دانشمندان درباره خطرات غیرمنتظره غذا‌های چرب هشدار می‌دهند

به گزارش مجله خبری نگار، مصرف مزمن غذا‌های چرب باعث عدم تعادل شیمیایی می‌شود که ارتباط بین روده و مغز را مختل می‌کند. به گفته یک تیم بین‌المللی از دانشمندان، چربی اشباع اضافی به طور چشمگیری سطح سروتونین را در روده افزایش می‌دهد، اما همزمان ذخایر آن را در مغز - در مناطقی که مسئول خلق و خو، حافظه و کنترل اشتها هستند - کاهش می‌دهد. این مطالعه در مجله Nutritional Neuroscience (NN) منتشر شده است.

حدود ۹۵٪ سروتونین در روده سنتز می‌شود، جایی که حرکت غذا و جریان خون را تنظیم می‌کند. مقدار باقیمانده، که بسیار کم است، از عملکرد مغز پشتیبانی می‌کند و بر احساسات، یادگیری و سیری تأثیر می‌گذارد. این دو سیستم از طریق محور روده-مغز، گفتگوی مداومی را حفظ می‌کنند. نویسندگان این بررسی به دنبال درک این موضوع بودند که چگونه یک رژیم غذایی پرچرب این گفت‌و‌گو را مختل می‌کند.

سلول‌های انتروکرومافین، سلول‌های روده، نقش کلیدی ایفا می‌کنند. وقتی در معرض غذا‌های چرب قرار می‌گیرند، شروع به سنتز سروتونین اضافی می‌کنند، زیرا آنزیم‌هایی که این فرآیند را آغاز می‌کنند بیش از حد معمول فعال می‌شوند. در عین حال، پروتئین‌های انتقال‌دهنده‌ای که قرار است سروتونین اضافی را حذف کنند، مختل می‌شوند. در نتیجه، روده‌ها با این مولکول بیش از حد پر می‌شوند و مقدار اضافی آن باعث التهاب و آسیب به مخاط می‌شود. دیواره روده نفوذپذیرتر می‌شود و به ترکیباتی که معمولاً نباید از دستگاه گوارش خارج شوند، اجازه ورود به جریان خون را می‌دهد.

در همین حال، وضعیت معکوس در مغز در حال وقوع است. در هیپوکامپ - ناحیه‌ای که مسئول حافظه و ثبات عاطفی است - سروتونین به سرعت کاهش می‌یابد. این به دلیل افزایش فعالیت آنزیم مونوآمین اکسیداز A است که انتقال‌دهنده‌های عصبی را سریع‌تر از آنچه مغز می‌تواند از آنها استفاده کند، پردازش می‌کند. در نتیجه، مغز کمتر قادر به تشخیص سیری است که باعث پرخوری و عدم تعادل متابولیک می‌شود.

به گفته نویسندگان، میکروبیوتای روده ممکن است واسطه اصلی در این زنجیره اختلالات باشد. باکتری‌های سالم اسید‌های چرب با زنجیره کوتاه تولید می‌کنند که از مغز محافظت کرده و آنزیم‌های متابولیسم سروتونین را تنظیم می‌کنند. غذا‌های چرب فیبر کمی دارند و باکتری‌های مفید از مواد مغذی محروم هستند. سطح اسید‌های محافظ - به ویژه استات و بوتیرات - کاهش می‌یابد. در نتیجه، حساسیت گیرنده‌های سروتونین مختل می‌شود و التهاب افزایش می‌یابد.

هورمون‌های اشتها، لپتین و گرلین، نقش دیگری نیز ایفا می‌کنند. یک رژیم غذایی پرچرب غلظت آنها را تغییر می‌دهد و تعامل آنها با سروتونین را مختل می‌کند. افزایش سطح کورتیزول، که در افرادی که مرتباً غذا‌های چرب مصرف می‌کنند، معمول است، تجزیه سروتونین را نیز افزایش می‌دهد، زیرا این هورمون آنزیم‌هایی را که آن را تجزیه می‌کنند فعال می‌کند.

در نتیجه، محققان تأکید کردند که بدن با دو مشکل مواجه می‌شود: روده ملتهب شده و با سروتونین بیش از حد پر می‌شود، در حالی که مغز کمبود مزمن سروتونین را تجربه می‌کند. این منجر به گرسنگی وسواسی، افزایش وزن، کاهش تحمل استرس و اختلالات عاطفی می‌شود که به نوبه خود باعث پرخوری بیشتر می‌شود.