یک روانشناس دلایل ترس کودکان از گرفتن نمرات بد را توضیح داد

به گزارش مجله خبری نگار، دانش‌آموزان اغلب نمرات ضعیف خود را نه از روی تمایل به فریب والدینشان، بلکه از ترس تنبیه، انتقاد یا ناامیدی بزرگسالان پنهان می‌کنند. در نتیجه، کودک سعی می‌کند نه خود مشکل تحصیلی، بلکه اطلاعات مربوط به آن را پنهان کند. شمیل آخمدولین، روانشناس آموزشی و از بنیانگذاران مدرسه هوشمند، این موضوع را به ایزوستیا گفت.

به گفته این متخصص، اگر کودکی مرتباً به خاطر نمرات پایین مورد فریاد، تنبیه یا محرومیت از فعالیت‌های روزمره قرار گیرد، ارتباط مستقیمی بین اشتباه و پیامد‌های منفی در خانه ایجاد می‌کند. در چنین شرایطی، دانش‌آموز نه از خود نمره، بلکه از صحبت کردن در مورد آن اجتناب می‌کند.

آخمدولین خاطرنشان کرد: «کودک باید بفهمد که نمره بد، اطلاعاتی در مورد موضوعی است که هنوز بر آن تسلط نیافته است، نه بازتابی بر آن. اگر نمره بد با یک بحث آرام و کمک همراه باشد، نه یک رسوایی، دانش‌آموز دیگر نیازی به پنهان کردن آن احساس نمی‌کند.»

این روانشناس خاطرنشان کرد که نمرات به ویژه اغلب توسط کودکانی که عادت دارند فقط برای نمرات بالا تأیید والدین را دریافت کنند، پنهان می‌شود. برای آنها، نمره ضعیف ممکن است نه به عنوان یک اشتباه منفرد، بلکه به عنوان تهدیدی برای عزت نفس و روابطشان با عزیزان تلقی شود.

دلیل دیگر می‌تواند عقب‌ماندگی تحصیلی انباشته شده باشد. اگر کودکی چندین مبحث را از دست داده باشد و دیگر مطالب را نفهمد، توضیح دادن دلیل مشکلش به والدینش دشوارتر می‌شود. در نتیجه، دانش‌آموز به جای جستجوی راه حل، تصمیم می‌گیرد مشکل را پنهان کند.

به گفته آخمدولین، کودکان همچنین ممکن است به دلیل فقدان مهارت‌های حل مسئله مستقل، از گزارش نمرات ضعیف خودداری کنند. آنها ممکن است موضوع خاصی را که در آن تسلط ندارند، دلیل اشتباه خود یا گام‌هایی را که می‌توانند برای اصلاح وضعیت بردارند، درک نکنند.

این متخصص توضیح داد: «یادگیری فقط گرفتن نمرات خوب نیست. یک کودک باید بتواند وقتی چیزی را نمی‌فهمد، متوجه شود، علت خطا را شناسایی کند، درخواست کمک کند و رویکرد متفاوتی را امتحان کند. اگر اعتراف به یک مشکل با تنبیه همراه باشد، اساساً به آنها یاد می‌دهیم که برعکس عمل کنند - مشکل را پنهان کنند.»

به گفته این روانشناس، مهم است که والدین واکنش خود را نسبت به نمرات ضعیف تغییر دهند. به جای سرزنش کسی، آنها باید علت را شناسایی کنند: کودک موضوع را نفهمیده، وقت آماده شدن نداشته، غرق در استرس بوده یا به کمک بیشتری نیاز داشته است.

این متخصص تأکید کرد که نمره نباید به بازتابی از شخصیت کودک تبدیل شود. شکست در یادگیری نشانه‌ای از نیاز به حمایت و کار اضافی است، نه دلیلی برای تنبیه.

به گفته آخمدولین، بحث آرام در مورد مشکلات به کودکان کمک می‌کند تا به تدریج یاد بگیرند که به طور مستقل با مشکلات یادگیری کنار بیایند و اشتباهات را به عنوان بخشی از فرآیند یادگیری درک کنند.

در ۶ سپتامبر، تاتیانا تسوتکووا، بنیانگذار و مدیر انتشارات مرکز خلاقیت اسفرا و دارای مدرک دکترا در رشته آموزش و پرورش، درباره رویکرد خود به مطالعه کودکان صحبت کرد. او توضیح داد که اگر کتابی علاقه‌اش را از دست می‌دهد یا خواندن آن خیلی سخت است، نباید همیشه کودکان را مجبور به تمام کردن آن کرد. او بر اهمیت حفظ نگرش مثبت نسبت به مطالعه و در صورت لزوم، بازگشت به آن کتاب در آینده تأکید کرد.