یک متخصص تغذیه درباره خطرات پنهان شیرینی‌های پروتئینی هشدار داد

به گزارش مجله خبری نگار، شکلات‌های پروتئینی، کلوچه‌ها و کیک‌ها اغلب به عنوان جایگزین‌های سالمی برای شیرینی‌های معمولی در نظر گرفته می‌شوند. با این حال، محتوای پروتئین تضمین‌کننده فواید سلامتی نیست: چنین محصولاتی می‌توانند کالری، چربی، شیرین‌کننده‌ها و افزودنی‌های زیادی داشته باشند. تاتیانا ایوانوا، متخصص تغذیه در شبکه کلینیک پزشکی چند رشته‌ای K+۳۱، با ایزوستیا در مورد نحوه انتخاب دسر‌های پروتئینی و اینکه چه کسی ممکن است از آنها سود نبرد، صحبت کرد.

این پزشک توضیح داد: «یک دسر پروتئینی ممکن است حاوی پروتئین بیشتر و قند کمتری باشد، اما همچنان محصولی پرکالری با مقدار زیادی چربی، شیرین‌کننده‌ها و افزودنی‌ها باشد. فواید آن نه با نامش، بلکه با ترکیب و نقش کلی آن در رژیم غذایی انسان تعیین می‌شود.»

به گفته این متخصص، برچسب‌هایی مانند «پروتئین»، «بدون قند» یا «حاوی کلاژن» نشانه روشنی از کیفیت محصول ارائه نمی‌دهند. هنگام انتخاب، اندازه هر وعده، میزان پروتئین، میزان کالری، قندها، چربی اشباع، فیبر غذایی، سدیم، شیرین‌کننده‌ها و مواد حساسیت‌زا را در نظر بگیرید.

برخی از دسر‌هایی که به این شکل برچسب گذاری شده‌اند، ممکن است ارتباط نزدیک تری با شیرینی‌های معمولی داشته باشند. اگر محصولی حاوی مقدار زیادی شربت، روغن، لعاب و آرد باشد و پروتئین درصد کمی از آن را تشکیل دهد، به احتمال زیاد شیرینی با پروتئین تقویت شده است.

ایوانوا خاطرنشان کرد: «اگر محصولی پروتئین کمی داشته باشد و سرشار از شربت، روغن، روکش شکلات و آرد باشد، به احتمال زیاد یک شیرینی غنی‌شده با پروتئین است. یک راهنمای عملی: پروتئین باید بخش قابل توجهی از ارزش غذایی باشد، نه آخرین ماده در لیست.»

این پزشک هشدار داد که برخی از اجزای محصولات پروتئینی می‌توانند باعث ناراحتی گوارشی شوند. به گفته او، چنین واکنش‌هایی اغلب با الکل‌های قندی - مالتیتول، سوربیتول، زایلیتول و اریتریتول - مرتبط هستند. نفخ، صدای قار و قور شکم و اختلالات روده همچنین می‌تواند در اثر اینولین، پلی‌دکستروز، فیبر اضافی، کنسانتره آب پنیر و پروتئین‌های شیر در افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز ایجاد شود.

ایوانوا همچنین به ناخالصی‌های احتمالی در محصولات غذایی اشاره کرد. این خطر به تولیدکننده، کیفیت مواد اولیه و دفعات مصرف بستگی دارد. قرار گرفتن منظم در معرض آلاینده‌ها می‌تواند بار سیستم عصبی، کلیه‌ها و کبد را افزایش دهد، بنابراین انتخاب محصولاتی با برچسب‌گذاری واضح و کنترل کیفیت بسیار مهم است.

اکثر افراد سالم برای تأمین پروتئین مورد نیاز خود نیازی به شیرینی‌های سرشار از پروتئین ندارند: می‌توان آن را از غذا‌های معمولی مانند تخم‌مرغ، ماهی، گوشت، لبنیات، حبوبات، سویا، آجیل و غلات دریافت کرد. نیاز اساسی یک بزرگسال تقریباً ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است.

ایوانوا تأکید کرد: «مصرف گاه‌به‌گاه مقدار کمی از یک شیرینی معمولی، ایمن‌تر و معقول‌تر از مصرف روزانه یک محصول بسیار فرآوری‌شده با فهرستی طولانی از مواد تشکیل‌دهنده است. اعتدال، رژیم غذایی کلی و تحمل فردی نکات کلیدی هستند.»

افراد مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر، نفخ، اسهال یا یبوست، عدم تحمل لاکتوز، آلرژی به پروتئین شیر، بیماری سلیاک و بیماری التهابی روده باید هنگام انتخاب دسر‌های پروتئینی احتیاط ویژه‌ای داشته باشند. این محصولات همچنین برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی و کبدی، دیابت، اختلالات متابولیسم کربوهیدرات و محدودیت‌های پروتئینی نیاز به رویکرد فردی دارند.

در ۱۷ آوریل، آنتون پولیاکوف، متخصص غدد درون‌ریز و تغذیه، در مورد قوانین خوردن پروتئین بار‌ها بحث کرد. او توضیح داد که بیشتر این محصولات به دلیل محتوای بالای قند‌های ساده و افزودنی‌ها، نمی‌توانند به عنوان یک میان وعده کامل و سالم در نظر گرفته شوند. او خاطرنشان کرد که بهتر است مصرف پروتئین بار‌ها را به یک عدد در روز محدود کنید و آنها را بیشتر به عنوان دسر بعد از وعده غذایی اصلی در نظر بگیرید.