اولین جزئیات از رئال مادریدِ ژوزه مورینیو

به گزارش مجله خبری نگار، رئال مادریدِ ژوزه مورینیو دو هفته است که تمرین می‌کند. بازیکنانی که در جام جهانی ۲۰۱۶ شرکت کرده بودند، به تدریج به تیم ملحق شده‌اند، در حالی که لوس بلانکوس پیش از این دو بازی دوستانه مقابل دو تیم مختلف انجام داده است. پیروزی ۱-۰ مقابل آلکورکون و پیروزی ۴-۱ مقابل لگانس در سه‌شنبه شب، این فرصت را به چندین استعداد جوان داد تا در میدان دیده شوند، و همچنین بازیکنان دیگری که هنوز باید خود را ثابت کنند، مانند فرانکو مستانتونو که در این دومین بازی پیش‌فصل چندان تأثیرگذار نبود.

همانطور که انتظار می‌رفت، سرمربی پرتغالی سیستم کلاسیک ۴-۲-۳-۱ را انتخاب کرد. روز سه‌شنبه، ادواردو کاماوینگا و فده والورده دو هافبک میانی را تشکیل دادند و آردا گولر به عنوان هافبک تهاجمی در ترکیب اصلی قرار گرفت. با در اختیار داشتن توپ، تیم اغلب از کناره‌ها حمله می‌کند، وینگر‌ها حرکت می‌کنند و هافبک تهاجمی - نقشی که گولر بر عهده دارد، اما ظاهراً برای جود بلینگهام رزرو شده است - آزادی کامل در حرکت را ارائه می‌دهد. در واقع، این بازیکن ترک تبار بازیکنی بود که بیش از همه استعدادیاب‌ها را در بازی مقابل لگانس تحت تأثیر قرار داد. به طور کلی، جدا از این پست هافبک میانی، بازیکنان در نقش‌های مربوطه خود نسبتاً ثابت ماندند.

ژوزه مورینیو سبک خود را تحمیل می‌کند

عنصر دیگری که خیلی‌ها را متعجب نخواهد کرد: هدف، انتقال سریع به جلو است. یک سبک بازی نسبتاً مستقیم، که منطقاً باید به نفع ستاره‌های تیم پس از بازگشت باشد، زیرا به محض اینکه مالکیت توپ را به دست آورند، فوراً فراخوانده می‌شوند. شایان ذکر است که کاماوینگا نیز با وجود اینکه لزوماً بخشی از برنامه‌های کادر مربیگری یا باشگاه نبود، تأثیرگذار بود. بدون توپ، ما شاهد یک تیم بسیار پرتحرک، با بازیکنانی بسیار متمرکز و سخت‌کوش بودیم. تأثیر مربی جدید مشهود است، اما مورینیو دستورالعمل‌های روشنی داد: تلاش دفاعی غیرقابل مذاکره است و همه باید برای بازپس‌گیری مالکیت توپ تلاش کنند.

ما شاهد یک پرس شدید بودیم که عمدتاً بر پیش‌بینی و قطع پاس‌ها به جای رقابت برای تصاحب توپ تمرکز داشت و بر انجام حملات سریع از عقب زمین تمرکز داشت. برخلاف آنچه ممکن است تصور شود - اگرچه این موضوع باید بسته به حریف در نظر گرفته شود - انتظار نمی‌رود رئال مادریدِ مورینیو یک تیم دفاعی خاص باشد. با این حال، واضح است که شاهد بازگشت چیزی هستیم که تیم‌های آقای خاص را در سال‌های طلایی او بسیار قوی می‌کرد: نظم تاکتیکی و شدت جمعی. چیزی که در سال‌های اخیر در برنابئو به شدت کمبود آن احساس می‌شد. البته، چالش، حفظ این سطح از تعهد و روحیه جنگندگی پس از بازگشت بازیکنان اصلی و ستاره‌های همیشگی خواهد بود. در بازی مقابل فیورنتینا در روز شنبه، فرصت دیگری برای دیدن این رئال مادریدِ مورینیوی جدید خواهیم داشت.