روانشناسان دلایل انتخاب شریک‌های همسان را توضیح می‌دهند

به گزارش مجله خبری نگار، انتخاب شریک‌های مشابه نه تنها به جذابیت ظاهری، بلکه به نگرش‌های ناخودآگاه شکل گرفته در دوران کودکی نیز مرتبط است. مقاله ایزوستیا تمام جزئیات را پوشش می‌دهد.

مکانیسم‌های انتخاب

اکاترینا کریکونوا، روانشناس پزشکی و مدرس روانشناسی، توضیح داد که مکانیسم‌های روانشناختی و نوروبیولوژیکی خاصی زیربنای انتخاب شریک‌های مشابه هستند. یکی از عوامل کلیدی، ایماگو است - تصویری ناخودآگاه از یک بزرگسال مهم که در دوران کودکی شکل می‌گیرد. افراد به طور ناخودآگاه به دنبال کسانی هستند که با این الگو مطابقت دارند و لحن‌ها یا سبک‌های رفتاری آشنا را تشخیص می‌دهند.

یک مربی بدون مجوز پزشکی قول می‌دهد که نزدیک‌بینی را در عرض چند روز درمان کند و برای جلسات تمرینی خود ۷۵۰۰۰ روبل هزینه دریافت می‌کند.

یک عامل دیگر، انعطاف‌ناپذیری شناختی است - تمایل ذهنی به پایبندی به الگو‌های آشنا. یک نوع شریک آشنا، قابل پیش‌بینی‌تر و مطمئن‌تر به نظر می‌رسد، بنابراین انتخاب شریک اغلب به یک عادت تبدیل می‌شود، نه فقط احساسات عاشقانه. بنابراین، مغز در ابتدا سیگنال‌های کوچکی مانند طنین صدا یا ریتم گفتار را می‌خواند.

این متخصص خاطرنشان کرد: «اگر آنها شبیه یکی از چهره‌های دوران کودکی باشند، این حس را ایجاد می‌کند که «من او را می‌شناسم» که به راحتی می‌تواند با عشق اشتباه گرفته شود.»

عملکرد مغز

فرآیند انتخاب شریک زندگی تا حد زیادی توسط سیگنال‌های بیولوژیکی تعیین می‌شود. به گفته دیمیتری یاگودین، دکترای روانشناسی، قشر اوربیتوفرونتال مغز، جذابیت یک فرد را ۱۵۰ میلی‌ثانیه قبل از اینکه فرد حتی از آن آگاه باشد، ارزیابی می‌کند. علاوه بر این، ۶۰ تا ۷۰ درصد از جذابیت تقارن صورت ژنتیکی است و سیستم ایمنی بدن سازگاری را از طریق بو‌ها تجزیه و تحلیل می‌کند.

یاگودین تأکید کرد: «ما ابتدا بو می‌کشیم، مولکول‌ها وارد بینی ما می‌شوند و ما به وضوح می‌فهمیم که آیا شریک ما هستیم یا نه.»

سیستم پاداش مغز با ترشح دوپامین به تشخیص یک الگوی آشنا پاسخ می‌دهد. مشکل این است که مغز حتی در مواردی که تجربه گذشته آسیب‌زا بوده است، به تشخیص پاداش می‌دهد. نوسانات احساسی یک رابطه مخرب می‌تواند به دلیل سیستم استرس بدن با احساسات شدید اشتباه گرفته شود.

غلبه بر سناریو‌ها

تغییر در استراتژی انتخاب اغلب با افزایش سن رخ می‌دهد. یاگودین خاطرنشان کرد که پس از ۳۵ تا ۳۸ سالگی، مغز شروع به ترجیح دادن دوپامین پایدار به اوج‌های ناگهانی عاطفی می‌کند. در این دوره، اولویت از جستجوی «بهترین ژن‌ها» به جستجوی «بهترین والد» و یک شریک پایدار تغییر می‌کند، که با حفاظت بیولوژیکی بدن از منابع مرتبط است.

کریکونوا برای کسانی که می‌خواهند آگاهانه ترجیحات خود را تغییر دهند، توصیه می‌کند که یک دفتر خاطرات جلسات داشته باشند و واقعیت‌ها را ثبت کنند، نه احساسات را. شناسایی علائم هشدار دهنده اولیه درگیری و دادن فرصت به افرادی که حس آرامش را برمی‌انگیزند، به جای "جرقه" معمول، مهم است.