می‌رسند و شرایط بهینه‌ای را برای توسعه اکوسیستم‌های دریایی ایجاد می‌کنند.

تحقیقات بیشتر با هدف ایجاد پیش‌بینی‌های عملیاتی از جبهه‌های لاگرانژی و تطبیق الگوریتم‌ها برای جستجوی گونه‌های خاص ماهی انجام می‌شود. قرار است کاربرد این روش به سایر آب‌های ماهیگیری نیز گسترش یابد.

این کار در چارچوب برنامه جامع بین بخشی تحقیقات علمی شبه جزیره کامچاتکا و آب‌های مجاور انجام شد. هماهنگ کننده این برنامه که تلاش‌های ۱۰ سازمان علمی را متحد می‌کند، دانشگاه ایالتی کامچاتکا به نام ویتوس برینگ است.