نقشه‌برداری DNA از گیاهان نادر به نجات آنها از انقراض کمک خواهد کرد

متخصصان موسسه فیزیولوژی و بیوشیمی گیاهی سیبری شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه، به همراه همکارانی از ذخیره‌گاه طبیعی ایالت بایکال، تنوع ژنتیکی گونه‌های گیاهی کمیاب باقی‌مانده در کوه‌های جنوب سیبری را تجزیه و تحلیل کردند. این گیاهان در حال حاضر در معرض خطر هستند: تهدیدات اصلی آتش‌سوزی جنگل‌ها، بیماری‌ها، افزایش ترافیک گردشگران و اثرات تغییرات اقلیمی است.

به گزارش مجله خبری نگار، نتیجه این کار، نقشه پراکندگی انواع مختلف DNA خواهد بود که به ما امکان می‌دهد وضعیت فعلی جمعیت‌ها را ارزیابی کرده و آنهایی را که نیاز به حفاظت در اولویت دارند شناسایی کنیم. علاوه بر این، داده‌های به‌دست‌آمده، پایه و اساس روش‌های کشت مصنوعی و متعاقباً معرفی مجدد گیاهان به طبیعت را تشکیل می‌دهند.

مارینا پروتوپوپووا، رئیس پروژه صندوق ریاست جمهوری برای طبیعت و محقق ارشد این موسسه، توضیح داد که چنین نقشه‌ای به دانشمندان کمک می‌کند تا نه تنها شیوع ژنوتیپ‌های خاص را ارزیابی کنند، بلکه اشکال واقعاً منحصر‌به‌فرد را نیز شناسایی کنند.

پروتوپوپووا توضیح داد: «نقشه‌ای از توزیع گونه‌های ژنتیکی در گونه‌های باقی‌مانده به ما کمک می‌کند تا بفهمیم کدام ژنوتیپ‌ها منحصر‌به‌فرد و کدام‌ها رایج‌تر هستند. ما شناسایی خواهیم کرد که کدام جمعیت‌ها بیشتر در معرض اثرات منفی بالقوه هستند. تنوع ژنتیکی پایین به این معنی است که اگر شرایط بدتر شود، جمعیت در معرض خطر انقراض قرار می‌گیرد. چنین جمعیت‌هایی نیاز به توجه ویژه دارند. داده‌های ما همچنین برای تکثیر مصنوعی این گیاهان و بازگشت آنها به طبیعت (معرفی مجدد) مورد نیاز است. صرفاً کاشت مجدد یک منطقه با افرادی با ژنوتیپ یکسان بی‌اثر است. برای ثبات جمعیت، اطمینان از ترکیب مناسب ژنوتیپ‌های مختلف مهم است.»

کارشناسان تخمین می‌زنند که برخی از گونه‌های باقی‌مانده تا ۲۰ میلیون سال قدمت دارند. اکثر آنها از سرمای جهانی جان سالم به در نبردند، اما تعداد کمی از نمونه‌ها در مناطقی با اقلیم‌های منحصر‌به‌فرد زنده ماندند. این گیاهان که به شرایط معتدل‌تر عادت کرده‌اند، برای رقابت با گونه‌های مدرن تلاش می‌کنند. اگر زیستگاه شکننده آنها از بین برود، این گونه‌های باقی‌مانده نیز به همراه آن از بین خواهند رفت. دانشمندان تأکید می‌کنند که از بین رفتن حتی یک عنصر در این زنجیره می‌تواند خسارات جبران‌ناپذیری به محیط طبیعی منطقه وارد کند و در نهایت بر کیفیت زندگی ساکنان محلی تأثیر بگذارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری