بحران جدید پان ترکیسم با حمایت جبهه صهیونیستی

به گزارش مجله خبری نگار، در این نشست که روز چهارشنبه ۸ اسفند در پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه برگزار شد ، دکتر کاظمی پژوهشگر ارشد اوراسیا در سخنرانی خود با موضوع «تاثیر تحولات اخیر ترکیه بر جریان پان ترک» به بررسی جایگاه پان ترکیسم در سیاست خارجی ترکیه پرداخت و افزود : پس از دوره طلایی سیاست خارجی ترکیه از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۱ که بر اساس نظریه جهان اقتصادی رُزکرانس و سیاست تنش صفر با همسایگان بود، سیاست خارجی این کشور دچار دگرگونی شد و از ۲۰۱۱ به بعد دو بال سیاست خارجی ترکیه را اخوانیسم و پان ترکیسم تشکیل می دهند که اخوانیسم به عنوان ابزار نرم نفوذ در در حوزه عربی غرب آسیا و افریقا و پان ترکیسم در حوزه قفقاز و اوراسیا هدف گذاری شده است که توامان، سیاست نئوعثمانیسم را تشکیل می دهند.

استاد حقوق بین الملل دانشگاه افزود: ویژگی جدید نئو عثمانیسم ترکیه، اضافه شدن پان ترکیسم به آن است که نه تنها مولفه ای عثمانی نبوده است بلکه عثمانی علیه آن بوده است. به قول برناردلوئیس، عثمانی و سفرای آن علیه واژه ترک و ترک خطاب شدن بودند. یکی از تبعات رویکرد حزب عدالت و توسعه در ترکیه، تبدیل سنتر اسلامیت و ملیت (اسلام و ترک) در ترکیه به تز اخوانیسم و پان ترکیسم بوده است که نمود آن در ائتلاف حزب حرکت ملی با حزب عدالت و توسعه است.

کاظمی تاکید کرد: تحولات سوریه در شرایطی اتفاق افتاد که از سال ۱۳۹۹ ایده جهان ترک یا تورانی با محوریت پان تورانیسم انگلیسی به شدت توسط ترکیه دنبال می شد که نمود آن در سازمان دولت های ترک و تقویت آن در عرصه های مختلف و ترکیزه کردن هویت آذربایجانی جمهوری آذربایجان است. یک سال پس از جنگ دوم قراباغ، «شورای کشورهای ترک‌زبان» به «سازمان دولت های ترک» در سال ۲۰۲۱ تغییر نام داد و در جهشی معنادار، تعداد مصوبات این سازمان در فاصله ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ بیشتر از مصوباتی گردید که از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۹ تصویب شده است. نتیجه این روند، ایجاد پرچم واحد توران، بحث ایجاد پول واحد، بحث ایجاد مجمع پارلمانی جهان ترک، منطقه ویژه اقتصادی ترک، بحث ایجاد مجمع جوانان توران، ایجاد رسانه واحد، ایجاد الفبای واحد و بحث نوشتن کتب تاریخی مشترک، و تقویت همکاریهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی و نظامی در چارچوب شعار «عصر تُرک» می باشد.

پژوهشگر ارشد اوراسیا افزود: مهمترین کارکرد نظامی و سیاسی جهان ترک برای ترکیه ایجاد نیروهای شبه نظامی نیابتی از قومیت ها ترک زبان ادعایی در آسیای مرکزی و چین با محوریت ازبک ها، قزاق ها و اویغورها، ترک های آهیسکا، اویغورهای منطقه سین کیانگ چین ، قبرس ، ترکمن های عراق و سوریه ، آذریهای جمهوری آذربایجان، تاتارهای سیبری و غازان، ترک های افغانستان، چچنی ها، داغستانی ها و ترک های کریمه می باشد .

وی افزود: اگرچه رگه هایی از این نیروهای نیابتی در حمایت نظامی ترکیه از جریان فائزالسراج علیه ژنرال خلیفه حفتر در تحولات لیبی مشهود بود اما این موضوع در تحولات سوریه با محوریت گروه تروریستی هیات تحریر الشام برهبری جولانی خود را آشکارا بروز داد. حضور گروه های قومیت ترک از جهان ترک ادعایی از جمله پنج هزار نفر از تروریست های اویغوری به رهبری ابوالقاسم ترکستانی و هزاران نفر از ازبک های گروه تهدید و جهاد ازبکستان، ترکمن ها، ترک های قبرس، حضور پررنگ افسران ارتش ترکیه از حزب حرکت ملی در تحولات سوریه موید این موضوع است. در سایه چنین مشارکتی، دولت باغچه لی رئیس حرکت ملی و موتلف اردوغان با زدودن حضور تاریخی عربها، سریانی ها، کردها، آشوریها، ارامنه و دروزیها از حلب، مدعی شد «حلب» تا مغز استخوان تُرک است، شبیه موضع ترکیه در خصوص کرکوک نفت خیز عراق که با زدودن کردها و عرب ها ، آنجا هم تا مغز استخوان ترکمن خوانده می شود. بنابراین در کنار اخوانیسم تکفیری، پان ترکیسم و جهان ترک ادعایی در تحولات سوریه مشارکت جدی داشته است و تعمدا با انتشار نمادهای قومی خود تلاش کرده است این حضور را به نمایش بگذارد.

وی افزود: بر این اساس می توان گفت یکی از نتایج تبعات بحران سقوط نظام سوریه، تقویت جریان پان ترکیسم مبتنی بر پان تورانیسم انگلیسی و نظم آنگلوساکسونی است که تبعات آن تشدید تحرکات برای شکل گیری جهان ترک ادعایی و ناتوی ترکی خواهد بود که به بنوبه خود روی دو موضوع کلان تاثیر خواهد گذاشت: ۱. افزایش فشارها بر ارمنستان برای تجزیه جنوب این کشور ، ۲. تشدید تلاشهای برای استحاله هویت آذربایحانی، تشیع زدایی و اقلیت ستیزی در جمهوری آذربایجان؛ چرا که این دو دسته متغیر، مهمترین موانع ایجاد جهان ترک هستند و البته رویای آنها برای رفع این موانع به دلایل مختلف حقوقی، سیاسی ، ژئوپلیتیکی و هویتی، تعبیر نخواهد شد.

پژوهشگر ارشد اوراسیا تاکید کرد: نظم آنگلوساکسونی با محوریت ترویج پان تورانیسم انگلیسی به دنبال تغییرات ژئوپلیتیکی در منطقه و مهار سه جانبه ایران ، روسیه و چین با ساخت جهان ترک و تسلط بر معادلات انرژی و ترانزیت و توسعه ناتو به این منطقه است. دیوید لملی یهودی انگلیسی در ابتدای کتابش با عنوان «مقدمه ای بر زبان ترکی» در سال ۱۸۵۱ می گوید اقوام ترکی که با عنوان توران نام برده می شوند، تنها اقوامی هستند که توانسته اند لرزه بر ایران، روسیه، چین و اروپا بیاندازند. امروز این اندیشه پس از حدود ۱۷۰ سال در قالب فتنه جهان ترک پیگیری می شود.

وی در ادامه افزود: اما مهمترین نتیجه تحولات سوریه، تشدید پیوند پان ترکیسم و صهیونیسم می باشد. جریان پان ترکیسم و در لایه ساختار نهادی آن یعنی سازمان دولت های ترک، بزرگترین پشتیبان غیرنظامی و لجستیکی رژیم صهیونیسیتی در جریان نسل کشی فلسطینیان در غزه و فلسطین بود. تامین بنزین، تامین نفت، ارسال ارزاق و غلات، ارسال فولاد و فلزات سنگین راهبردی و مصالح ساختمانی، اعزام سرباز مزدور، ایجاد خط ترانزیتی، در اخیتار گذاشتن سیستم رصد و رهیگیری موشکی خصوصا در کورجیک، سرکوب معترضان ضد صهیونیستی در مقابل دفتر سوکار، بخشی از ابعاد حمایت جهان ترک مبتنی بر پان تورانیسم انگلیسی از جهان صهیون بود . فقط در طول جنگ غزه، انتقال نفت باکو از ترکیه به فلسطین اشغالی چهار برابر شد. با وجود این جریان رسانه ای ترکی – صهیونی تلاش می کرد که با ریاکاری مانند درگیری های لفظی و رسانه ای با سران رژیم صهیونیستی با کلیدواژه هایی مانند هیتلر، دیکتاتور و مرتکب نسل کشی، ادعای بستن آسمان بر روی هواپیماهای رژیم صهیونیستی و همزمان اعزام کشتی های ناوبری خاموش به سواحل رژیم صهیونیستی، افکار عمومی را از این پیوند صهیونی – ترکی منحرف سازد؛ در حالیکه در عمل کارکرد دو متحد بین دو طرف در جریان بود و هنوز هم هست.

کاظمی تاکید کرد : تحولات سوریه پیوند و همکاری پان ترکیسم و صهونیسم را به طور کامل به نمایش گذاشت که مهمترین محور آن تضعیف محور مقاومت به عنوان بزرگترین حامی آرمان فلسطین می باشد. البته پیوند جریان صهیونیسم و جریان پان ترکیسم، پیوندی تاریخی می باشد که دارای مولفه های مشترک و همکاری تاریخی هستند. مهمترین اشتراک آن دو ، این است که هر دو ایده توسط نظریه پردازان یهودی مطرح شده است ، پان ترکیسم و پان تورانیسم حاصل نظریات سه یهودی به نامهای آرمینیوس وامبری، لئون کوهن و آرتور دیوید لملی در قرن نوردهم است. ضمن اینکه صهیونیسم و پان ترکیسم در فروپاشی و تجزیه عثمانی سوابق همکاری دارند. امروز هم، یک زن صهیونیست به نام برندا شیفر الهه پان ترکیسم و پان تورانیسم می باشد.

استاد حقوق بین الملل دانشگاه در پایان افزود: در جریان جنگ دوم قراباغ همکاری جریان صهیونیسم و پان ترکیسم و سهم خواهی آنها از جمهوری آذربایجان ابعاد گسترده خود را نشان داد و امروز پس از همکاری در جنگ اوکراین و نسل کشی فلسطینیان، کانون همکاری دو طرف در سوریه پسا نظام بشار اسد می باشد. منافع مشترک جریان صهیونیسم و پان ترکیسم در سوریه در مصادیق ذیل عینیت می یابند: تضعیف محور مقاومت و روی کارآمدن یک دولت دست نشانده که ایران را جایگزین دشمن صهیونیستی نماید. توسعه طلبی ارضی و از بین بردن زیرساخت های نظامی و استراتژیک سوریه، ایجاد کمربند امنیتی از مدیترانه تا ایران برای صیانت از رژیم صهیونیستی، همکاری در انتقال گاز لویتان رژیم به بازارهای اروپایی از طریق ترکیه، روحیه دادن به محور اخوانی سرخورده از تحولات پس از انقلاب عربی، تقسیم سوریه با مدل ایجاد منطقه حایل و توسعه ارضی با بی اعتبار کردن قطعنامه های سازمان ملل و معاهده ۱۹۲۳ لوزان.