دانشمندان علائم بیماری روده را ده سال قبل از تشخیص گزارش می‌دهند

به گزارش مجله خبری نگار، تغییرات در سیستم ایمنی بدن ممکن است نشان دهنده ابتلا به بیماری کرون و کولیت اولسراتیو ده سال قبل از تشخیص باشد. یک تیم بین المللی از دانشمندان الگو‌های آنتی بادی مشخصی را در نمونه‌های خون افرادی که متعاقباً به این بیماری‌ها مبتلا شده‌اند، کشف کردند. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه آزمایش خون می‌تواند به ارزیابی خطر بیماری التهابی روده و موانع استفاده از این رویکرد در عمل بالینی کمک کند.

قبل از تشخیص چه اتفاقی می‌افتد؟

بیماری کرون و کولیت اولسراتیو از بیماری‌های التهابی روده هستند. اینها بیماری‌های مزمنی هستند که در آنها اختلال در پاسخ ایمنی منجر به التهاب طولانی‌مدت و آسیب به دستگاه گوارش می‌شود. اگرچه این دو بیماری به یک گروه تعلق دارند، اما ماهیت ضایعات و پیشرفت آنها متفاوت است.

نویسندگان این مطالعه جدید تصمیم گرفتند این فرآیند را با استفاده از نمونه‌های خونی که مدت‌ها قبل از تشخیص بیماری جمع‌آوری شده بودند، ردیابی کنند. آنها علاقه‌مند بودند بدانند که آیا پاسخ‌های ایمنی بیماران آینده با افراد سالم متفاوت است یا خیر، و آیا این تفاوت‌ها می‌توانند نه تنها پیشرفت بیماری، بلکه روند بعدی آن را نیز پیش‌بینی کنند.

دانشمندان توجه ویژه‌ای به آنتی‌بادی‌ها - پروتئین‌های سیستم ایمنی که ساختار‌های مولکولی خاص را تشخیص می‌دهند - داشتند. ترکیب پاسخ‌های آنتی‌بادی به محققان این امکان را می‌دهد تا اهداف پاسخ ایمنی و نحوه تغییر آن در طول زمان را مطالعه کنند.

تمرکز اینجا بر شناسایی علائم اولیه خطر است. تشخیص تفاوت‌ها در نمونه‌های خون قدیمی لزوماً به این معنی نیست که محققان لحظه دقیق شروع بیماری را مشخص کرده‌اند یا روش اثبات‌شده‌ای برای پیشگیری از آن کشف کرده‌اند.

چگونه دانشمندان تغییرات در خون را مطالعه کردند

محققان ۲۰۰۰ نمونه سرم خون از ۵۰۰ نفر را تجزیه و تحلیل کردند. متعاقباً ۲۰۰ شرکت‌کننده به بیماری کرون و ۲۰۰ نفر دیگر به کولیت اولسراتیو مبتلا شدند. گروه کنترل شامل ۱۰۰ فرد سالم بود که از نظر سن و جنس با بیماران آینده مطابقت داشتند.

نمونه‌ها در چندین نقطه جمع‌آوری شدند: در زمان تشخیص، و همچنین تقریباً دو، چهار و ده سال قبل. این امر به دانشمندان اجازه داد تا پاسخ‌های ایمنی را در مراحل مختلف مقایسه کنند، نه اینکه تجزیه و تحلیل خود را به تفاوت‌های بین شرکت‌کنندگان آلوده و سالم محدود کنند.

یک نشریه علمی در مجله Gut توضیح می‌دهد که این مواد از یک گروه تحقیقاتی از پرسنل نظامی ایالات متحده به دست آمده است. برای تجزیه و تحلیل از فناوری PhIP-Seq که امکان مطالعه همزمان تعداد زیادی از پاسخ‌های آنتی‌بادی را فراهم می‌کند، استفاده شد. این تجزیه و تحلیل تقریباً ۳۵۷۰۰۰ قطعه پروتئینی مرتبط با میکروارگانیسم‌ها، ویروس‌ها، مواد غذایی و سیستم ایمنی را پوشش می‌دهد.

دانشمندان تأثیر التهاب روده بر عملکرد قلب را کشف کرده‌اند

این مقیاس به ما امکان جستجوی ترکیبی از تغییرات ایمنی را داد. یک واکنش واحد می‌تواند در افراد مختلف رخ دهد، در حالی که ترکیبی از ویژگی‌ها، تصویر دقیق‌تری از وضعیت سیستم ایمنی قبل از شروع بیماری ارائه می‌دهد.

مقایسه نمونه‌ها نشان داد که تفاوت‌های مشخص بین بیماران آینده و گروه کنترل را می‌توان از ده سال قبل از تشخیص بیماری تشخیص داد. علاوه بر این، هم ویژگی‌های مشترک و هم ترکیبات متمایز واکنش‌ها برای بیماری کرون و کولیت اولسراتیو شناسایی شدند.

علائم قبل از بیماری کرون چه بودند؟

محققان در افرادی که بعداً به بیماری کرون مبتلا شدند، پاسخ‌های آنتی‌بادی بالایی به ویروس‌های هرپس مشاهده کردند. آنها همچنین واکنش‌های شدیدی به فلاژلین، پروتئینی که در تاژک باکتریایی یافت می‌شود، نشان دادند.

این تفاوت‌ها به ویژه در شرکت‌کنندگانی که بعداً بیماری پیچیده یا درگیری ایلئوم در آنها تشخیص داده شد، قابل توجه بود. این نشان می‌دهد که می‌توان نمونه‌های خون اولیه را برای یافتن سرنخ‌هایی در مورد پیشرفت بیماری در آینده جست‌و‌جو کرد.

همزمان، با نزدیک شدن به زمان تشخیص، واکنش‌ها به باکتری‌های دارای کپسول محافظ کاهش یافت. بنابراین، تغییرات به تقویت کلی پاسخ ایمنی محدود نشد: برخی واکنش‌ها شدیدتر شدند، در حالی که برخی دیگر به تدریج ضعیف شدند.

ارتباطات شناسایی‌شده به خودی خود ثابت نمی‌کنند که ویروس‌های هرپس یا پروتئین‌های باکتریایی خاص باعث بیماری کرون می‌شوند. این مطالعه تفاوت‌هایی را در پاسخ‌های سیستم ایمنی نشان می‌دهد و تحقیقات بیشتری برای تعیین علل این تغییرات مورد نیاز است.

برای نویسندگان، یکی از مهم‌ترین یافته‌ها، ارتباط بین پروفایل‌های اولیه آنتی‌بادی و پیشرفت پیچیده بیماری بود. این نشان می‌دهد که تفاوت‌های ایمونولوژیکی بین گروه‌های بیمار آینده، مدت‌ها قبل از تشخیص وجود دارد.

آرنود بورگونی، نویسنده‌ی اصلی مطالعه، خاطرنشان کرد: «جالب توجه است که بیماری کرون پیچیده در زمان تشخیص، سال‌ها قبل از اولین علائم بالینی با یک پروفایل آنتی‌بادی خاص مرتبط است، نه اینکه صرفاً نتیجه‌ی پیشرفت بیماری پس از تشخیص باشد.»

قبل از ابتلا به کولیت اولسراتیو چه چیزی کشف شد؟

دانشمندان همچنین در بیماران بعدی مبتلا به کولیت اولسراتیو، افزایش پاسخ به ویروس‌های هرپس را مشاهده کردند. علاوه بر این، پاسخ به اتوآنتی‌ژن‌ها - ساختار‌های خود بدن که می‌توانند به اهداف سیستم ایمنی تبدیل شوند - تشدید شد.

همانند بیماری کرون، این تغییرات با کاهش پاسخ به عوامل بیماری‌زا با کپسول محافظ همراه بود. با این حال، الگوی کلی علائم متفاوت بود و به محققان اجازه داد تا بیماری‌ها را جداگانه بررسی کنند.

این نتایج درک ما را از دوره قبل از تشخیص گسترش می‌دهد. تغییرات در خون ممکن است نشان‌دهنده بازسازی طولانی‌مدت پاسخ‌های ایمنی باشد، نه فقط التهابی که از قبل از نظر بالینی قابل توجه شده است.

با این حال، این مطالعه توالی واحدی از پیشرفت بیماری را برای همه افراد مشخص نمی‌کند. الگو‌های کشف شده مربوط به گروه مورد مطالعه هستند و بنابراین باید در سایر جمعیت‌ها نیز آزمایش شوند.

تشخیص زودهنگام خطر نه تنها برای تشخیص موارد بعدی بیماری مفید است، بلکه آزمایش آنتی‌بادی این پتانسیل را دارد که به تمایز زیرگروه‌های بیماری و شناسایی بیمارانی که نیاز به نظارت دقیق‌تر دارند، کمک کند.

در بیماری کرون، محققان مدت‌ها قبل از تشخیص، تفاوت‌هایی را بین سیر آینده بیماری پیچیده و بدون عارضه مشاهده کرده‌اند. اگر این یافته‌ها تأیید شوند، می‌توان امضا‌های ایمنی را به عنوان منبع اطلاعات اضافی هنگام انتخاب استراتژی‌های مدیریت بیمار مورد مطالعه قرار داد.

بورگون توضیح داد: «شناسایی زودهنگام این الگوها، پتانسیل آزمایش آنتی‌بادی را برای شناسایی زودهنگام خطر، تمایز زیرگروه‌های بیماری و شناسایی بیمارانی که ممکن است به درمان فشرده‌تری در اسرع وقت نیاز داشته باشند، برجسته می‌کند.»

با این حال، این مطالعه هنوز مشخص نکرده است که در صورت تشخیص چنین پروفایلی در فردی که بیماری‌اش تشخیص داده نشده است، چه اقدامات درمانی باید انجام شود. چندین مرحله تأیید بین شناسایی یک ارتباط آماری و تصمیم‌گیری در مورد درمان باقی مانده است.

چه زمانی یک رویکرد می‌تواند به یک آزمایش تشخیصی تبدیل شود؟

نویسندگان تأکید می‌کنند که نتایج تاکنون، احتمال اساسی تشخیص زودهنگام تغییرات ایمنی را تأیید می‌کند. برای توسعه یک آزمایش بالینی، لازم است شاخص‌های شناسایی‌شده در گروه‌های مستقل و متنوع‌تری از افراد تأیید شوند.

گام بعدی باید مطالعات پیگیری طولانی‌مدت باشد. این مطالعات به ما امکان می‌دهد تا ارزیابی کنیم که این آزمایش تا چه حد می‌تواند افرادی را که در آینده واقعاً به این بیماری مبتلا خواهند شد، شناسایی کند.

بورگونی در پایان گفت: «اولویت بعدی آزمایش این ویژگی‌ها در جمعیت‌های مستقل و متنوع‌تر با پیگیری است.»

علاوه بر این، هنوز مشخص نیست که پروفایل آنتی‌بادی در مقایسه با پارامتر‌های ژنتیکی، بالینی و سایر پارامتر‌های خونی چه اطلاعات اضافی ارائه می‌دهد. حتی وجود ارتباط معنادار با تشخیص آینده هنوز توضیح نمی‌دهد که روش جدید چقدر روش‌های ارزیابی ریسک موجود را بهبود می‌بخشد.

یک چالش جداگانه، تبدیل تحلیل‌های تحقیقاتی در مقیاس بزرگ به یک آزمون تکرارپذیر و قابل دسترس است. آزمایش صد‌ها هزار هدف به شناسایی الگو‌ها کمک می‌کند، اما برای کاربرد عملی، لازم است مشخص شود کدام یک از این الگو‌ها به اندازه کافی آموزنده هستند.

در نهایت، لازم است تأیید شود که استفاده از چنین آزمایشی نتایج درمان را بهبود می‌بخشد. اگر یک سیگنال خطر زودهنگام به انتخاب سریع استراتژی‌های نظارتی و درمانی مفید کمک کند، اهمیت بالینی پیدا خواهد کرد. در حال حاضر، این مطالعه مبنایی برای این کار فراهم می‌کند، اما ابزاری آماده برای غربالگری گسترده نیست.