دانشمندان توضیح داده‌اند که چگونه نمرات رفتاری می‌تواند بر کودک تأثیر بگذارد

وزارت آموزش روسیه قصد دارد از اول سپتامبر ۲۰۲۶ ارزیابی‌های رفتاری دانش‌آموزان را در تمام مدارس روسیه اجرا کند. این نوآوری بر اساس یک پروژه آزمایشی که در ۸۹ مدرسه در هفت منطقه انجام شده است، در حال توسعه است. طبق برنامه این وزارتخانه، این سیستم باید نقش آموزشی مدارس را تقویت کند، رشد شخصیت را تسهیل کند و به ابزاری برای حمایت فردی از دانش‌آموزان تبدیل شود. کارشناسان دانشگاه پلی‌تکنیک پرم معتقدند که در صورت اجرای صحیح، این سیستم می‌تواند تأثیر مثبتی داشته باشد، اما نیاز به تنظیم دقیق دارد.

به گزارش مجله خبری نگار، میخائیل سوخوگوزوف، روانشناس بالینی و استادیار گروه فلسفه و حقوق در دانشگاه پلی‌تکنیک تحقیقات ملی پرم، توضیح داد که این عمل به شرطی‌سازی عامل - تقویت رفتار مطلوب از طریق محرک‌های خارجی - متکی است. این می‌تواند به اصلاح رفتار انحرافی آشکار کمک کند، اما خطر جایگزینی «رعایت قوانین» رسمی را به جای انگیزه ذاتی به همراه دارد.

میخائیل ارماکوف، رئیس دپارتمان دانشگاه پلی‌تکنیک تحقیقات ملی پرم و کاندیدای علوم جامعه‌شناسی، خاطرنشان کرد که این ابتکار، منعکس‌کننده یک تقاضای اجتماعی گسترده‌تر است. نهاد‌های سنتی جامعه‌پذیری - خانواده و مدرسه - تا حد زیادی نفوذ خود را از دست داده‌اند و جای خود را به محیط دیجیتال و رسانه‌های اجتماعی داده‌اند. در این زمینه، دولت در تلاش است تا نقش مدارس را به عنوان عامل کلیدی انتقال هنجار‌ها و ارزش‌ها احیا کند.

در عین حال، دانشمندان تأکید کردند که ارزیابی عینی رفتار یکی از دشوارترین وظایف است. این کار ناگزیر تحت تأثیر عوامل ذهنی - رابطه شخصی بین معلم و دانش‌آموز، وضعیت عاطفی معلم و "اثر هاله" قرار می‌گیرد، زمانی که موفقیت تحصیلی در ادراک رفتار منعکس می‌شود. به گفته کارشناسان، خطرات را فقط می‌توان با معیار‌های روشن، شفاف و از پیش تعیین‌شده کاهش داد.

باید به روانشناسی رشد توجه ویژه‌ای شود. در دبستان، نمره دادن به رفتار می‌تواند توسط کودک به عنوان ارزیابی شخصیت ("من بد هستم") تلقی شود، و در نوجوانی، می‌تواند یا باعث شورش شود یا به بیش‌انطباقی اضطراب‌آور منجر شود. خطر دیگر، برچسب زدن کودکان با مشکلات اجتماعی است که می‌تواند استرس را افزایش داده و انگیزه تحصیلی را کاهش دهد.

کارشناسان دانشگاه پلی‌تکنیک تحقیقات ملی پرم توافق داشتند: این سیستم تنها در صورتی کار خواهد کرد که چندین شرط رعایت شود. ارزیابی‌ها نباید تنبیهی باشند، بلکه باید بستری برای گفت‌و‌گو بین مدرسه، دانش‌آموز و خانواده باشند؛ تأکید باید از تنبیه به توسعه مهارت‌های اجتماعی تغییر یابد؛ و خود فرآیند ارزیابی ترجیحاً باید به صورت مشارکتی انجام شود تا ذهنیت‌گرایی کاهش یابد. در غیر این صورت، این نوآوری در معرض خطر تبدیل شدن به یک اقدام کنترلی رسمی است که اهداف آموزشی را برآورده نمی‌کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری