به گزارش مجله خبری نگار به نقل از تارنمای خبری رادیو ان پی آر، این سیاست میگوید تنبیه بدنی تنها زمانی مورد استفاده قرار میگیرد که دیگر اشکال تنبیه همچون تعلیق شکست خورده باشد.
مرلین جانسون سرپرست این حوزه آموزشی گفت که تصمیم مزبور پس از آن اتخاذ شد که نتایج یک بررسی نشان داد والدین، دانش آموزان و کارمندان مدارس نگران رفتار و انضباط دانش آموزان هستند.
مورگان کراون مدیر یک سازمان غیرانتفاعی موسوم به انجمن تحقیقات توسعه بین فرهنگی این نوع مجازات را عملی بسیار ناکارآمد و نامناسب دانست.
دادگاه عالی آمریکا در سال ۱۹۷۷ در حکمی تنبیه بدنی را مطابق با قانون اساسی برشمرد و تصمیم گیری در مورد اتخاذ سیاستها در این زمینه را به ایالتها واگذار کرد.
کراون گفت که ۱۹ ایالت که بسیاری در جنوب کشور هستند، با تصویب قوانینی این نوع مجازات را در مدارس مجاز اعلام کرده اند.
تازهترین دادههای آماری از سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ نشان میدهد که حدود ۷۰ هزار کودک در آمریکا دستکم یک بار در مدارس کتک خورده اند.
کراون تاکید کرد دانش آموزانی که در مدارس کتک میخورند، از نظر تحصیلی به خوبی هم سالان خود عمل نمیکنند و متحمل آسیبهای جسمی و روحی میشوند. حتی در برخی موارد، کودکان به حدی بد آسیب میبینند که نیاز به توجهات پزشکی دارند.
در همین حال، میچ پرینشتاین مدیر ارشد علمی انجمن روانشناسی آمریکا گفت که دهها تحقیق نشان میدهد تنبیه بدنی، رفتار نامناسب را کاهش نمیدهد و احتمالا پرخاشگری، خشم و خصومت را افزایش میدهد، ضمن اینکه ممکن است به افسردگی و مشکلات مرتبط با عزت نفس منتهی شود.
وی یادآور شد که روشهای بهتری برای از بین بردن رفتارهای نامطلوب، شامل آموزش حل مساله، پاداش دادن به رفتار مثبت مانند استراحت اضافی و فراهم کردن امکان توجه بیشتر به دانش آموزان در کلاس درس است.
سارا فونت دانشیار جامعه شناسی و سیاست عمومی در دانشگاه ایالت پنسیلوانیا در سال ۲۰۱۶ مطالعهای انجام داد. نتیجه تحقیقات وی مشخص کرد مناطقی که تنبیه بدنی در آن اعمال میشود، به طور کلی در مناطق روستایی فقیر با گرایشات جمهوریخواهانه در ایالتهای جنوبی واقع است. وی گفت که دانش آموزان سیاهپوست به طور نامتناسبی در معرض تنبیه بدنی قرار دارند.
الیزابت گرشوف استاد توسعه انسانی و علوم خانواده در دانشگاه تگزاس گفت که دانش آموزان ناتوان نیز با احتمال بیشتری در معرض تنبیه بدنی قرار میگیرند.
وی تاکید کرد که در مجموع استفاده از تنبیه بدنی در مدارس رو به کاهش است و از زمانی که دولت فدرال شروع به پیگیری آن در اواخر سالهای ۱۹۷۰ کرد، روند نزولی پیوسته بوده است.
در میسوری، تمهیداتی برای ممنوعیت تنبیه بدنی در مدارس نتوانسته در مجلس قانونگذاری مورد توجه قرار گیرد.
کریستوفر مورفی سناتور دموکرات ایالت کانکتیکات بر ممنوعیت استفاده از تنبیه بدنی در مدارسی که بودجه فدرال را دریافت میکنند، تاکید داشته است.
وی تنبیه بدنی را یک عمل وحشیانه دانسته است که به معلمان و مدیران اجازه میدهد دانش آموزان را مورد سواستفاده فیزیکی قرار دهند.