یک متخصص بیماری‌های عفونی توضیح می‌دهد که کدام عوامل بیماری‌زا در آب‌های راکد کمین کرده‌اند

دکتر نرونوف: شما می‌توانید هنگام آبیاری نهال‌ها در ویلای خود به E. coli آلوده شوید.

به گزارش مجله خبری نگار، ولادیمیر نرونوف، متخصص بیماری‌های عفونی در JSC "Medicine" (آکادمیک کلینیک رویتبرگ)، به Gazeta گفت: آبیاری نهال‌ها با آب راکد می‌تواند منجر به عفونت شود. خطرناک‌ترین باکتری‌ها، کلی‌فرم‌ها هستند: اشریشیا کلی (E. coli)، سالمونلا و کامپیلوباکتر.

آنها از طریق رواناب، فضولات پرندگان از پشت بام‌ها و رواناب خاک پس از باران‌های شدید وارد منابع آب می‌شوند. پاتوژن‌های فرصت‌طلب از جنس سودوموناس و باسیلوس در آب راکد رشد می‌کنند.

این پزشک توضیح داد: «هنگام آبیاری با آبپاش یا شلنگ، غبار رقیقی ایجاد می‌شود. استنشاق آن می‌تواند باکتری‌ها را وارد دستگاه تنفسی شما کند. اما رایج‌ترین سناریو، انتقال مدفوعی-دهانی است. هنگام کار در باغ، خاک، گیاهان و تجهیزات را لمس می‌کنید. اگر دست‌های خود را نشویید و بعد از آن غذا یا صورت خود را لمس کنید، میکروارگانیسم‌ها وارد دستگاه گوارش شما می‌شوند. عوامل بیماری‌زا همچنین روی برگ‌های کاهو، سبزیجات، انواع توت‌ها و سبزیجات ریشه‌ای می‌نشینند. اگر برداشت محصول به طور کامل شسته نشود و خام خورده شود، خطر عفونت روده به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد.»

تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی آب، استاندارد طلایی است، اما نشانه‌های غیرمستقیمی وجود دارد که باید نگرانی‌هایی را ایجاد کند: کدورت، رسوب، لایه‌ای روی سطح و بوی نامطبوع. اگر ظرف زیر زهکش سقفی که پرندگان در آن لانه می‌کنند یا نزدیک گودال کمپوست، مخزن سپتیک یا آغل حیوانات قرار دارد، بهتر است از چنین آبی برای آبیاری محصولاتی که به صورت خام خورده می‌شوند استفاده نکنید.

دکتر توصیه کرد: «فیلتراسیون ساده از طریق یک توری ریز، زباله‌های بزرگی را که می‌توانند به نهال‌ها آسیب برسانند، از بین می‌برد. برای کاهش بار باکتریایی، می‌توانید خاکستر چوب را به ظرف آب اضافه کنید (یک مشت به ازای هر ۱۰ لیتر) یا از جاذب‌های طبیعی (زئولیت) استفاده کنید. آب را در ظروف دربسته و مات در سایه نگهداری کنید - این کار رشد میکروارگانیسم‌ها را کند می‌کند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری