باکتری‌هایی ایجاد شده‌اند که تومور‌های سرطانی را از درون می‌خورند

درمان سرطان با باکتری‌های تومورخوار امکان‌پذیر است

به گزارش مجله خبری نگار، محققان دانشگاه واترلو در حال توسعه یک درمان جدید سرطان مبتنی بر باکتری‌های اصلاح‌شده ژنتیکی هستند که قادر به از بین بردن تومور‌ها از داخل هستند. این رویکرد از میکروارگانیسم‌هایی استفاده می‌کند که به طور طبیعی فقط در یک محیط بدون اکسیژن زنده می‌مانند - شرایطی که در هسته بسیاری از تومور‌های جامد یافت می‌شود. این مطالعه در مجله ACS Synthetic Biology منتشر شده است.

این فناوری مبتنی بر باکتری خاکی کلستریدیوم اسپوروژنز است. این باکتری تنها در غیاب کامل اکسیژن می‌تواند زنده بماند. فضای داخلی تومور‌های جامد از سلول‌های مرده تشکیل شده و عملاً عاری از اکسیژن است، که آن را به محیطی مطلوب برای تکثیر این میکروب‌ها تبدیل می‌کند.

مارک آکوین، استاد مهندسی شیمی، توضیح داد: «هاگ‌های باکتریایی وارد تومور می‌شوند، محیطی غنی از مواد مغذی و فاقد اکسیژن - که برای آنها ایده‌آل است - پیدا می‌کنند و شروع به رشد می‌کنند. به این ترتیب، باکتری‌ها به طور مؤثر به بدن کمک می‌کنند تا از شر تومور خلاص شود.»

با این حال، این روش یک محدودیت دارد: با رشد باکتری‌ها، آنها به نواحی بیرونی تومور، جایی که اکسیژن کمی وجود دارد، می‌رسند و بدون از بین بردن کامل سلول‌های بدخیم، شروع به مردن می‌کنند.

برای حل این مشکل، دانشمندان ژنی از یک باکتری مرتبط، که در برابر اکسیژن مقاوم‌تر است، را به ژنوم کلستریدیوم اسپوروژنز وارد کردند. این امر به میکروارگانیسم‌ها اجازه می‌دهد تا مدت بیشتری در حاشیه تومور زنده بمانند. همچنین جلوگیری از فعال شدن آنها در محیط‌های غنی از اکسیژن، مانند جریان خون، بسیار مهم بود.

برایان اینگالز، استاد ریاضیات کاربردی، گفت: «با استفاده از زیست‌شناسی مصنوعی، چیزی شبیه به یک مدار الکتریکی ایجاد کرده‌ایم، اما به جای سیم، از بخش‌هایی از DNA استفاده کرده‌ایم. هر قطعه عملکرد خاص خود را انجام می‌دهد و در نتیجه یک سیستم قابل پیش‌بینی ایجاد می‌شود.»

در آزمایش‌های قبلی، این تیم نشان داد که می‌توان باکتری‌ها را از نظر ژنتیکی اصلاح کرد تا مقاومت آنها در برابر اکسیژن افزایش یابد. دانشمندان سپس سیستم کنترل را با برنامه‌ریزی باکتری‌ها برای تولید پروتئین فلورسنت سبز آزمایش کردند و اطمینان حاصل کردند که فعال‌سازی در زمان مناسب رخ می‌دهد. مرحله بعدی ترکیب هر دو اصلاح در یک سویه واحد و آزمایش آن در مدل‌های تومور پیش‌بالینی است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری