یک عامل خطر نامشخص برای ابتلا به افسردگی و اضطراب شناسایی شده است

به گزارش مجله خبری نگار، زندگی در نزدیکی بزرگراه‌های شلوغ ممکن است خطر ابتلا به افسردگی و اختلالات اضطرابی را در بزرگسالان جوان افزایش دهد. این نتیجه گیری توسط دانشمندان فنلاندی پس از تجزیه و تحلیل داده‌های بیش از ۱۱۴۰۰۰ نفر حاصل شده است. این مطالعه در مجله تحقیقات محیطی (ER) منتشر شده است.

تیمی از محققان به رهبری یییان هی از دانشگاه اولو، داده‌های ملی سلامت و جمعیت‌شناسی فنلاند را تجزیه و تحلیل کردند. نمونه شامل ۱۱۴۳۵۳ نفر بود که بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸ متولد شده و در سال ۲۰۰۷ در منطقه شهری هلسینکی زندگی می‌کردند. شرکت‌کنندگان در شروع مطالعه ۸ تا ۲۱ سال سن داشتند. محققان سلامت آنها را تا سال ۲۰۱۶ پیگیری کردند و تشخیص‌های افسردگی و اختلالات اضطرابی را که در مراقبت‌های پزشکی تخصصی انجام شده بود، ثبت کردند.

میزان سر و صدای وسایل نقلیه بر اساس محل سکونت هر شرکت‌کننده و با در نظر گرفتن جابجایی‌های احتمالی ارزیابی شد. تمرکز اصلی بر سر و صدای وسایل نقلیه موتوری بود. در محاسبات از میانگین‌های روزانه استفاده شد و ساعات عصر و شب - دوره‌هایی که افراد به طور خاص به سر و صدا حساس هستند - وزن بیشتری به آنها داده شد. محققان همچنین طیف گسترده‌ای از عوامل مرتبط، از جمله وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده، سلامت روان والدین، میزان آلودگی هوا، دسترسی به فضا‌های سبز و ویژگی‌های محله را در نظر گرفتند.

در طول دوره مشاهده، تقریباً از هر ده شرکت‌کننده، یک نفر در اوایل بزرگسالی به افسردگی یا اختلال اضطراب مبتلا شد. تجزیه و تحلیل، ارتباط ثابتی را بین سطح سر و صدای جاده و خطر ابتلا به این بیماری‌ها نشان داد. به ازای هر ۱۰ دسی‌بل افزایش سر و صدا، خطر افسردگی تقریباً ۵ ٪ و خطر اختلالات اضطرابی ۴ ٪ افزایش یافت. نویسندگان تأکید می‌کنند که اگرچه افزایش خطر فردی به نظر ناچیز می‌رسد، اما قرار گرفتن در معرض سر و صدا بر بخش‌های بزرگی از جمعیت تأثیر می‌گذارد و این تأثیر را از دیدگاه سلامت عمومی قابل توجه می‌کند.

نکته قابل توجه این است که این خطر در سطوحی به پایین ۵۳ دسی‌بل شروع به افزایش کرد - مقداری نزدیک به محدودیت‌های توصیه‌شده سازمان بهداشت جهانی برای مناطق مسکونی. سر و صدای شبانه نیز ارتباطات مشابهی را نشان داد و از این فرضیه که اختلالات خواب نقش کلیدی دارند، پشتیبانی می‌کند.

این مطالعه همچنین تفاوت‌هایی را بین گروه‌ها نشان داد. ارتباط بین سر و صدا و اختلالات اضطرابی در مردان قوی‌تر از زنان بود. علاوه بر این، این اثر در شرکت‌کنندگانی که والدینشان به بیماری روانی مبتلا نبودند، قوی‌تر بود، که نشان‌دهنده نقش ویژه عوامل محیطی در غیاب سابقه خانوادگی قوی است.