تفاوت قابل توجهی در ساختار مغز روان‌پریش‌ها یافت شده است

ضخامت چندین ناحیه از قشر مغز در بیماران روانی کاهش یافته است

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه والنسیا دریافته‌اند افرادی که دارای ویژگی‌های بارز روان‌پریشی هستند، در چندین ناحیه از قشر مغز که مسئول احساسات، همدلی و تصمیم‌گیری هستند، ضخامت کمتری دارند. یافته‌های این مطالعه در مجله Aggression and Violent Behavior (AVB) منتشر شده است.

روان‌آزاری یک پدیده پیچیده روانشناختی است که با سردی عاطفی، دستکاری، تکانشگری و فقدان پشیمانی مشخص می‌شود. این یک عامل خطر کلیدی برای اشکال مختلف خشونت محسوب می‌شود. دانشمندان مدت‌هاست که به دنبال شناسایی نشانگر‌های بیولوژیکی این وضعیت هستند و آن را به ساختار‌های خاص مغز مرتبط می‌دانند.

برای روشن شدن این پیوندها، محققان ابتدا یک بررسی سیستماتیک از ۲۹ مقاله علمی در مورد ضخامت و حجم قشر مغز - لایه بیرونی مغز که مسئول تفکر، احساسات و تصمیم‌گیری است - انجام دادند.

این تجزیه و تحلیل نشان داد که افراد دارای ویژگی‌های روان‌پریشی اغلب دارای قشر اوربیتوفرونتال تغییر یافته‌ای هستند که در ارزیابی پیامد‌های اعمال نقش دارد و قشر اینسولار که با همدلی و پردازش عاطفی مرتبط است.

سپس محققان مطالعه خود را روی ۱۲۵ مرد در اسپانیا انجام دادند. نمونه شامل ۶۷ مرد محکوم به خشونت در روابط و ۵۸ شرکت‌کننده بدون سابقه کیفری یا سابقه رفتار پرخاشگرانه بود. همه داوطلبان تحت آزمایش‌های روانشناختی، از جمله چک لیست اصلاح‌شده اختلالات روانی، و اسکن‌های مغزی MRI قرار گرفتند.

تجزیه و تحلیل نشان داد که نمرات بالاتر در اختلال روانی با کاهش ضخامت قشر مغز در چندین ناحیه مغز، از جمله قشر اوربیتوفرونتال چپ، شکنج پیشانی فوقانی، قشر اینسولار، قشر کمربندی قدامی و قشر پیش‌پیشانی پشتی-میانی مرتبط است. این ساختار‌ها در خودکنترلی، تجزیه و تحلیل نشانه‌های اجتماعی و پیش‌بینی پیامد‌های اعمال نقش دارند.

به گفته نویسندگان این مطالعه، کاهش ضخامت این مناطق ممکن است توضیح دهد که چرا افرادی که دارای ویژگی‌های بارز روان‌پریشی هستند، هنگام تصمیم‌گیری کمتر قادر به ادغام احساسات و قضاوت منطقی هستند. این به نوبه خود، ممکن است منجر به رفتار تکانشی و دشواری در اصلاح اعمال فرد شود.

محققان همچنین تأکید می‌کنند که روان‌آزاری به یک ناحیه خاص از مغز مرتبط نیست، بلکه شامل اختلال در عملکرد کل شبکه‌ای از مناطق به هم پیوسته است که در تنظیم عاطفی و رفتار اجتماعی نقش دارند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری