یک دانشمند توضیح داد که چه کسی بیشتر مستعد افسردگی است: جغد‌های شب یا پرندگان سحرخیز؟

متخصص ژنتیک کروتوفسکی: کرونوتایپ جغد‌های شب با افزایش خطر ابتلا به افسردگی مرتبط است.

به گزارش مجله خبری نگار، کنستانتین کروتوفسکی، متخصص ژنتیک، استاد دانشگاه گوتینگن و دانشگاه فدرال سیبری و محقق برجسته موسسه ژنتیک عمومی آکادمی علوم روسیه، به Gazeta گفت: افرادی که کرونوتایپ جغد دارند، از نظر آماری خطر ابتلا به افسردگی بالاتری دارند.

این دانشمند توضیح داد: «نتایج تحقیقات نشان داده است که یک کرونوتایپ دیرهنگام ("جغد‌های شب") نه تنها از نظر آماری با خلاقیت و نوآوری بالاتر مرتبط است، بلکه با خطر بالاتر ابتلا به برخی مشکلات سلامت روان نیز همراه است. این روابط علت و معلول مستقیم نیستند، بلکه چندین توضیح علمی دارند. دلیل اصلی افزایش خطر افسردگی در جغد‌های شب، تعارض اجتماعی است که با اصطلاح "پرواززدگی اجتماعی" مرتبط است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که ساعت بیولوژیکی داخلی فرد با برنامه اجتماعی او ناهماهنگ می‌شود. به عنوان مثال، یک جغد شب به طور طبیعی بین ساعت ۱ تا ۲ بامداد به خواب می‌رود، اما کار یا مدرسه او را ملزم می‌کند که بین ساعت ۶ تا ۷ صبح از خواب بیدار شود.»

نتیجه، کمبود خواب مزمن است. به گفته کروتوفسکی، این امر منجر به افزایش سطح کورتیزول، اختلال در تنظیم سروتونین و افزایش خطر افسردگی و اضطراب می‌شود.

این دانشمند خاطرنشان کرد: «تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که کرونوتایپ دیررس دارند، ممکن است سیستم‌های دوپامین و سروتونین متفاوتی داشته باشند. دوپامین با جستجوی چیز‌های جدید، خلاقیت، انگیزه و ریسک‌پذیری مرتبط است. اما همین سیستم می‌تواند با بی‌ثباتی عاطفی و نوسانات خلقی نیز مرتبط باشد. بنابراین، کرونوتایپ دیررس با ژن‌های خاص شبانه‌روزی، سیستم‌های انتقال‌دهنده عصبی مغز و تعامل بین زیست‌شناسی و روال اجتماعی مرتبط است. بنابراین، «جغدها» از نظر آماری احتمال بیشتری برای نشان دادن خلاقیت، نوآوری و تفکر انعطاف‌پذیر دارند، اما از کمبود خواب، ناراحتی اجتماعی و آسیب‌پذیری عاطفی نیز رنج می‌برند. با این حال، درک این نکته مهم است که اینها صرفاً روند‌های احتمالی هستند، نه قوانین سخت و سریع.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری