کاهش استرس و افزایش امید به زندگی با کمک برنامه سلامت روان آنلاین

به گزارش مجله خبری نگار،یک تیم پژوهشی از ایالت تگزاس آمریکا این موضوع را بررسی کرد و دریافت که یک برنامه دیجیتال سلامت روان می‌تواند حتی برای افرادی که هنوز به مرحله دریافت خدمات درمانی نرسیده‌اند، مفید باشد. نتایج این مطالعه نشان داد برنامه سلامت روان آنلاین می‌تواند به بهبود استرس، تاب‌آوری، کیفیت زندگی و احساس معنا در زندگی کمک کند.

اهمیت مراقبت از سلامت روان پیش از وقوع بحران

گستردگی مشکلات سلامت روان باعث شده زمان‌بندی سنتی ارائه خدمات درمانی مورد پرسش قرار گیرد. بر اساس برآورد‌های ملی اخیر، بیش از یک نفر از هر پنج بزرگسال آمریکایی با یک وضعیت مرتبط با سلامت روان زندگی می‌کند و گزارش‌های مربوط به اضطراب و کاهش خلق‌وخو همچنان در حال افزایش است.

به همین دلیل، پژوهشگران بیشتر به سمت مفهوم «ارتقای سلامت روان» حرکت کرده‌اند؛ رویکردی که هدف آن ایجاد رفاه روانی در سطح جامعه است، نه فقط درمان علائم افرادی که به مراقبت بالینی نیاز دارند.

نویسنده اصلی این پژوهش، Sarah A. Laane، به همراه همکارانش در Center for BrainHealth در University of Texas at Dallas (UT Dallas) یک برنامه آنلاین را آزمایش کردند.

جزئیات شرکت‌کنندگان در مطالعه

پژوهشگران ۳۷۰ فرد بزرگسال بین ۱۸ تا ۸۷ سال را در این مطالعه شرکت دادند. افراد بر اساس سن، جنسیت و سطح تحصیلات به صورت زوجی با یکدیگر تطبیق داده شدند.

نیمی از شرکت‌کنندگان دارای تشخیص یک بیماری یا اختلال روانی بودند.

نیمی دیگر هیچ تشخیص سلامت روانی نداشتند.

در آغاز مطالعه، گروه دارای تشخیص روانی، میزان بالاتری از پریشانی روان‌شناختی، تاب‌آوری کمتر و رضایت پایین‌تر از زندگی را گزارش کردند.

نحوه عملکرد برنامه Strategic Memory Advanced Reasoning Training

نام این برنامه Strategic Memory Advanced Reasoning Training (SMART) است. این برنامه به جای تمرکز مستقیم بر تقویت حافظه، به افراد آموزش می‌دهد چگونه راهبردی‌تر فکر کنند.

ساختار آموزش SMART

این برنامه شامل پنج ماژول اصلی است که در مجموع چهار تا پنج ساعت ویدئو‌های کوتاه آموزشی و تمرین را شامل می‌شود.

تمام آموزش‌ها در خانه انجام می‌شود.

تمرین‌ها فقط چند دقیقه در روز زمان نیاز دارند.

نیازی به مراجعه به کلینیک یا انتظار برای دریافت خدمات حضوری وجود ندارد.

در کنار آموزش‌ها، تماس‌های اختیاری با مربی و ابزار پیگیری عادت‌ها نیز ارائه شد. این برنامه به عنوان یک عادت روزانه کوچک طراحی شده بود، نه یک فرآیند درمانی بالینی.

تمام مراحل به صورت آنلاین انجام شد؛ موضوعی که باعث می‌شود این روش هزینه کمتر و قابلیت گسترش بیشتری داشته باشد.

مطالعه‌ای پیشین نیز نشانه‌هایی از اثربخشی این روش ارائه کرده بود. در آن پژوهش، بزرگسالان سالم که نسخه کوتاه‌تری از این آموزش آنلاین را در دوران همه‌گیری کرونا تجربه کرده بودند، کاهش افسردگی، اضطراب و استرس را گزارش کردند.

نتایج مطالعه: بهبود سلامت روان در هر دو گروه

پس از شش ماه، هر دو گروه در چهار شاخص سلامت روان بهبود یافتند. میزان پریشانی روانی کاهش پیدا کرد و تاب‌آوری، کیفیت زندگی و مشارکت معنادار در زندگی افزایش یافت.

اگرچه میزان پیشرفت‌ها متوسط بود، اما روند بهبود ثابت باقی ماند. همچنین افرادی که بخش بیشتری از آموزش را تکمیل کرده بودند، نتایج بهتری نشان دادند.

اثرگذاری برابر برای افراد دارای تشخیص و افراد سالم

مهم‌ترین یافته پژوهش در مقایسه دو گروه مشاهده شد. مزایای برنامه تقریباً برای هر دو گروه مشابه بود؛ چه افرادی که تشخیص روانی داشتند و چه افرادی که هیچ تشخیصی نداشتند.

این نتیجه اهمیت زیادی داشت، زیرا مطالعات قبلی معمولاً آموزش‌های شناختی را فقط روی یک اختلال مشخص یا فقط روی افراد سالم بررسی کرده بودند، نه هر دو گروه در کنار یکدیگر.

نقش پیشگیری در سلامت روان

اثر پیشگیرانه این برنامه از همان ابتدا مشاهده شد. داوطلبانی که هیچ تشخیص روانی نداشتند، کاملاً بدون فشار روانی نبودند؛ میزان استرس و خلق پایین آنها تقریباً نصف گروه دارای شرایط بالینی بود.

آموزش توانست همین فشار روانی پنهان را نیز کاهش دهد؛ پیش از آنکه به مشکلی تبدیل شود که نیازمند درمان تخصصی باشد.

تفاوت مهم در عملکرد شناختی و مفهوم وضوح ذهنی

تنها بخشی که تفاوت میان دو گروه نشان داد، «وضوح ذهنی» یا clarity بود.

این شاخص توانایی‌های سطح بالای استدلال را اندازه‌گیری می‌کند؛ یعنی میزان توانایی فرد برای حل مسائل پیچیده. این ارزیابی با استفاده از فعالیت‌های ذهنی زمان‌دار و گزارش‌های شخصی درباره تمرکز و خواب انجام شد.

تنها گروه بدون تشخیص روانی افزایش امتیاز‌های وضوح ذهنی را نشان داد.

نتیجه‌ای برخلاف انتظار پژوهشگران

این نتیجه برخلاف انتظار اولیه بود. گروه دارای تشخیص روانی در شروع مطالعه امتیاز‌های پایین‌تری در وضوح ذهنی داشت و بنابراین تصور می‌شد بیشترین ظرفیت پیشرفت را داشته باشد.

اما امتیاز‌های این گروه تقریباً تغییری نکرد، حتی در میان افرادی که کل برنامه را به پایان رسانده بودند.

به طور میانگین، این افراد بخش کمتری از آموزش را تکمیل کردند. یک دوره آنلاین خودآموز نمی‌تواند مانند یک مربی زنده، آموزش را با نیاز‌های فردی یک یادگیرنده که با مشکل مواجه شده است، هماهنگ کند.

در افرادی که وضوح ذهنی آنها افزایش یافت، بهبود خلق‌وخو نیز مشاهده شد. این ارتباط کوچک، اما واقعی بود، زیرا عوامل زیادی فراتر از تفکر بر وضعیت روحی تأثیر می‌گذارند. پژوهش‌های دیگر نیز تاب‌آوری را با کاهش استرس مرتبط دانسته‌اند.

محدودیت‌های طراحی مطالعه

این پژوهش دارای محدودیت‌هایی بود که باید در تفسیر نتایج در نظر گرفته شود.

مطالعه یک آزمایش تصادفی کنترل‌شده نبود.

گروه مقایسه‌ای بدون آموزش برای همان دوره زمانی وجود نداشت.

داده‌ها تغییرات را نشان می‌دهند، اما نمی‌توانند تمام عوامل دیگر را حذف کنند.

تشخیص‌های روانی بر اساس گزارش خود افراد بود و به صورت بالینی تأیید نشد.

شرکت‌کنندگان نماینده کامل جمعیت آمریکا نبودند. بیشتر آنها سفیدپوست بودند، بیشترشان زن بودند و نیمی از آنها مدرکی بالاتر از کارشناسی داشتند.

همچنین هنوز مشخص نیست این برنامه برای افرادی با درآمد کمتر، دسترسی محدود به اینترنت یا فشار‌های روزمره شدیدتر چه میزان اثرگذاری خواهد داشت.

یکی از نگرانی‌های پژوهشگران این بود که شاید پیشرفت افراد فقط به دلیل تکرار آزمون‌ها باشد. اما در پژوهش‌های قبلی، افرادی که بدون آموزش فقط منتظر مانده بودند چنین پیشرفتی نشان ندادند؛ موضوعی که احتمال تأثیر واقعی برنامه را تقویت می‌کند.

آینده سلامت روان دیجیتال چه خواهد بود؟

این مطالعه نشان می‌دهد یک برنامه آنلاین می‌تواند همزمان چهار جنبه سلامت روان را بهبود دهد:

خلق‌وخو

تاب‌آوری

کیفیت زندگی

احساس معنا و مشارکت در زندگی

این اثر فقط محدود به افراد بیمار یا افراد کاملاً سالم نبود، بلکه در هر دو گروه مشاهده شد.

نتایج پژوهش می‌تواند دیدگاه جدیدی درباره استفاده از منابع سلامت روان ایجاد کند. به جای اینکه حمایت روانی فقط در زمان بحران ارائه شود، سیستم‌های سلامت می‌توانند خدماتی مشابه را زودتر، گسترده‌تر، آنلاین و کم‌هزینه‌تر در اختیار افراد قرار دهند.

برای افرادی که در حال دریافت درمان هستند نیز چنین برنامه‌هایی می‌توانند در کنار مراقبت‌های تخصصی قرار گیرند، نه اینکه جایگزین آن شوند.

گام بعدی پژوهش: بهبود وضوح ذهنی

مرحله بعدی تحقیقات، افزایش اثربخشی برنامه در زمینه وضوح شناختی است. اگر دشواری در استدلال باعث کاهش پیشرفت شناختی شود، الگویی که هنوز علت آن به طور کامل مشخص نشده است، نسخه‌های آینده می‌توانند شامل مربی‌گری تطبیقی و لحظه‌ای باشند.

پیام اصلی این پژوهش روشن است: مراقبت از سلامت روان لازم نیست تا وقوع بحران به تأخیر بیفتد.

این مطالعه در مجله Frontiers in Psychology منتشر شده است.

سؤالات متداول درباره برنامه‌های سلامت روان آنلاین

آیا برنامه‌های آنلاین سلامت روان می‌توانند استرس را کاهش دهند؟

بله. این مطالعه نشان داد یک برنامه آنلاین می‌تواند میزان استرس را کاهش دهد و تاب‌آوری را افزایش دهد.

آیا آموزش SMART فقط برای افراد دارای اختلال روانی کاربرد دارد؟

خیر. نتایج نشان داد افراد دارای تشخیص روانی و افراد بدون تشخیص هر دو از این برنامه سود بردند.

آیا برنامه سلامت روان آنلاین جایگزین درمان تخصصی است؟

خیر. پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند این برنامه‌ها در کنار خدمات درمانی استفاده شوند، نه به عنوان جایگزین.

برنامه SMART چگونه اجرا می‌شود؟

این برنامه شامل ویدئو‌های کوتاه، تمرین‌های ذهنی، پیگیری عادت‌ها و تماس‌های اختیاری با مربی است و کاملاً آنلاین انجام می‌شود.

جمع‌بندی: سلامت روان باید پیش از بحران تقویت شود

برنامه سلامت روان آنلاین آزمایش‌شده در این پژوهش نشان داد حمایت روانی می‌تواند قبل از رسیدن افراد به مرحله بحران نیز مؤثر باشد. کاهش استرس، افزایش تاب‌آوری و بهبود کیفیت زندگی از مهم‌ترین نتایج این مطالعه بودند.

با توسعه ابزار‌های دیجیتال، آینده سلامت روان می‌تواند به سمت پیشگیری گسترده‌تر حرکت کند. آشنایی با روش‌های جدید حمایت روانی می‌تواند گامی برای مراقبت بهتر از خود و جامعه باشد.

منبع: فوت وفن