از دیگ جوشان تا دربی سرد؛ وقتی جام جهانی ممد حیات نیست

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: همیشه گفته شده که جام جهانی فوتبال ممد حیات است و هر موقع که برگزار می‌شود، انوار امیدساز خود را بر فوتبال تمامی کشور‌ها و حتی جوامع انسانی آن‌ها سایه‌گستر می‌سازد و شوری تازه به زندگی آدم‌ها تزریق می‌کند.

اما سوابق نشان می‌دهد که این برآورد فقط برای کشور‌هایی صدق می‌کند که تیم‌های ملی‌شان در مرحله نهایی جام جهانی نتایج خوبی می‌گیرند و آن‌هایی که ناکام می‌شوند نه تنها از این جام بهره‌های روحی نمی‌گیرند بلکه برای مدتی به افسردگی روحی دچار و خموده می‌شوند و کار و بارشان به سختی می‌گذرد و زندگی شغلی و خانوادگی‌شان با نوعی یأس همراه می‌گردد.

سفری همپا با یوز‌ها

این مصداق دوم است که برای فوتبال ما عینیت یافته، زیرا ملی‌پوشان ما در جام جهانی بیست و دوم که واپسین روز‌ها و ساعاتش را در قطر سپری می‌کند شکست‌های بدی را متحمل شدند و بازهم از گروه خود بالا نرفتند. باید قبول کرد که در کوتاه‌مدت سرخوردگی ناشی از این ناکامی بر ارکان مختلف فوتبال ما تأثیرگذار خواهد بود و شاید دو، سه ماهی طول بکشد تا فوتبال ما به لحاظ شرایط روحی و فضای تنفسی خود به همان وضعیتی برگردد که قبل از شروع جام جهانی بیست و دوم داشت. اولین بازی مهمی که از موج منفی فوق تأثیر می‌پذیرد و کم‌شورتر از سابق برگزار خواهد شد، نسخه جدید دربی تهران است که در روز سه‌شنبه آینده (۲۹ آذر) در چهارچوب هفته دوازدهم لیگ فوتبال کشور انجام می‌پذیرد.

حضور نداشتن تماشاگران روی سکو‌ها طبعاً از عوامل دیگری است که از رونق عظیم همیشگی این مسابقه می‌کاهد، اما عامل مهم‌تر و آنچه این دیدار سنتی را کم‌شورتر از گذشته می‌سازد همان یأسی است که در قطر برای تیم ملی ما خلق شد و همراه و همپا با یوز‌ها به ایران برگشته و تا اطلاع ثانوی بر فضای فوتبال ما سنگینی خواهد کرد.

فعلاً صبر کنید

بله، ما از عصر دربی‌های بسیار گرم که همچون دیگ‌های جوشان بودند، به زمانه یک دربی سرد کوچ کرده‌ایم که اگرچه این پژمردگی روانی موقتی است و بزودی برچیده خواهد شد، اما فعلاً و در روز‌های پیش رو و لااقل تا پایان نیم‌فصل اول بر فوتبال ما سایه‌گستر خواهد بود. نمی‌توان در این زمینه اقدام عاجل مؤثری را انجام داد و اصل مشکل را حل کرد و باید صبر داشت تا این کسادی روحی به خودی خود و به آرامی برود. از دربی روز سه‌شنبه هم باید همان توقعی را داشته باشیم که رویداد‌های جام جهانی و فضای برخاسته از آن ایجاد و ایجاب و بر این مسابقه مستولی کرده و فعلاً گریزی از آن نیست.

دربی برگشت بهتر خواهد بود؟

برخی هنوز و با‌وجود سایه تیره آوردگاه قطر روی لیگ در آستانه بازگشایی می‌گویند دربی، همواره دربی است و چه جام جهانی برگزار شود و چه خیر و چه تماشاگران روی سکو‌ها باشند و چه نه، شور و غوغای همیشگی خود را خواهد داشت.

در پاسخ باید گفت که شهرآورد تهران البته جذابیت خود را همیشه خواهد داشت و بعداز ظهر روز ۲۹ آذر هم خیل عظیمی از مردم را پای تلویزیون‌های خود میخکوب خواهد کرد و جذابیت‌اش حتی در شرایط سختی که وصف آن را آوردیم، کم و بیش باقی خواهد ماند، اما این بار عذر مربیان و بازیکنانی را که در دوسوی یک میدان «سرد شده» می‌ایستند و با یکدیگر ستیز می‌کنند، بپذیریم و بابت کم‌رونقی احتمالی آن کسی را محکوم نکنیم.

دربی بار‌ها به کم کیفیت بودن و گل نداشتن بر اثر احتیاط افراطی هر دو سوی ماجرا متهم شده، اما این بار بخشی از دل و دماغ نداشتن نفرات دو تیم را به‌عنوان یک واقعیت اجباری برخاسته از وقایع «قطر ۲۰۲۲» بپذیریم و منتظر شهرآورد بعدی بمانیم که همان دیدار برگشت دو تیم خواهد بود و احتمالاً در فروردین ماه سال ۱۴۰۲ در فضای بسیار پررونق‌تر از امروز و با شور و غوغایی فراوان‌تر برگزار خواهد شد. اگر در آن روز هم سرخابی‌ها از فرط احتیاط یک نمایش به درد نخور دیگر را ارائه کردند، می‌توانیم تازیانه انتقاد را بر پیکر آن‌ها بکوبیم، ولی برای دربی عاجلی که پیش رو است کمی تا قسمتی خویشتندار باشیم و حق را به دلسرد شده‌ها بدهیم.