یک روانشناس نسبت به خطرات پاسخ‌های از پیش ساخته شده شبکه عصبی برای دانش‌آموزان هشدار داد

به گزارش مجله خبری نگار، آناستازیا خلملیا، روانشناس بالینی و درمانگر CBT،  به ایزوستیا گفت: «استفاده از هوش مصنوعی (AI) در یادگیری می‌تواند ابزاری مفید باشد اگر کودک از آن برای سنجش دانش خود یا کشف راه‌های جدید برای حل مشکلات استفاده کند. با این حال، دریافت مداوم پاسخ‌های از پیش تعیین‌شده می‌تواند استقلال را کاهش داده و مانع توسعه مهارت‌های تفکر شود.»

به گفته این متخصص، اتکای بیش از حد به شبکه‌های عصبی منجر به تخلیه شناختی - انتقال برخی از کار‌های ذهنی به ابزار‌های خارجی - می‌شود. وقتی فرد می‌داند که به هر اطلاعاتی می‌توان به سرعت به صورت آنلاین یا از طریق هوش مصنوعی دسترسی پیدا کرد، احتمال کمتری وجود دارد که مغز آن را در حافظه بلندمدت خود نگه دارد. در نتیجه، توانایی اتصال دانش به یک زمینه خاص می‌تواند کاهش یابد، تمرکز می‌تواند رو به زوال باشد و مهارت‌های تحلیل عمیق می‌تواند ضعیف شود.

هلملا گفت: «دوره کلاس پنجم تا هشتم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا زمانی است که مهارت‌های تفکر منطقی و انتزاعی توسعه می‌یابند. در این سن، کودکان یاد می‌گیرند که روابط علت و معلولی ایجاد کنند، اطلاعات را تجزیه و تحلیل کنند و نتیجه بگیرند. اگر در این دوره، فرآیند جستجوی راه‌حل دائماً با یک پاسخ شبکه عصبی آماده جایگزین شود، دانش‌آموز ممکن است چالش فکری لازم برای توسعه مهارت‌های استدلال را از دست بدهد.»

به گفته این متخصص، کودک به طور کامل از فکر کردن دست نمی‌کشد، اما ممکن است ابتکار عمل را در فرآیند تفکر از دست بدهد. به جای جستجوی مستقل برای یک راه حل، عادت به پذیرش یک نتیجه از پیش تعیین شده در او ایجاد می‌شود.

این متخصص توضیح داد: «مغز بر اساس اصل «از آن استفاده کن یا از دستش بده» عمل می‌کند. واگذاری مداوم جستجوی پاسخ‌ها به هوش مصنوعی، توانایی ارزیابی استدلال خود و پرسیدن این سوال از خود که «آیا درست فکر می‌کنم؟» را کاهش می‌دهد.»

مهارت‌هایی که می‌توانند به شدت تحت تأثیر استفاده بیش از حد از هوش مصنوعی قرار گیرند، فرمول‌بندی فکری، تجزیه و تحلیل و منطق هستند. نوشتن مستقل متون، برجسته کردن اطلاعات کلیدی و ایجاد استدلال منسجم برای کودکان دشوارتر می‌شود.

به گفته خلملی، تفاوت بین درخواست «توضیح دادن» و «نوشتن برای من» اساسی است. در حالت اول، شبکه عصبی می‌تواند به عنوان دستیار عمل کند و اساساً به عنوان یک معلم خصوصی عمل کند و به درک موضوع کمک کند. در حالت دوم، جایگزین کار فکری کودک می‌شود.

علاوه بر این، استفاده مداوم از هوش مصنوعی برای انجام وظایف می‌تواند بر انگیزه تأثیر بگذارد. کودکان شروع به درک یادگیری به عنوان یک کار رسمی می‌کنند تا یک فرآیند کسب دانش. نوجوانان به ویژه با تمایل به نتایج سریع هدایت می‌شوند. توانایی دریافت یک پاسخ آماده در عرض چند ثانیه جذاب‌تر از حل مستقل یک مسئله پیچیده است که نیاز به زمان و تلاش دارد. این می‌تواند منجر به درماندگی آموخته شده شود - شرایطی که در آن کودکان اعتماد به نفس خود را نسبت به توانایی‌های خود از دست می‌دهند و شروع به باور این می‌کنند که بدون کمک خارجی نمی‌توانند از عهده آن برآیند.

این متخصص به والدین توصیه کرد که استفاده از شبکه‌های عصبی را به طور کامل ممنوع نکنند، بلکه قوانینی وضع کنند. به عنوان مثال، به کودکان اجازه دهند برای توضیحات، برنامه‌ریزی یا بررسی کار خود به هوش مصنوعی مراجعه کنند، اما از آن برای تکمیل کامل تکالیف استفاده نکنند. هدف اصلی حفظ نقش کودک به عنوان نویسنده تفکر خود است، نه اینکه هوش مصنوعی را به جایگزینی برای مهارت‌های تحلیلی و حل مسئله خود تبدیل کنند.

در ۱۸ ژوئن، سرگئی کراوتسوف، وزیر آموزش روسیه، اعلام کرد که سیستم آموزشی روسیه در حال تطبیق با چالش‌های ناشی از توسعه هوش مصنوعی است. او اظهار داشت که استفاده از فناوری‌های هوش مصنوعی بر نیاز‌های متخصصان در زمینه‌های مختلف، از جمله پزشکی، تأثیر خواهد گذاشت. او خاطرنشان کرد که کارگران باید بتوانند با تجهیزات جدید و فناوری‌های دیجیتال تعامل داشته باشند.