کد مطلب: ۱۰۹۲۸۸۳
|
|
۲۴ تير ۱۴۰۵ - ۰۲:۰۲

با یکی از خاص‌ترین و مرموز‌ترین پروژه‌های پیشرفته شرکت مسرشمیت که هیچ وقت به تولید انبوه نرسید آشنا شوید!

با یکی از خاص‌ترین و مرموز‌ترین پروژه‌های پیشرفته شرکت مسرشمیت که هیچ وقت به تولید انبوه نرسید آشنا شوید!
Me ۳۲۹ از طرح بال پرنده بهره می‌برد که در زمان خود بسیار پیشرفته به شمار می‌رفت. خلبان و ناوبر در کنار یکدیگر و زیر یک کابین حبابی بزرگ قرار می‌گرفتند و برای دفاع از بخش عقب نیز یک مسلسل کنترل از راه دور در دم در نظر گرفته شده بود.

به گزارش مجله خبری نگار،Messerschmitt Me ۳۲۹ یکی از پروژه‌های پیشرفته شرکت مسرشمیت در سال‌های پایانی جنگ جهانی دوم بود. این هواگرد به عنوان یک جنگنده سنگین و هواگرد تهاجمی برای جانشینی احتمالی Me ۴۱۰ طراحی شد، اما هیچ گاه به تولید انبوه یا خدمت عملیاتی نرسید.

هیتلر

Me ۳۲۹ از طرح بال پرنده بهره می‌برد که در زمان خود بسیار پیشرفته به شمار می‌رفت. خلبان و ناوبر در کنار یکدیگر و زیر یک کابین حبابی بزرگ قرار می‌گرفتند و برای دفاع از بخش عقب نیز یک مسلسل کنترل از راه دور در دم در نظر گرفته شده بود. با وجود این ویژگی‌های مدرن، برتری عملکرد آن نسبت به Me ۴۱۰ چندان چشمگیر نبود و به همین دلیل پروژه در اولویت پایین تری قرار گرفت.

هیتلر

بر اساس برآوردها، این هواگرد قرار بود ۲ خدمه داشته باشد، طول آن ۷.۷۱۵ متر و دهانه بال آن ۱۷.۵ متر باشد. وزن برخاست به حدود ۱۲۱۵۰ کیلوگرم می‌رسید و نیروی پیشران آن توسط ۲ موتور Daimler-Benz DB ۶۰۳ G تامین می‌شد که هر کدام ۱۷۴۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کردند. بیشینه سرعت پیش بینی شده ۶۸۵ کیلومتر بر ساعت، برد پروازی ۲۵۲۰ کیلومتر و سقف پرواز ۱۲۵۰۰ متر بود.

تسلیحات پیش بینی شده شامل ۲ توپ ۲۰ میلی متری MG ۱۵۱/۲۰، چهار توپ ۳۰ میلی متری MK ۱۰۸، یک توپ MK ۱۱۴ در دماغه و یک توپ ۲۰ میلی متری MG ۱۵۱/۲۰ با قابلیت شلیک به عقب بود. همچنین امکان حمل تا ۱۰۰۰ کیلوگرم بمب در محفظه داخلی برای آن در نظر گرفته شده بود.

در زمستان ۱۹۴۴-۱۹۴۵ یک نمونه نمایشی در ابعاد واقعی یا یک گلایدر آزمایشی برای بررسی طرح ساخته شد، اما منابع تاریخی درباره میزان تکمیل آن اتفاق نظر ندارند. با نزدیک شدن پایان جنگ، پروژه متوقف شد و هیچ نمونه عملیاتی از Me ۳۲۹ به پرواز درنیامد.

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر