دانشمندان رژیم غذایی بردگان روم باستان را به عنوان یک «رژیم غذایی سالم» توصیف کرده‌اند

مجله الکترونیکی SP: به بردگان رومی برای حفظ سلامتی، لوبیا و میوه داده می‌شد

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان پارک باستان‌شناسی پمپئی کشف کرده‌اند که بردگان رومی در ویلای حومه‌ای چیویتا جولیانا نه تنها با فرنی گندم و نان، بلکه با غذا‌های مغذی‌تر، از جمله لوبیا و میوه تغذیه می‌شدند. یافته‌های این مطالعه در مجله الکترونیکی Scavi di Pompei (E-Journal SP) منتشر شده است.

چیویتا جولیانا یک ویلای لوکس روستایی در شمال پمپئی است که بخشی از آن در اثر فوران کوه وزوو در سال ۷۹ میلادی ویران شد. کاوش‌های سیستماتیک تنها چند سال پیش در اینجا آغاز شد، پس از آنکه دادستان‌ها سرقت‌های گسترده آثار باستانی را کشف کردند: حفاران غیرقانونی شبکه‌ای از تونل‌ها را حفر کرده بودند که به دیوارها، کف‌ها و اتاق‌های مدفون آسیب رسانده بود.

باستان‌شناسان برای نجات یافته‌ها و مستندسازی مناطق آسیب‌پذیر، یک کاوش تمام‌عیار را آغاز کردند که در نهایت یک محله برده‌داری منحصر‌به‌فرد و به‌خوبی حفظ‌شده را کشف کردند.

در طبقه همکف این ساختمان، محققان کوزه‌هایی حاوی لوبیا و یک سبد بزرگ میوه - احتمالاً گلابی، سیب یا توت کوهی - کشف کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که صاحبان ویلا رژیم غذایی غلات پایه خود را با غذا‌های پروتئینی سرشار از ویتامین تکمیل می‌کردند و بهره‌وری بالای افرادی را که نیروی کار می‌دانستند، تضمین می‌کردند.

طبق محاسبات دانشمندان، این ویلا تقریباً ۱۸.۵ تن گندم در سال مصرف می‌کرد - که برای تقریباً پنجاه برده که از ۲۵ هکتار زمین کشاورزی مراقبت می‌کردند، کافی بود. باستان‌شناسان معتقدند که غذا بر اساس سلسله مراتب و نوع کار توزیع می‌شد و بردگان مورد اعتماد بر تأمین آن نظارت داشتند. غذا در طبقه همکف ذخیره می‌شد - این امر محدود کردن دسترسی و محافظت از غذا در برابر جوندگان را آسان‌تر می‌کرد.

در طول کاوش‌ها، دیوار‌های طبقات فوقانی ویلا، چهار اتاق و سازه‌هایی که با استفاده از تکنیک اوپوس کراتیکیوم ساخته شده‌اند، کشف شدند. این تکنیک شامل ساخت یک قاب چوبی است که حفره‌های آن با سپر‌های بافته شده از نی که با خاک رس پوشانده شده‌اند، پر شده است.

باستان‌شناسان همچنین قالب‌های گچی درها، دروازه‌ها و ادوات کشاورزی را کشف کردند. به گفته گابریل زوختریگل، مدیر پارک باستان‌شناسی، چنین یافته‌هایی به ما این امکان را می‌دهد که نه تنها زندگی نخبگان، بلکه زندگی روزمره کسانی را که معمولاً نادیده گرفته می‌شدند - بردگانی که تا همان روز فوران، مزرعه را اداره می‌کردند - بازسازی کنیم.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری